ناخوشی دلیلی برای غمگین بودن نیست/ ایدز پایان زندگی نیست

سرپرست کانون حقیقت نارنج گفت: هر کجا صحبت از ویروس اچ.آی.وی بود، بوی مرگ و ناامیدی به مشامم می رسید و کاملا طبیعی بود که در اولین برخورد، خودم را ببازم، در شرایط خوبی نبودم ولی در همان روزها جرقه ای در ذهن من زده شد و دریافتم که ناخوشی دلیلی برای غمگین بودن نیست و راز شاد زیستن، درکِ بودن است که در من شعله ور است و ایدز پایان زندگی نیست.

کد خبر: ۴۷۰۰۸

تاریخ: ۱۰ آذر ۱۳۹۲ - ۱۱:۵۲

کانون حقیقت نارنج مقصدی است که برای سوال های تلمبار شده در ذهنمان در رابطه با موضوع ایدز انتخاب کرده ایم، ساعت 4 بعد از ظهر روز نهم آذر است به اتفاق یکی از همکارانم رهسپار کانون حقیقت نارنج می شویم و پس از رد شدن از مسیری طولانی به محل مورد نظر می رسیم.
سید محمد رضا احمدی سرپرست کانون حقیقت نارنج در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان این مطلب می افزاید: من ایدز را انتخاب نکردم، تقریبا سال 84 بود که در طول روز به شدت احساس خستگی به سراغم می آمد و حال خوبی نداشتم به پیشنهاد چند تن از دوستانم برای اهدای خون به سازمان خون رفتم.

وی در ادامه اظهار می دارد: پس از مدت کوتاهی نامه ای به دستم رسید که باید در اسرع وقت به سازمان خون می رفتم من بدون هیچ پیش زمینه ای به آنجا رفتم و نامه را به پزشک نشان دادم.

احمدی می گوید: دکتر خبری که زیاد دور از ذهنم نبود به من داد، راستش را بخواهید از آنجا می گویم دور از انتظار نبود چون من حدود 15 سال مواد مخدر مصرف می کردم و 6 سال آخر به تزریق هرویین و مواد دیگر روی آوردم.

وی یادآور می شود: در آن نامه مبتلا شدنم به ویروس اچ .آی.وی را تایید کرده بودند، فکرم تا مدتها مشغول بود و نکته ای که ذهنم را درگیر کرده بود این مسئله بود که من از این بیماری چیزی نمی دانستم و این شروع یک زندگی جدید برای من بود.

سرپرست کانون حقیقت نارنج توضیح می دهد: ناخواسته درگیر کسب اطلاعات این ویروس شدم که هر چه می گذشت بیشتر از روز قبل در من رخنه می کرد و در آن روزها کسی در کنار من نبود که به من انرژی مثبت و امید به زندگی بدهد و کارم به جایی کشید که ظرف مدت 72 ساعت وزنم که 100 کیلوگرم بود به 60 کیلوگرم کاهش پیدا کرد و آن زمان طعم واقعی این ویروس را چشیدم و راهی بیمارستان شدم.

احمدی در ادامه یادآور می شود: در نهایت از بیمارستان مرخص شدم ولی آن چیزی که من را آزار می داد و خلاء اش را به شدت احساس می کردم نبودن عشق و امید به زندگی بود و همینطور برخورد افرادی که از این بیماری اطلاعات کافی نداشتند و با برخوردشان باعث ناامیدی بیشتر در من و هم دردانم می شدند.

ایدز چیست

احمدی با اشاره به جمع آوری اطلاعات در باره ایدز می گوید: در آن روزها به سراغ جمع آوری اطلاعات می رفتم، ایدز چیست؟ ویروس نقص ایمنی انسان که با آلوده کردن زیرگروه خاصی از سلول های سیستم ایمنی به نام لنفوسیت های T بیماری ایدز را به وجود می آورد، این سلول ها زیرگروهی از گلبول های سفید هستند که به طور طبیعی پاسخ ایمنی به عفونت را تنظیم می کنند، ویروس این بیماری درون سلولهای T و سلولهای دیگر تکثیر شده و با تخریب آنها باعث کاهش این دسته از سلولها می شود و در نتیجه قدرت دفاعی سیستم ایمنی را کاهش می دهد و هنگامی که تعداد سلولهای مبتلا به این ویروس تا حد معینی سقوط کند شخص مستعد ابتلا به مجموعه ای از بیماری ها می شود که در حالت معمول بدن می تواند آنها را مهار کند، این عفونت ها به اصطلاح عفونت های "فرصت طلب" نامیده می شوند و ایدز عبارت است از مجمو عه ای از نشانه ها که به علت عفونت مزمن ایجاد می شود در این مرحله پس از یک دوره طولانی که حتی می تواند بیش از 10 سال طول بکشد ویروس زیاد شده و با کاهش تعداد لنفوسیت ها سطح ایمنی فرد پایین آمده و مستعد ابتلا به عفونت های فرصت طلب می شود.

