آزمایش جدید پیوند قلب اصلاح شده خوک به انسان‌

دکتر "نادر معظمی" مدیر جراحی پیوند قلب در موسسه پیوند "ان‌وای‌یو لانگون هلث"(NYU Langone Health) یک تیم پزشکی را رهبری کرد تا یک قلب اصلاح ژنتیکی شده خوک را به شکل آزمایشی به یک بیمار که مرگ مغزی شده بود، پیوند بزنند.

کد خبر: ۴۷۲۷۴۲

تاریخ: ۲۲ تير ۱۴۰۱ - ۱۱:۱۴

به گزارش ایران اکونومیست و به نقل از نیو اطلس، محققان موسسه "NYU Langone Health" نتایج موفقیت آمیزی از روش آزمایشی پیوند قلب اصلاح ژنتیکی شده خوک به انسان را که بر روی افراد مرگ مغزی انجام شد، اعلام کرده‌اند. این افراد به مدت سه روز تحت تهویه مکانیکی قرار گرفتند و اعضای بدن آنها تحت نظر بود.

امسال قطعاً به نقطه عطف مهمی در حوزه "پیوند خارجی" یا "پیوند بین گونه‌ای"(xenotransplantation) تبدیل شده است. دانشمندان برای چندین دهه نسبت به حل بحران کمبود اعضای بدن اهدایی تلاش کرده‌اند و یک استراتژی توسعه اندام اصلاح شده ژنتیکی خوک‌ها طراحی شده است که در صورت پیوند به بدن انسان پس زده نشوند.

در اوایل سال جاری، یک عمل پیوند فوق‌العاده توسط جراحان مرکز پزشکی دانشگاه "مریلند" انجام شد که طی آن، اولین پیوند قلب خوک اصلاح شده به انسان انجام گرفت. در این جراحی، قلب خوک به یک انسان زنده پیوند زده شد و بیمار توانست به مدت دو ماه قبل از مرگ بر اثر نارسایی قلبی به زندگی ادامه دهد.

این پیوند خارجی و بین گونه‌ای به یک انسان زنده، یک جهش غیرمنتظره رو به جلو برای این حوزه بود. اما پیش از آن، محققان موسسه "لانگون" در آزمایش اندام‌های خوک در افراد تازه درگذشته در خط مقدم این حوزه بودند.

این تیم سال گذشته اولین گروه در جهان بود که اعضای خوک اصلاح شده ژنتیکی را به انسان پیوند زد و جراحان این موسسه در دو جراحی، با موفقیت کلیه خوک را به افراد مرگ مغزی پیوند زدند.

این کار به عنوان "اهدای کل بدن" نامیده می‌شود و شامل داوطلبانی است که تمام بدن خود را برای انجام مطالعات پزشکی تا چند روز پس از مرگ مغزی، در اختیار دنیای علم قرار می‌دهند.

"رابرت مونتگومری" سرپرست این تحقیق از موسسه پیوند "لانگون" می‌گوید که این کار، پله‌ای بسیار مهم برای زمینه پیوند خارجی است و قبل از این مرحله، این اندام‌ها فقط بر روی نمونه‌های غیر انسانی آزمایش شده بودند.

وی افزود: هدف بزرگ‌تر ما رسیدگی به معضل کمبود اعضای اهدایی بدن و ارائه گزینه دیگری برای بیش از ۱۰۰ هزار نفر در سراسر آمریکا است که منتظر این هدیه نجات‌بخش هستند. بنابراین اهدای کل بدن، زمانی که اهدای عضو گزینه مناسبی نیست، برای پیشبرد این کار بسیار مهم است. ما از خانواده‌هایی که داوطلب شرکت در این تحقیق هستند، بسیار سپاسگزاریم که منجر به نجات جان هزاران نفر دیگر می‌شوند.

این دو جراحی جدید طی شش هفته گذشته انجام شده‌اند. هر دو اهداکننده پس از اعلام مرگ مغزی، به مدت ۷۲ ساعت در سیستم پشتیبان ونتیلاتور زنده نگه داشته شدند تا این آزمایشات انجام شود.

قلب خوک‌های پیوند شده به اهداکنندگان با ۱۰ تغییر ژنتیکی خاص مهندسی شده بود. شش مورد از این اصلاحات شامل "تراژن‌های انسانی" و چهار تغییر برای حذف ژن‌های خاص خوک که می‌توانند موجب رد عضو شوند، بود.

تراژن یا ترنس‌ژن یک ژن یا محتوای ژنتیکی است که به صورت طبیعی یا توسط یکی از روش‌های مهندسی ژنتیک از یک موجود زنده به موجود زنده دیگر منتقل می‌شود. بر اساس یافته‌های ابتدایی از مطالعه روی ترنس‌ژن، می‌توان با آن به صورت بالقوه فنوتیپ موجود زنده را تغییر داد.

محققان در این آزمایشات به طور مشخص تلاش می‌کنند از استانداردهای فعلی پیوند قلب بالینی پیروی کنند. بنابراین بر خلاف پیوند قلب خوک به انسان زنده در دانشگاه "مریلند" که از داروهای آزمایشی خاصی استفاده کرد، فقط داروهای سرکوبگر ایمنی استاندارد استفاده شد و روش‌های استاندارد نگهداری و حمل و نقل عضو پیوندی به کار گرفته شد.

دکتر "نادر معظمی" مدیر تیم جراحی این پروژه گفت: هدف ما ادغام روش‌های مورد استفاده در پیوند قلب معمولی و روزمره با یک عضو غیرانسانی است که بدون کمک اضافی از دستگاه‌ها یا داروهای آزمایش‌نشده به طور طبیعی عمل کند.

وی افزود: ما به دنبال تأیید این موضوع هستیم که آزمایش‌های بالینی می‌توانند با استفاده از این منبع جدید اندام‌ها با روش‌های پیوند آزموده‌شده و واقعی که در مؤسسه پیوند "لانگون" به کمال رسانده‌ایم، پیش بروند.

این روش‌های آزمایشی، موفقیت‌آمیز و بدون هیچ نشانه‌ای از رد پیوند گزارش شده‌اند، زیرا اندام‌ها در طول نظارت و پیگیری ۷۲ ساعته کاملاً طبیعی عمل کردند.

دکتر "نادر معظمی" در گفتگو با سی‌ان‌ان گفت: تصمیم گرفته شد که مدت سه روز، اخلاقی‌ترین زمان برای بررسی اثربخشی این روش‌ها باشد، اما قبل از اینکه این نوع پیوند خارجی به واقعیت بالینی تبدیل شود، کارهای بسیار بیشتری مورد نیاز است.

وی افزود: هنوز راه زیادی تا رسیدن به پیوند بالینی برای حمایت از بیماران در درازمدت باقی مانده است و هنوز سوالات بسیاری وجود دارد که باید به آنها پاسخ داده شود.