نگاهداری: توسعه در کشور متولی ندارد

رئیس مرکز پژوهش های کشور با بیان اینکه در کشور متولی برای توسعه وجود ندارد، گفت: هیچ فردی در کشور به دنبال تحقق برنامه توسعه نیست و در واقع سازمان برنامه، سازمان بودجه است که همه هم و غمش صرف بودجه می‌شود.

کد خبر: ۴۸۰۶۶۰

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۴:۵۹

به گزارش ایران اکونومیست، بابک نگاهداری در همایش ملی اولین برنامه گام دوم انقلاب؛ ضرورت تغییر ریل سیاست‌گذاری کشور در برنامه هفتم توسعه که به همت مرکز پژوهش‌ها برگزار شد، اظهار کرد: در هر کشوری توسعه پیشران‌هایی دارد که از جمله آن می‌توان به رشد اقتصادی اشاره کرد. در سه سال گذشته رشد اقتصادی منفی بوده که امسال مثبت شده است. این وضعیت برای نرخ تصویب سرمایه گذاری هم وجود دارد. ظرفیت‌های درونی رشد اقتصادی ناپایدار است که باید آن را تقویت کرد.

وی با اشاره به ظرفیت‌های جمهوری اسلامی برای ترانزیت کالا در کریدور شمالی و شرقی و غربی از طریق روسیه و چین، گفت: باید در حوزه اقتصادی با کشورهای همسایه مراوده داشت، حال اینکه به ظرفیت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای کم توجهی شده است. بخشی از دلیل آن هم بخاطر محدودیت‌ها و علل مختلفی همچون تحریم است. جمع بندی در مرکز پژوهش ها این بوده که باید در نظام جدید بین‌المللی جایابی کنیم چون آرایش نظام بین‌المللی در حال بازآرایی است و باید بتوانیم جای خود را درست تعریف کنیم وگرنه تاثیرات منفی برای توسعه و پیشرفت خواهد داشت. باید بر روی رشد اقتصادی تمرکز کرد و این موضوع به عنوان دال مرکزی برنامه هفتم توسعه باشد.

رئیس مرکز پژوهش های مجلس تمرکز بر برداشتن موانع سرمایه گذاری را امری مهم برشمرد و گفت: باید به سمت اقتصاد منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای حرکت کرد و دیپلماسی اقتصادی در دستور وزارت خارجه باشد. اگر ما با جنگ اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کنیم باید رویکرد دستگاه دیپلماسی هم به این سمت باشد. حتی رایزنی‌های اقتصادی هم با هدف استفاده از فرصت‌های اقتصادی در منطقه و فرامنطقه تعیین شود.

نگاهداری رشد صنعتی در سال‌های گذشته را منفی خواند و گفت: خروجی صادرات صنایع و ارزش افزوده و فناوری ما پایین است پس باید بر روی رشد صنعتی با تحول در فناوری های نوین تمرکز کرد. اکنون باید به سمت هدفمندی شرکت‌های دانش بنیان و ارتقای کیفی زنجیره‌های صنعتی و خدمات اجتماعی رفت.

وی با اشاره به وضعیت بخش کشاورزی گفت: ما در سه سال گذشته با رشد واردات غلات مواجه بودیم و واردات محصولات غذایی و کشاورزی ۱۸ میلیارد دلار بوده است. بخش اعظمی از کشاورزی هم وابسته به منابع آب زیرزمینی می‌باشد. تداوم این مدل کشاورزی پاسخگوی امنیت غذایی نیست. آن هم در شرایطی که میزان اراضی کشاورزی کاهش پیدا کرده است. برای امنیت غذایی باید به سمت کشت فراسرزمینی و تردد کالاهای تجاری ترانزیتی در داخل ایران رفت و همچنین منابع به سمت توسعه حمل و نقل ریلی منتقل شوند.

نگاهداری با تاکید بر لزوم تقویت کریدور شمال و جنوب و جذب سرمایه گذاری، گفت: باید در جهت رفع تورم اقداماتی انجام داد. چون هر چه سرمایه گذاری صورت گیرد وقتی تورم همچنان بالا باشد سرمایه‌ها به سمت تولید نرفته و به سمت سکه و دلار می‌روند. چند وقت است که تورم ۴۰ درصدی را داریم که اگر رفع نشود همراهی مردم را از دست می‌دهیم و بدون مشارکت مردم هیچ برنامه توسعه‌ای محقق نمی‌شود. علاوه بر این ناترازی بودجه و مشکل بانک و صندوق های بازنشستگی را داریم. توانمندسازی نهادهای دولتی هم موضوع دیگری است که باید حل شود.

وی رفع تعارض منافع و ایجاد شفافیت را موضوع مهمی خواند و گفت: ما در کشور متولی توسعه نداریم و هیچ کس به دنبال تحقق برنامه توسعه نیست. در واقع سازمان برنامه، سازمان بودجه است که همه هم و غمش برای بودجه صرف می‌شود. پیشنهاد ما این است که نهادهای رسیدگی به بودجه‌های جاری از عمرانی جدا شده و حتی نهاد توسعه ای چابک و چالاک زیر نظر رئیس جمهوری شکل بگیرد.

رئیس مرکز پژوهش های مجلس تقویت جامعه را یک اولویت خواند و توضیح داد: شاهد یک نوع افت سرمایه اجتماعی، امید و اعتماد هستیم. حال اینکه باید بخشی از برنامه توسعه به سمت تقویت برنامه اجتماعی رود. خط فقر شامل ۲۶.۵ میلیون نفر شده است. یعنی طبقه متوسط لاغر شده، حال اینکه طبقه متوسط پیشران توسعه کشور است. باید با رشد اقتصادی پایدار به سمت تقویت طبقه متوسط رویم و مردم احساس نکنند دولت توانمندی‌اش را از دست داده است. در همین راستا لازم است مسائلی همچون آلودگی هوا، کم آبی، فرونشست، کسری بودجه و ناترازی بانک‌ها حل شود تا اعتماد مردم جلب شود.

نگاهداری در پایان گفت: ۳۳ درصد مردم ایران به مهاجرت تمایل دارند که عمده آنان شامل کارآفرینان، جامعه دانشگاهی و سرمایه گذاران می‌شود که موتور توسعه هستند. شاید آنها مهاجرت نکنند اما حس تعلقشان از بین می‌رود. باید بتوان اعتماد رفته را برگردانده و حس تعلق و عدم میل به مهاجرت را ایجاد کنیم. از طرف دیگر موضوع رشد جمعیت و نرخ باروری هم مهم است چون با این وضعیت در ۱۵ سال آینده رشد جمعیت صفر می‌شود.