نزد نسل سلامت؛ از آمریکا تا سوسنگرد

«دکتر امیرهوشنگ فلاح» یکی از متخصصان بیهوشی ارزنده کشور بود که بار عمده بیهوشی بیمارستان شهدای محمودآباد استان مازندران را بردوش داشت؛ سال‌ها بی‌تکلف به مردم خدمت کرد و به عنوان اولین شهید مدافع سلامت این بیمارستان در تیرماه سال ۱۳۹۹ پس از ابتلا به ویروس کرونا به دیدار معبود شتافت.

کد خبر: ۴۸۰۲۶۳

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۴۰۱ - ۰۸:۰۶

دکتر فلاح متولد سال ۱۳۴۴ در تهران بود وی پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه تهران و گذراندن خدمت سربازی توانست از چند دانشگاه برتر در آمریکا بورسیه بگیرد و مدرک تخصصی خود را در رشته داخلی از یکی از آن دانشگاه ها  اخذ کند در آن زمان همسرش فرزند دوم خود را باردار بود و امیرهوشنگ به خاطر عشق و علاقه به همسر و کشورش پس از گذشت چندماه به وطن بازگشت و برای ادامه تحصیل در رشته بیهوشی اقدام کرد و موفق به گرفتن مدرک تخصصی بیهوشی شد.

وی در بیمارستان‌های مختلف نظیر چمران در سوسنگرد استان خوزستان، مسیح دانشوری در تهران و  شهدا محمودآباد در مازندران خدمت کرده بود و به درخواست رئیس بیمارستان مسیح دانشوری یک روز در هفته برای ارائه خدمات به بیماران به این بیمارستان می‌آمد.

برادر این شهید مدافع سلامت در خصوص نحوه مبتلا شدن دکتر فلاح به ویروس کرونا به خبرنگار ایران اکونومیست گفت: امیرهوشنگ که به عنوان پزشک تمام وقت، رئیس اتاق عمل و آی سی یو در بیمارستان شهدا محمود آباد مازندران با بیماران بدحال مبتلا به ویروس کرونا در ارتباط بود، به این ویروس مبتلا شد و پس از اینکه یک هفته خود را در خانه قرنطینه کرده بود حال وی وخیم شد.

او را با آمبولانس به بیمارستان منتقل و بستری کردند، پزشکان گفتند که باید آمپول رمدسیویر برای وی تهیه کنم؛ من به هر نحوی بود از بازار آزاد یک آمپول به قیمت ۳۹ میلیون تومان تهیه کردم و آن را به امیر هوشنگ تزریق کردند، اما گویا کافی نبود و پزشکان درخواست آمپول دیگری کردند که کادر درمان گفتند: سهمیه تمام شده است.

محمدرضا فلاح ادامه داد: حال وی پس از سه روز که وخیم‌تر و در نهایت نیمه شب از سوی اورژانس با همراهی دو پزشک به بیمارستان فیروزگر تهران منتقل و همان موقع از وی اسکن ریه گرفته شد و پزشکان اعلام کردند ۷۰ درصد ریه وی درگیر شده است فقط باید دعا و یک آمپول به نام اکتمرا برای افزایش سیستم ایمنی او تهیه کنید که تا ظهر آن را تهیه کردم، پزشکان گفتند وضعیت عمومی وی ثابت نیست و با تشخیص کادر درمان باید خون امیرهوشنگ تصفیه شود من نیز وسایل مورد نیاز برای این اقدام را به مبلغ ۲۵ میلیون تومان تهیه کردم و در اختیار کادر درمان قرار دادم.

جمعه صبح او را برای تصفیه خون به اتاق عمل بردند، ساعت ۱۰ شب از بیمارستان با من تماس گرفتند و گفتند که قلب وی توانایی برای این کار نداشت به همین دلیل ۲ تا ۳ دفعه ایست قلبی داشته و بعد از احیا دیگر به زندگی بازنگشته است.

محمدرضا افزود: برادرم ۱۷ مرداد ۱۳۹۹بر اثر ضایعات ریوی ناشی از ویروس کرونا به شهادت رسید، پیکر او را در قطعه ۵۰ شهدای تهران به خاک سپردیم.

زندگی با شایدی جانکاه

برادر شهید فلاح تاکید کرد: سه روزی که کادر درمان نتوانستند آمپول مورد نظر برای امیرهوشنگ را تهیه کنند ما بسیار آزرده خاطر شدیم، درست است عمر دست خداست ولی ما همیشه با خود می‌گوئیم که اگر زودتر آن آمپول را تهیه می کردند شاید او زنده می ماند، همیشه با این شاید جانکاه  زندگی می کنیم و آزرده خاطر می شویم.

محمدرضا ادامه داد: بعد از به شهادت رسیدن امیر هوشنگ من و خواهرم دچار ضربه روحی شدیدی شدیم برای همین یکماه بعد از این اتفاق به روانپزشک مراجعه کردیم و از آن زمان تاکنون با مصرف دارو خود را آرام نگه می‌داریم، برادر دیگرم هم دیگر تاب زندگی بدون امیرهوشنگ را در تهران نداشت به همین دلیل برای ادامه زندگی به شمال رفت.

وی گفت: زمانی که پدرم دار فانی را وداع گفت من ۳ سال و امیر هوشنگ ۱۰ سال سن داشتیم، سال سوم دبیرستان او داوطلبانه به جبهه رفت و در دوره دانشجویی نیز برای کمک به کادر درمان به جبهه رفت و در آنجا شیمیایی و ناراحتی پوستی برای وی حادث شد اما هرگز به خاطر سختی‌ها گلایه ای نکرد.

برادر این شهید مدافع سلامت بیان کرد: وی شیفته کار خود بود چهار سال در بیمارستان چمران سوسنگرد استان خوزستان به کار مشغول بود، چند روزی به هوای دیدار او به خوزستان سفر کردم در آن مدت هر زمان که از اتاق عمل با او تماس می‌گرفتند او سریع به بیمارستان می رفت و شب ها فقط می توانست حدود ۴ ساعت استراحت کند.

محمدرضا خاطرنشان کرد: امیرهوشنگ برای ما الگو بود، من بسیار او را دوست داشتم و بهترین زمان عمرم را با او سپری کردم.

وی گفت: بیمارستان شهدا محمود آباد همیشه حقوق او را با تاخیر ۶ ماهه پرداخت می کرد و او همیشه ۱۰ تا ۱۲ ماه حقوق از آنها طلب داشت، اما هیچ‌یک از این موانع باعث نشد خللی در کار او ایجاد شود و همواره وظیفه‌اش را با جان و دل انجام می داد، تا اینکه بعد از فوت او، بیمارستان حساب دکتر را با خانواده وی تسویه کرد.

مادر دکتر فلاح راضی به دریافت حقوق از بنیاد شهید نشد

برادر شهید فلاح در پاسخ به این پرسش که آیا خانواده این شهید مدافع سلامت از سوی بنیاد شهید تحت پوشش قرار گرفته است یا خیر، گفت: خانواده برادرم تحت پوشش بنیاد شهید و امور ایثارگران قرار گرفته اند اما از بنیاد شهید با مادرم چند بار تماس گرفتند  تا به او نیز حقوق پرداخت کنند اما او راضی به این کار نشد.

محمدرضا اذعان داشت: ۲ دختر به نام‌های شکیبا و شکوفا از دکتر به یادگار مانده است، شکیبا دانشجوی مقطع دکتری در رشته عمران و شکوفا یکی از نخبگان ایران است که در دانشگاه صنعتی شریف در رشته برق و در دانشگاه پلی تکنیک در رشته آی تی مشغول تحصیل است.