تقویت حوزه فرهنگی و آموزش هنردرمانی؛ لازمه‌های جمعیت رو به رشد سالمند است

استاد دانشگاه علامه طباطبایی گفت: کمبود مراکز توانبخشی، بازتوانی و آموزشی کار ویژه سالمندان، خصوصا آموزش هنر درمانی از جمله مسائلی‌ست که مورد غفلت واقع شده است و درکنار تقویت حوزه فرهنگی لازم است مورد توجه قرار گیرد.

کد خبر: ۴۷۳۹۰۸

تاریخ: ۲۴ تير ۱۴۰۱ - ۱۰:۳۳

مجید امرایی در گفت وگو با خبرنگار سینمایی ایران اکونومیست و در تشریح ابهام در برنامه‌های آینده‌نگرانه برای جمعیت سالمند ایران و نیازهای جسمی و روانی آنان گفت: اینکه چرا برنامه مدونی برای رشد و جوان سازی جمعیت در دست نیست بماند اما هیچ برنامه ای هم برای آینده رشد سالمندی در ایران در دست نیست.

وی افزود کمبود مراکز توانبخشی و بازتوانی؛ مراکز پاره وقت؛ موسسات خدمات حمایتی؛ مراکز آموزشی با کار ویژه سالمندان خصوصا آموزش هنر درمانی از جمله مسائلی است که مورد غفلت است.

دبیرکل انجمن دراماتراپی ایرانDTCI افزود: از سوی دیگر کم توجهی به نمودهای آماری در احداث مراکز نگهداری؛ ضعف در حوزه فرهنگی؛ بی توجهی به«نظام سالمند موثر و مولد»؛ عدم برنامه ریزی آموزشی در حوزه های بین رشته ای دانشگاهی؛ بی توجهی به عرصه های «هنر درمانی»؛ «نمایش درمانی»؛ «موسیقی درمانی»؛ «فیزیکال درمانی» و «حرکت درمانی» و دیگر درمانهای کمکی ... از جمله مسائلی است که توجه جدی دولت و مجلس را طلب میکند.

امرایی توضیح داد: طبق اعلام مرکز آمار در سال ۱۳۳۵ تنها ۴درصد جمعیت ایران در سنین ۶۵ ساله و بیشتر بوده اند. این در حالی است که پیش بینی می‌شود در سال ۱۴۳۰ حدود یک پنجم از جمعیت ایران این سنین را تجربه کنند.

وی ادامه داد: به گفته مرکز آمار ایران جمعیت ۶۰ سال به بالا در سال ۱۴۳۰ به ۲۶.۱ درصد و جمعیت ۶۵ ساله به بالا ۱۸.۷ درصد خواهد رسید. براساس آمار سازمان ملل، تا سال ۱۴۳۰ سی درصد جمعیت ایران سالمند خواهند بود.

خالق کتاب ده قدم با نمایش درمانی تصریح کرد :در دهه گذشته ازدواج‌ها حدود ۴۰ درصد کاهش یافته و تا قبل از اپیدمی کرونا ۳۰ درصد از زاد و ولد کشور کاسته شده است. طبق آمار سازمان ملل، در سال ۱۴۳۰ سی درصد جمعیت ایران سالمند می‌شود یعنی ۲۰ عضو خانواری که اکنون در کنار پدربزرگها و مادربزرگها هستند به ۲ نفر می‌رسند.

به گفته امرایی در آینده بیشتر مدارس و دانشگاه‌ها بدون مخاطب و تعطیل و تبدیل به مراکز نگهداری سالمندان خواهند شد و بحران پیری که به «ابربحران چند وجهی» در جهان معروف است، کشور ما را فرا خواهد گرفت این در شرایطی است که کشورهای همسایه جوان خواهند بود.

وی افزود: جوانی به معنای قدرت است اگر کشوری ضعیف‌ شود، مطمع نظر دیگر کشورها خواهد بود در این راه بحران دیگر معیشت و اقتصاد است. در حال حاضر در دوره «ترسالی» و جوانی هستیم اما ۳۰ سال دیگر وارد دوره «خشکالی» و پیری می‌شویم و نیروی انسانی جوان که چرخ اقتصادی در دست اوست در حداقل خواهد بود.

استاد دانشگاه علامه گفت: تجربه نشان می‌دهد کشورها ابتدا پیشرفته و پر درآمد شده اند بعد جمعیت شان پیر شد اما بحران پیری در ایران زمانی حادث می‌شود که خانواده‌ها هنوز توسعه نیافته اند و در تامین معیشت روزانه‌شان مشکل دارند و آن زمان ۱۵۰ سال طول خواهد کشید تا بتوانیم از این سیاه چال خارج شویم.

امرایی تصریح کرد : ۸ سال گذشته دوران طلایی جلوگیری از نیفتادن در سیاهچال جمعیتی بوده که متاسفانه از دست رفته و فقط ۷ سال دیگر فرصت داریم که با تصمیمات مناسب از سقوط همیشگی جمعیتی جلوگیری کنیم. در حال حاضر ۴۰ درصد آمار ازدواج و ۳۰ درصد زاد و ولدها کاهش یافته بطوری که جمعیت انبوه دهه ۶۰ در سال ۱۴۳۰ سالمندان کشور ما خواهند بود.

نویسنده کتاب نمایش درمانی و تئوری نقش ها افزود: در حال حاضر موانع رشد جمعیتی احصاء شده که سختی ازدواج، الگوی مسکن و اجاره مسکن نامناسب، مشکلات اقتصادی و هزینه‌های فرزندآوری، بیکاری سرپرستان خانوار، اشتغال و نگرانی‌های آتیه زنان، هزینه‌های دوره بارداری، زایمان و شیردهی از جمله این موانع است.

وی تاکید کرد: شیوع ناباروری و هزینه‌های سرسام‌آور، عقیم سازی و پیشگیری از باروری، رفتار غیراستاندارد زایمان، ترس از تولد فرزند معلول، قبح زدایی از سقط جنین، یاس از ادامه زندگی، نگرانی از آتیه فرزندان، ناسازگاری با تحصیلات عالی و فرزندآوری، ضعف خدمات مادر و کودک در محیط اجتماعی، فرهنگ مخرب فرزند کمتر زندگی بهتر، مهاجرت، حرکت‌های معارض فرهنگی و قانونی و رویه‌ها و فقدان متولی نظارت و مجری سیاست‌ها از دیگر موانع است.

عضو موسس اتحادیه جهانی دراماتراپی WADTh افزود: پیش بینی می شود جمعیت ایران در سال ۱۴۳۰ بالغ بر ۱۱۰ میلیون نفر باشد که ۲۰ میلیون نفر آن سالمند خواهند بود؛ تا سال ۱۴۳۰ میانگین عمر در ایران ۸۳ سال خواهد بود که با برنامه ریزی تا ۷۰ سالگی میتوانند موثر و فعال  باشند اما به نظر فکری برای این ظرفیت نشده است.