اقامه نماز در محوطه یک دانشگاه استرالیایی

گروهی از دانشجویان مسلمان دانشگاه موناش استرالیا در اعتراض به نداشتن فضای مناسب برای اقامه نماز، در محوطه فضای سبز این دانشگاه، نماز خواندند.

کد خبر: ۴۸۲۸۱۷

تاریخ: ۰۶ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۰:۲۴

به گزارش ایران اکونومیست و به نقل از دابلیو ای تودی، دانشجویان مسلمان دانشگاه موناش در اعتراض به ناکامی دانشگاه در فراهم کردن فضای اختصاصی جدید برای اقامه نماز، تصمیم گرفته‌اند که هر روز در فضای باز این دانشگاه نماز بخوانند. آنها می‌گویند که هر روز صدها دانشجو در دو اتاق کوچک که حداکثر برای حضور هشت نفر ظرفیت دارد، برای اقامه نماز جمع می‌شوند.

ماه گذشته این دانشگاه در پاسخ به دانشجویان مسلمانی که از سال ۲۰۱۸ برای ایجاد یک فضای بزرگ‌تر برای نماز درخواست کرده بودند، گفت که دانشگاه موناش چند مذهبی است و هر فضای مشترکی که در آنجا ساخته شود، در اختیار همه کارکنان و دانشجویان قرار خواهد گرفت. دانشجویان مسلمان گفتند این صحبت‌ها تنها چند هفته پس از آنکه به آنها گفته شده بود، دو کلاس درس بلااستفاده به منظور برپایی نمازخانه بازسازی خواهند شد، گفته شده است.

در اعتراض به این موضوع، ده‌ها دانشجوی مسلمان روز چهارشنبه به یکی از شلوغ‌ترین بخش‌های پردیس کلیتون رفتند تا نماز بخوانند. آنها در این عبادت عمومی و اعتراضی متعهد شدند که هر روز و تا زمانی که درخواست‌شان برآورده شود، همین کار را انجام خواهند داد.

در تابلوهای اعتراضی که اطراف نمازگزاران نصب شده است، نوشته شده: دانشگاه موناش فضای مناسب برای نماز در دانشگاه برای مسلمانان فراهم نمی‌کند؛ پس ما بیرون نماز می‌خوانیم. لطفا در اطراف ما قدم بزنید.

نمازخانه‌ها (در محیط دانشگاه) دهه‌ها پیش ساخته شده‌اند و معمولا در هر اتاق هشت مرد یا هشت زن می‌توانند حضور داشته باشند، اگرچه به دلیل پروتکل‌های فاصله‌گذاری اجتماعی بیماری کووید-۱۹ این تعداد به پنج نفر در هر اتاق کاهش یافته است.

اقامه نماز در محوطه فضای سبز دانشگاه موناش استرالیا

طبق نظرسنجی جامعه اسلامی دانشگاه موناش در ماه مارس، این فضا تقریبا ۲۰۰۰ بار در هفته توسط ۲۳۳ دانشجوی مسلمان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

یک مکان در خیابانی در اطراف دانشگاه، به مسجد تبدیل شده است، اگرچه سخنگوی جامعه اسلامی گفت که آن مکان از محوطه دانشگاه دور بوده و به ندرت مورد استفاده دانشجویان مسلمان قرار می‌گیرد. نتایج گزارش بهداشت و ایمنی شغلی که در سال ۲۰۱۸ انجام شد، نشان داد که نمازخانه‌های کوچک به خوبی نگهداری نمی‌شوند و علاوه بر آن، دسترسی خوبی نیز ندارند.

"ایشکا دی سیلوا" (Ishka de Silva) رئیس اتحادیه دانشجویان دانشگاه موناش، این دانشگاه را متهم کرد که توافقنامه امسال برای ارائه تسهیلات بهبود یافته را زیر پا گذاشته است. وی گفت: دانشجویان مسلمان در محوطه دانشگاه بسیار ناامید شده‌اند. آنها ۵ سال واقعا سخت تلاش کردند تا یک رابطه مشترک با دانشگاه داشته باشند و مشکلات را توضیح دهند، اما مجدد ما به نقطه اول بازگشته‌ایم.

دی سیلوا گفت که در اوایل ژوئن به دانشجویان گفته شد که دو اتاق در مرکز کرون گلد پردیس کلیتون در دسترس است، اما چند روز بعد به آنها گفته شد که اتاق‌ها به عنوان کلاس درس مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

"ولادیمیر پرپیچ" (Vladimir Prpich)، مدیر اجرایی بخش پردیس موناش گفت: متاسفانه مرکز کرون گلد برای تدریس مورد نیاز است و در حال حاضر و برای اهداف عمومی در دسترس نیست. دانشگاه چند مذهبی است و به همین دلیل، هر گونه فضاهای اشتراکی جدید در اختیار همه کارکنان و دانشجویان قرار می‌گیرد.

دی سیلوا گفت که اصرار دانشگاه مبنی بر اینکه همه فضاهای جدید باید چند مذهبی باشند، گیج‌کننده است. وی تأکید کرد: بزرگترین فضای مذهبی در پردیس، یک نمازخانه کوچک است و آن نیز دارای چند نیمکت و یک صلیب بزرگ است و به هیچ وجه نمی‌توان از آن برای هر مذهب دیگری استفاده کرد.

پروفسور "شارون پیکرینگ" (Sharon Pickering)، معاون دانشگاه موناش گفت که دانشگاه اهمیت ایجاد فضا برای برپایی نماز را برای دانشجویان مسلمان خود درک می‌کند و می‌خواهد همه دانشجویان حمایت را احساس کنند. ما با اعضای انجمن اسلامی موناش ملاقات کرده‌ایم تا در مورد گزینه‌های مربوط به یک فضای نماز مناسب در پردیس کلیتون برای پاسخگویی بهتر به نیازهای دانشجویان بحث کنیم. یک هفته پیش و امروز، بارها با دانشجویان ملاقات کردیم و در تلاش هستیم تا مناسب‌ترین تسهیلات را شناسایی کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که نیازهای این دانشجویان می‌تواند به روشی مناسب برآورده شود.

"فاطیما رامتولا" (Fatima Ramtoola) نایب رئیس جامعه اسلامی گفت که مفهوم اتاق اشتراکی چندمذهبی غیرعملی است. وی افزود: مدیریت یک نمازخانه چند مذهبی بسیار دشوار خواهد بود. ادیان مختلف نیازمندی‌های متفاوتی دارند و قرار دادن همه این ادیان در یک اتاق و انتظار از ما برای مدیریت آن عملی نیست. ما واقعا از اینکه از ما انتظار انجام چنین کاری را دارند سردرگم شده‌ایم.