نوآوری استارتاپ مکزیکی؛ تولید صفحه‌های زیستی با قابلیت تولید انرژی و جذب دی‌اکسیدکربن

فعالان نوآور یک استارتاپ مکزیکی صفحه‌های (پنل‌های) زیستی محتوای جلبک طراحی کردند که هم قابلیت انرژی و جذب دی اکسید کربن دارد و هم زیست‌توده‌ای تولید می‌کند که به مثابه سوخت یا کود قابل استفاده است.

کد خبر: ۴۷۳۹۳۰

تاریخ: ۲۴ تير ۱۴۰۱ - ۱۱:۰۷

به گزارش گروه علم و آموزش ایران اکونومیست، از پایگاه اطلاع‌رسانی نیواطلس، در حالی که این استارتاپ (شرکت نوآفرین) مکزیکی با کمک رآکتور زیستی تولید ریزجلبک این صفحه ها را تولید کرده است، طرح اولیه استفاده از ذخایر مسطح دارای جلبک در نمای بیرونی بناها به عنوان بخشی از راهبرد کلی رسیدن به پایداری در تولید و مصرف انرژی، جدید نیست.

این طرح را اولین بار دو شرکت معماری و مهندسی در سال ۲۰۱۳ میلادی در بنایی در شهر به نام بی. آی. کیو (BIQ) هامبورگ در آلمان اجرا کردند که در آن صفحه‌های زیستی جلبک حدود ۲۰۰ متر مربعی شده بود. این صفحه ها از داخل به دلایل گوناگون با زیست توده سبز پُر شده بود.

بنای بی. آی. کیو در هامبورگ

این صفحه ها جریان دی اکسید کربن را به خود جلب می کنند، این دی اکسید کربن سپس از آب آغشته به جلبک عبور می کند، جلبک ها دی اکسید کربن و نور خورشید را جذب می کنند و بعد از فتوسنتز توده آنها افزایش می یابد و اکسیژن تازه تولید می کنند. هر چه نور خورشید بیشتر در دسترس باشد، جلبک ها سریع تر رشد می کنند. هر یک پوند جلبک دو پوند دی اکسید کربن را به خود جذب می کند.

افزون بر این، صفحه ها گرما را در آب خود نگه می دارند که دو هدف را تامین می کند؛ چون صفحه ها بیرون ساختمان نصب شده اند، روی بنا سایه می اندازند و استفاده انرژی را برای خنک‌کردن ساختمان در تابستان کاهش می دهند. دوم از گرما می توان استفاده کرد، همانطور که از زیست‌توده. زیست توده تولید شده در بازه های زمانی مشخص از داخل صفحه ها خارج شده و به عنوان سوخت‌ زیستی قابل احتراق بازفرآوری، سپس دوباره به بنا برگردانده و در سیستم گرمایشی بنا استفاده می شود. بنای مجهز به این صفحه ها با کمک توده زیستی سوخت و گرمای به دست آمده از آب آغشته به جلبک‌ها نسبت به بناهای دیگر یک سوم کمتر به انرژی نیاز دارد.

استارتاپ مکزیکی امیدوار است تغییرات جزئی در این سیستم آن را بهبود بخشد. نوآوری در این سیستم به طور کلی در جذب و تبدیل گرما و نور است.

میگویل مایورگا مدیر اجرایی استارتاپ تولیدکننده این صفحه‌ها توضیح داد که چگونه با استفاده از جریان نانویی به شکل کارآمدی ذرات نانویی کربن قابل بازیافت به آب اضافه می شوند و رسانایی گرما را افزایش می دهند. این فناوری که روی یک طرف صفحه اجرا شده، جذب گرما را بهبود می بخشد؛ در حالی که جلبک‌ها در طرف دیگر رشد می کنند. گرما در این مورد به شکل مستقیم به برق و از طریق یک ژنراتور ترموالکتریک تبدیل می شود و برق بنا را تامین می کند، به این دلیل صفحه های فعلی نسبت به صفحه های خورشیدی برتری دارند.

این استارتاپ می خواهد صفحه های خود را با طیفی متنوع و جذاب از جهت طراحی ارایه کند که هم سطح معماری بنا را ارتقا دهد و هم از جهت محیط زیست بهتر باشد. این استارتاپ که در سال ۲۰۱۸ میلادی تاسیس شده امیدوار است این صفحه ها را به زودی تجاری سازی کند ولی فقط طراحی این صفحه ها نیز جوایزی را برای آنها به ارمغان اورده است.

نمایی داخلی از بنای طراحی شده

وی ادامه داد: البته ما هنوز ملاحظاتی در مورد قابلیت زیستی این محصول اینجا داریم. از این موارد گذشته، با توجه به اینکه بنای بی. آی. کیو از ۹ سال قبل تاکنون مسکونی بوده و از آن استفاده می شود، می توان به نتیجه رسید که طرح اولیه این صفحه ها اثبات شده است.

اما هنوز سوالاتی وجود دارد، مانند اینکه صفحه ها چه مدت قابل استفاده هستند؟ تمیزکردن آنها چند وقت یکبار باید انجام شود، آیا باید دیوارها را برای تمیزکردن آنها پایین آورد؟ آیا جلبک ها موجب گرفتگی لوله ها و دریچه ها نمی شود؟ و بی شمار سوالاتی از این دست که باید قبل از تجاری‌سازی این طرح به آنها پاسخ داد.