حمله به کابل؛ شلیک به توافق دوحه

خبرگزاری صدای افغان نوشت: حمله اخیر هوایی به کابل در حالی رخ داد که بر اساس توافقنامه صلح بین آمریکا و طالبان، آمریکا بعد از خروج از افغانستان دیگر حق ندارد به حریم هوایی و زمینی این کشور به بهانه های گوناگون تجاوز کند بنابراین با این اقدام واشنگتن، توافق دوحه نقض شده است.

کد خبر: ۴۸۶۹۸۷

تاریخ: ۱۲ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۶:۲۱

به گزارش روز چهارشنبه ایران اکونومیست، روز یکشنبه ۹ مرداد، خبری در برخی رسانه‌های افغانستان منتشر شد مبنی بر اینکه یک هواپیمای بدون سرنشین آمریکا، منطقه ای از کابل را هدف قرار داده است. بیش از یک روز بعد از این خبر و سه ماه قبل از انتخابات کلیدی کنگره آمریکا، جو بایدن مدعی شد ایمن الظواهری رهبر القاعده در این حمله کشته شده است.

خبرگزاری صدای افغان(آوا) در گزارشی با عنوان حمله به کابل؛ «شلیک به توافق دوحه» نوشت: طالبان روز دوشنبه، ۱۰ مرداد تایید کرد که حمله روز شنبه در کابل توسط هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی انجام شده است.

ذبیح ‌الله مجاهد؛ سخنگوی طالبان در بیانیه ‌ای نوشت که حمله روز ۳۱ جولای علیه یک خانه مسکونی در ناحیه شیرپور کابل انجام شده ‌است.

وی گفت: «ماهیت این حادثه در ابتدا روشن نبود. سازمان‌ های امنیتی و اطلاعاتی طالبان درباره حادثه تحقیق کردند و مشخص شد که حمله توسط هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی انجام شده‌ است.»

وی این اقدام آمریکا را محکوم کرده گفت که این حمله اصول بین ‌المللی و موافقتنامه دوحه را نقض کرده ‌است.

به این ترتیب، طالبان تاکنون رسما درباره مرگ رهبر القاعده در این حمله، موضع گیری نکرده است؛ آنچه از سوی امریکا بیان شده، صرفا یک ادعا است که می تواند درست باشد یا نباشد.

با این حال، واقعیتی که درباره درستی آن تردیدی وجود ندارد این است که آمریکا بار دیگر حریم هوایی و حاکمیت ملی افغانستان را نقض کرد و بر قلب پایتخت کشور، حمله هوایی انجام داد.

خبرگزاری آوا نوشت: مقام هایی آمریکایی به صراحت گفته اند که برای حمله بر اهداف مورد نظر خود از هیچکس اجازه نمی گیرند. این زورگویی، سلطه طلبی و تجاوز وقیح و آشکار به حاکمیت ملی کشورهای مستقل است.

امریکا عملا قوانین و قواعد بین المللی و منشور سازمان ملل متحد را نقض می کند؛ همان قواعدی که خود به بهانه دفاع از آن دیگر کشورها را هدف قرار می دهد و نظام های مستقر را سرنگون می کند.

حمله هوایی امریکا بر کابل در حالی صورت می گیرد که امریکا و طالبان یک توافقنامه صلح امضا کرده اند که بر اساس آن، آمریکا از افغانستان خارج و دیگر حق ندارد حریم هوایی و زمینی کشور را به بهانه های گوناگون نقض کند.

طالبان نیز دو دهه مبارزه با اشغال و تجاوز خارجی توانست به پیروزی دست یابد؛ بنابراین در صورتی که اشغال و تجاوز همچنان جریان داشته باشد، پس هیچ توافقنامه صلحی اعتبار ندارد و رسالت «جهادی» طالبان برای دفاع از وطن و مقابله با اشغالگران و متجاوزان نیز به پایان نرسیده است.

خبرگزاری صدای افغان ادامه داد: امریکا در حالی به کابل، حمله هوایی کرد که خود بارها به  طالبان هشدار داده است که از خاک افغانستان امنیت کشورهای دیگر هدف قرار نگیرد. طالبان نیز بر پایبندی خود به این تعهد، تاکید می ورزد؛ اما این امریکاست که آن را نقض می کند؛ زیرا به طور یکجانبه به خود حق می دهد تا کشورهای دیگر را به بهانه های واهی، آماج قرار دهد. با این حساب، آیا دیگر حق ندارند پاسخ تجاوزهای امریکا را بدهند؟

امریکا ادعا کرده که در این حمله، ایمن الظواهری را کشته است. برای اثبات این ادعا هیچ سندی ارائه نشده است؛ همانطور که درباره مرگ اسامه بن لادن هیچ سندی منتشر نشد و امریکایی ها به دروغ مدعی شدند که جسد او را به دریا انداخته اند.

چه بسا این ادعای تازه نیز یک دروغ بزرگ برای توجیه تجاوز هوایی امریکا بر افغانستان و جلوگیری از واکنش طالبان به آن باشد. شاید دولت دموکرات مسلط بر کاخ سفید برای مصارف سیاسی و تبلیغاتی اش در آستانه انتخابات، نیاز به یک خوراک تبلیغاتی تازه داشته است تا خود را مؤثر و مسلط بر اوضاع نشان دهد.

شاید بایدن برای بی اثر کردن انتقادهای گسترده از عملکرد فاجعه بار و شرم آور او در جریان عملیات فرار از افغانستان و پیامدهای خطرناک آن برای امنیت ملی ایالات متحده، این حمله صحنه سازی شده را سازمان دهی کرد و بعد مدعی شد که ایمن الظواهری را کشته تا به این ترتیب، به مخالفانش پیام دهد که با وجود خروج مفتضح از افغانستان، هنوز می تواند رهبران گروه های «جهادی» را در قلب کابل، هدف بگیرد و بکشد.

این همان چیزی بود که در واکنش باراک اوباما هم مشهود بود. وی گفت که این حمله نشان داد که امریکا حتی بدون نیاز به جنگ در افغانستان هم می تواند با تروریسم مبارزه کند. او در این زمینه، جو بایدن را تحسین کرد.

این موضع تبلیغاتی اوباما نشان می دهد که هدف کاخ سفید از اجرای این سناریو که به بهای نقض حاکمیت ملی یک کشور مستقل صورت گرفت، مهار منتقدان خروج شرم آور بایدن از افغانستان و بهبود موقعیت سیاسی خود در برابر جمهوری خواهان در معادلات داخلی ایالات متحده بوده است.