زندگی در لحظه جاری است و راز شاد زیستن درکِ بودن است

سرپرست کانون حقیقت نارنج تاکید می کند: زندگی نه در گذشته و نه در آینده است بلکه زندگی در همین لحظه جاری است و معنا پیدا می کند و من تسلیم همین لحظه و حال هستم و فکر کردن به این موضوع حال من را خوب می کند.

احمدی می گوید: با بیماران مبتلا به ایدز امروز درک متفاوتی از عشق داریم و مهم ترین نکته اش سادگی این عشق است، برای ما عشق، درمان درد مشترک است و عشق همان انرژی و احساسی است که از وجود خود ما در مواجهه با یک هم درد متبلور می شود و این زمانی رخ می دهد که نگاهمان نسبت به خود و پیرامونمان تغییر کرده باشد.

وی در ادامه می افزاید: این تغییر باعث شده است که ما از تسلط بیماری، افکاری آزار دهنده، حالت یاس و ناامیدی و در کل از روزهای تلخمان رها شویم و این تنها با قدرت و نیروی همان عشق به وجود می آید.

احمدی با اشاره به نگاه منفی در زندگی می گوید: به نظر من ما به اندازه کافی نگاه منفی به زندگی داشته ایم و دیگر وقت آن رسیده است که برای یک بار هم که شده نگاه مثبت را تجربه کنیم و بر این باور هستم که زندگی معجونی از تاریک ها و روشنایی ها، تلخی ها و شیرینی ها، زشتی ها و زیبایی ها، خوبی ها و بدی ها و غیره است و در نهایت اینکه ما ناخوشیم درست، ولی این ناخوشی دلیلی برای غمگین بودن نیست، مایی که به اندازه کافی غمگین بودن را تجربه کرده ایم بر مبنای همان تجربه دریافته ایم راز شاد زیستن، درکِ بودن است.

بعد از گفتگوی اولیه سوال های بسیاری در ذهنم رژه می روند و بی هیچ ملاحظه ای تک تک آنها را می پرسم و او با چنان آرامشی به سوال هایم جواب می دهد که اصلا خجالت به سراغم نمی آید از او می پرسم بسیاری افراد در جامعه هستند که از مواجهه با افراد مبتلا به این ویروس واهمه دارند در این رابطه کمی برایمان توضیح دهید.

وجود 2 زندان بزرگ در البرز یکی از دلایل بروز این بیماری است

با لبخندی در جواب می گوید: راستش را بخواهید ما از افراد عادی می ترسیم و برایمان کمی عجیب است که آنها از ما واهمه دارند، ما از افراد عادی در واهمه هستیم که مبادا در مواجهه با آنها حتی ویروس سرما خوردگی به ما منتقل شود چون سیستم دفاعی بدن ما بسیار حساس است و ما ترجیح می دهیم که به هیچ بیماری ای مبتلا نشویم چون به محض ابتلا به ویروسی مانند سرماخوردگی با مشکلات زیادی مواجه می شویم.

وی گفت: در برخی از موارد کلینیکها و بیمارستان ها از قبول فردی که مبتلا به ایدز است سر باز می زنند و این یکی از مشکلات اساسی مبتلایان به این بیماری است.

وی در ادامه اظهار می کند: وجود زندان ها در استان البرز خود یکی از مشکلات بروز این بیماری است وجود بسیاری از زندانیان آلوده به مواد مخدر در این زندان ها شیوع این بیماری را در سطح استان به وجود آورده است.

احمدی با اشاره به همکاری ارگانها و دستگاههای دولتی می گوید: روز مبارزه با ایدز است ولی شما در سطح شهر اثری از تابلویی که به مردم درباره این بیماری آگاهی بدهد نمی بینید!

سرپرست کانون حقیقت نارنج می گوید: در تمام دنیا شهرداری ها و دیگر ارگان های دولتی این کانون ها را یاری می دهند تا به مردم آگاهی بدهند ولی در استان ما نهادها حتی اجازه نمی دهند ما با خرج خود چند بیلبورد یا بنر تبلیغاتی در مسیرهای پر تردد شهر نصب کنیم.

