روشی برای تعیین دوز مناسب مواد پرتوزا در درمان سرطان پروستات

در پژوهش عضو هیات علمی رشته فیزیک هسته‌ای دانشگاه حکیم سبزواری، اثر میان دانه‌ای برای چند چشمه تجاری ید-۱۲۵ مورداستفاده در درمان سرطان پروستات بررسی و تعیین شد.

کد خبر: ۴۷۵۹۳۳

تاریخ: ۲۷ تير ۱۴۰۱ - ۰۸:۱۲

به گزارش ایران اکونومیست، دکتر حمیدرضا باغانی در خصوص این پژوهش گفت: سرطان پروستات یکی شایع‌ترین انواع سرطان در بین مردان در جهان است و تکنیک‌های پرتودرمانی زیادی برای پرتودهی و کنترل تومور در این نوع سرطان شامل پرتودرمانی خارجی، پرتودرمانی داخلی (براکی‌تراپی) و همین طور استفاده از امواج فراصوت با شدت زیاد معرفی شده است.

استادیار گروه فیزیک هسته‌ای دانشگاه حکیم سبزواری افزود: یکی از روش‌های ایمن و با ریسک پایین به جهت جلوگیری از پرتوگیری بافت‌های سالم اطراف در حین پرتودهی سرطان پروستات، استفاده از تکنیک براکی‌تراپی است.

این پژوهشگر ادامه داد: در این روش چند چشمه پرتوزای طبیعی، معمولا ید-۱۲۵، به صورت میان‌بافتی در داخل بافت پروستات کاشته شده و از این طریق بافت هدف تحت پرتودهی قرار می‌گیرد. مشکل اصلی در براکی تراپی پروستات توسط کاشت چند دانه‌ای ید-۱۲۵، در نظر نگرفتن اثر تضعیف مربوط به حضور هر دانه بر روی تابش‌های گسیل شده از دانه‌های قبلی در حین درمان بیمار است.

دکتر باغانی یادآور شد: نتایج حاصل از این تحقیق نشان می‌دهد که اثر میان دانه‌ای می‌تواند به طور قابل توجهی میزان دوز دریافتی توسط حجم تومور پروستات را تحت تاثیر قرار دهد.

عضو هیات علمی دانشگاه حکیم سبزواری ادامه داد: بنابراین درنظر گرفتن این اثر در زمان درمان بیمار، یک موضوع ضروری است، چرا که صرف نظر کردن از این موضوع می‌تواند به نتایج بالینی نامطلوبی به لحاظ عدم تحویل دوز تابش کافی به بیمار منتهی شود. در این راستا برای هر چشمه تجاری مورد مطالعه، ضرایب تضعیف مشخصی تعیین شده که این ضرایب می‌توانند توسط تیم درمان در حین براکی‌تراپی پروستات مورد استفاده قرار گیرند و از این طریق اثر میان دانه‌ای را در فرآیند درمان لحاظ کنند.

وی خاطرنشان کرد: این تحقیق با همکاری آذر غیبی؛ فارغ التحصیل کارشناسی ارشد رشته فیزیک هسته‌ای و دکتر علی اصغر مولوی؛ عضو هیئت علمی فیزیک هسته‌ای دانشگاه حکیم سبزواری به انجام رسیده است.

بنابر اعلام روابط عمومی وزارت علوم، نتایج به‌دست آمده از این تحقیق در مجله Computer methods and programs in biomedicine با ضریب تاثیر  ۷.۰۲۷  و رتبه Q1 در رتبه‌بندی مجلات JCR به چاپ رسیده است.