همایون: کاروان حسینی با رجعتشان مأموریت خود را تکامل می‌بخشند

عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام می‌گوید مأموریت امام حسین علیه‌السلام ادامه دارد و کاروانیان حسینی در بستر زمان در حال حرکتند و قیام خود را با رجعت‌شان به تکامل می‌رسانند.

کد خبر: ۴۸۸۴۱۶

تاریخ: ۱۶ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۵:۱۹

محمدهادی همایون،‌ عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام و نویسنده کتاب «تاریخ تمدن و مُلک مهدوی» در گفت‌وگو با خبرنگار ایران اکونومیست به برخی از لایه‌های تمدنی ماجرای قیام امام حسین علیه‌السلام و عاشورای حسینی اشاره می‌کند و معتقد است اباعبدالله و اصحاب ایشان بر خلاف آنچه در محافل علمی و مذهبی وجود دارد، محدود در سال 61 هجری نیست بلکه قیام امام حسین علیه‌السلام آغاز پایه‌گذاری تمدنی بود که حداقل تا ظهور ادامه دارد و بلکه بشریت و پاک‌طینتان را تا رسیدن به بهشت‌های قیامتی قافله‌سالاری می‌کند.

وی می‌گوید 'همان شب عاشورا پس از اینکه امام حسین علیه‌السلام اتمام حجت کرده و اصحاب مردانه می‌ایستند و اعلام بیعت می‌کنند، سید الشهداء بشارت بازگشت و رجعتشان را می‌دهند. این مسئله نه به دلیل امری خوشحال‌کننده بلکه به معنای مسیر تمدنی است که خداوند برای امام حسین علیه‌السلام برگزید و اساساً حرکت و قیام امام بر مبنای مشیت خدا بود؛ همان طور که در روایات می‌خوانیم، پیامبر صلی الله علیه و آله خطاب به امام حسین علیه‌السلام فرمود «یَا حُسَیْنُ، اخْرُجْ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ شَاءَ أَنْ یَرَاكَ‏ قَتِیلًا»؛ یعنی ای حسین، خروج کن که خداوند می‌خواهد تو را کشته‌شده ببیند.

کاروان حسینی با رجعتشان مأموریت خود را تکامل می‌بخشند

همایون ادامه می‌دهد: اما درباره خطبه‌ای که امام درباره رجعتشان مطرح فرمود، این نکته نهفته است که مأموریت امام حسین علیه‌السلام ادامه دارد و کاروانیان حسینی در بستر زمان در حال حرکتند و قیام خود را با رجعت‌شان به تکامل می‌رسانند؛ لذا نباید تصور کنیم همگی در صحرای کربلا کشته و دفن شدند و خبری از آنها نیست بلکه به تصریح قرآن، شهدا زنده‌اند و در امور عالم، اثرگذارند و چه شهدایی برتر از شهدای کربلا و چه کارگزارانی در حریم خداوند برتر از اصحاب سیدالشهداء؟

نقش کلیدی امام حسین در حرکت امت‌ها به‌سوی ظهور

عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام ماجرای کربلا را آینده‌ای می‌داند که به سمت ظهور منتهی می‌شود و در این بین، امام حسین علیه‌السلام نقشی اساسی در حرکت امت‌ها به‌سوی ظهور دارند.

حضرت زینب (س) عمق پیروزی امام حسین (ع) را در بستر آینده می‌دید

همایون می‌افزاید 'بنابراین وقتی می‌خوانیم که اوج پیروزی امام حسین علیه‌السلام در زمان رجعت تثبیت می‌شود، به حسب آموزه‌های قرآنی و روایی است. حضرت زینب سلام‌الله علیها این پیروزی را در همان روز می‌دیدند که فرمود «ما رأیتُ إلا جَمیلا». این جمله نشان می‌دهد که به قدری آن بانوی بزرگوار بصیرت داشت که در همان صحنه‌ها و فجایع عاشورا، عمق پیروزی را می‌دیدند. متأسفانه ما همه چیز را حبس در زمان کردیم و به خود اجازه نمی‌دهیم فرازمانی فکر کنیم. حتی شما نتایج قیام رسول الله صلی الله علیه و آله را باید در بستر زمان ببینید؛ یعنی آن زمان که به تعبیر قرآن مردم فوج فوج به دین خدا وارد می‌شوند «وَ رَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فی‏ دینِ اللَّهِ أَفْواجا.» وقتی درباره رسالت پیامبر صلوات‌لله علیه و آله قائل به این مسئله هستیم، درباره قیام حسینی هم باید چنین منظری داشته باشیم.'

وی می‌گوید به هر حال، عاشورا پایه‌گذاری تمدن آخرالزمان است؛ یعنی اتفاقی است که در تاریخ رخ داده، اما برای بنیان آینده‌ای است که بشریت را تا بهشت ظهور و بهشت‌های قیامتی سوق می‌دهد؛ در این بین انبیاء هم مقدمات این امر بودند. انبیاء ضمن آشنایی با قیام حسینی و تربیت‌های مکتب حسینی، قصد داشتند ما را از مجرای عاشورا به حکومت جهانی امام عصر عجل الله تعالی فرجه برسانند؛ لذا خود آن بزرگواران هم در جریان رجعت حضور دارند.

اما آیا حقیقت عاشورا همان شکل تاریخی است که در سال 60 و 61 سال اتفاق افتاد و آیا ما در رجعت امام حسین علیه‌السلام همین شکل را می‌بینیم؟ چیزی که از جریان عاشورا می‌فهمم، قتل و غارت ظاهری نیست. اصل حقیقتی که در جریان عاشورا حاکم است، آشکار شدن حقیقت امام است. به این صورت که پس از مدت‌ها، حقیقت امام و ولایت امام بر جمعی از همراهان آشکار شد و اولین نمود سرسپردگی به ولایت عترت و ثمرات آن به صورت جمعی را در عاشورا دیدیم؛ در آن ظرف تنگ تاریخ، آشکار شدن حقیقت امام با آن همه فجایع همراه شد. اما نتیجه‌اش این شد که 72 نفر یار امام حقیقت امام را دریافتند. به قدری از معرفت عملی دست یافتند که طبق روایات، اثر تیغ و شمشیر را حس نمی‌کردند. این امر در عصر ظهور به صورت گسترده شکل می‌گیرد و حقیقت امام در ظهور آشکار می‌شود و همه نظامات جهانی بر اساس نظام امامت شکل می‌گیرد. این همان تمدنی است که افول ندارد و تا قیامت و بهشت‌ها ادامه دارد.

انتهای‌پیام/