شهرک‌نشینان صهیونیست: فلسطینیان بر ما پیروز شدند... به فکر ترک اسرائیل هستیم

به دنبال تهدید جنبش جهاد اسلامی فلسطین و اتخاذ تدابیر شدید امنیتی از جانب ارتش رژیم صهیونیستی، صدای اعتراض شهرک‌نشینان اسرائیلی ساکن شهرک‌های اطراف غزه نسبت به این شرایط در آمد.

کد خبر: ۴۸۷۸۲۲

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۷:۵۴

به گزارش ایران اکونومیست، به نقل از فلسطین الیوم،‌ امروز (جمعه) شهرک‌نشینان ساکن در شهرک‌های صهیونیستی مجاور غزه خشم و ناامیدی خود را به خاطر ادامه تدابیر امنیتی ویژه برای چهارمین روز متوالی ابراز کردند.

بسیاری از شهرک‌نشینان مذکور که در زمین‌های زراعی کار می‌کنند در نتیجه بسته بودن مسیرهای نزدیک به مرز با غزه ابراز ناامیدی کرده‌اند زیرا ارتش از بیم هدف گرفته شدن آنها توسط تک‌تیراندازان، به آنها اجازه خروج نمی‌دهد.

تنش‌های اخیر بعد از حمله نظامیان صهیونیست به اردوگاه جِنین و بازداشت "بسام السعدی" یکی از فرماندهان جنبش جهاد اسلامی‌ در کرانه باختری به وجود آمد.

در پی این اقدام صهیونیست‌ها، جهاد اسلامی وضعیت آماده‌باش اعلام و به رژیم صهیونیستی هشدار داد. رژیم صهیونیستی از شهرک‌نشینان در شهرک‌های مجاور غزه خواسته هشیار باشند و از رفتن به مکان‌های باز خودداری کنند.

یکی از شهرک‌نشینان کیبوتس (دهکده اشتراکی) "نتیف هعسرا" در شمال غزه گفت: احساس عمومی این است که همه اینها به خاطر تهدیدی است که چه بسا وجود دارد. آنها (مقاومت) به پیروزی که دنبال آن بودند رسیدند و نیاز به تیراندازی نیست.

این شهرک نشین افزود: آنها به پیروزی مورد نظر خود رسیده‌اند و نیازی به تیراندازی ندارند چراکه تمام گلخانه‌ها، مزارع و کارها تعطیل هستند.

وی تأکید کرد: این اولین بار در زندگی‌ام است که به فکر ترک اینجا (شهرک مجاور غزه) و چه بسا ترک اسرائیل افتاده‌ام. این اولین باری است که فکر می‌کنم اینجا، جای من نیست. چگونه در مکانی که امنیت ندارم، زندگی کنم؟ هیچ وقت فکر نمی‌کردم این حرف‌ها را بزنم. گمان می‌کنم ما راه را گم کرده‌ایم؛ به نظر می‌رسد فراموش کرده‌ایم که مأموریت ارتش حفاظت از ماست نه بالعکس.

یکی از شهرک‌نشینان "سدروت" نیز ضمن اعلام ناامیدی از وضعیت کنونی گفت: مانند همیشه ما شهروند درجه دو هستیم. بیست سال است که دولت‌های اسرائیل با بی مبالاتی با ما برخورد می‌کنند و مسأله با غزه را حل نمی‌کنند و چیزی تغییر نکرده است.

وی افزود: درست است که اکنون به ما حمله نشده اما زندگی ما کاملا مختل شده و روزهای کاری خود را از دست می‌دهیم. چه کسی به ما پول پرداخت خواهد کرد؟ به نظر می‌رسد دولت از آمدن به اینجا برای دادن پاسخ قانع کننده می‌ترسد.