سال گذشته کانون حقیقت نارنج البرز منتخب سازمان بهزیستی کل کشور شد

احمدی در ادامه تاکید می کند: سال گذشته کانون حقیقت نارنج در کشور منتخب سازمان بهزیستی کشور شد و چندی پیش به عنوان نماینده ایران در کنفرانس جهانی ایدز که در بیروت برگزار شده بود شرکت کردم در این کنفرانس راه حل ها و ایده های جدیدی به دست آوردم و امیدوارم که با همکاری استانداری و فرمانداری و دیگر دستگاههای مربوطه بتوانیم کارهای ارزنده ای برای استان و کشور انجام دهیم.

در پایان یک نسخه فیلم آموزشی را که خودش تهیه کرده به ما هدیه می دهد و می گوید روز جهانی ایدز که نزدیک می شود تلفنم به صدا در می آید و از شبکه ها و رسانه های مختلفی تماس می گیرند تا با من مصاحبه داشته باشند آیا بهتر نیست که در دیگر روزهای سال نیز به فکر آگاهی دادن در این باره به مردم باشیم و فقط و فقط به این روز اکتفا نکنیم، جواب قانع کننده ای ندارم و سرم را پایین انداخته به صحبتهایش گوش می دهم و به او حق می دهم ویروس ایدز در کمین تک تک ما نشسته است، بهتر است برای آگاهی پیدا کردن از این ویروس خاموش تلاشمان را معطوف این روز خاص نکنیم و در دیگر روزهای سال نیز به تهیه گزارش و اطلاعات بپردازیم تا شاید در سال های آینده شاهد افزایش مبتلایان به این ویروس نباشیم.

به هر روی؛ در جامعه ای زندگی می کنیم که رفتار و شخصیت هر فرد انعکاس مستقیم و غیر مستقیم واقعیت هاست واقعیتی بر گرفته از محیط اجتماعی ما در طول زندگی، اگر در جامعه ما ناهنجاری هایی وجود دارد ریشه در درون جامعه و در روابط و مناسبات حاکم بر آن است، توسعه صنعتی غیر متوازن کشورهای در حال توسعه، مردم اغلب این کشورها را به سمت شهری شدن کشانده است، جدایی از خانواده، ارزش های سنتی و ساختار حمایتی قبلی، به تنهایی و رخت بر بستن امید و شوق به زندگی می انجامد، بی سوادی و فقدان مهارت های شغلی شهری، محرومیت های اقتصادی و اجتماعی و برخورد با مشکلات در تامین نیازهای حیاتی زندگی و تلاش برای بقاء، فرد را به مشاغل کاذب از قبیل دلالی یا خرید و فروش مواد مخدر می کشاند. مردان گرفتار مواد مخدر می شوند و اگر اراده نداشته باشند هر روز بیشتر از روز قبل در این منجلاب فرو می روند و با فرو رفتن خود در این منجلاب بنیان خانواده را نیز سست کرده و زنان نیز به شکل های مختلفی مانند تن فروشی که از عوامل آسیب زننده به اجتماع است، غرق می شوند و در منجلاب این فقر آگاهی دست و پا می زنند و این حقیقت از ذهنها دور نیست که زنان قلب خانواده هستند.

عامل اصلی بی نظمی در جوامع عدم رعایت هنجارهای اجتماعی است که البته به نوع جامعه بستگی دارد، مثلا در جوامع اسلامی عدم پایبندی به ارزش های اسلامی باعث از بین رفتن ایمان در افراد می شود و در نتیجه جامعه از درون آسیب می بیند این در صورتی است که آمار ابتلا به ویروس ایدز از طریق روابط جنسی رو به افزایش است و این در صورتی است که رییس اداره ایدز وزارت بهداشت در آماری از مبتلایان به این ویروس در ایران می گوید: این آمار تا اول مهرماه از مرز ۲۷ هزار نفر گذشت که 33.2 درصد مبتلایان به این ویروس در سال ۹۱ از طریق رابطه جنسی مبتلا شده‌اند و آمار واقعی مبتلایان به این ویروس در کشور ۹۰ هزار نفر برآورد می‌شود‌.

عباس صداقت در ادامه ارائه این آمار تکان دهنده اضافه می کند و می گوید: براساس آمار اعلام شده در تیرماه امسال تعداد کل مبتلایان به ویروس اچ.ای.وی 26هزار و 556 نفر است که از این تعداد 5 هزار و 45 نفر فوت کرده و 4 هزار و 796 نفر وارد فاز بیماری ایدز شده‌اند‌‌. 46 درصد مبتلایان نیز در گروه سنی 25 تا 34 هستند و از مجموع موارد شناسایی شده از سال 65 تاکنون 68.4 درصد از طریق سرنگ آلوده، 12.3 درصد از طریق رابطه جنسی محافظت نشده، 0.9 درصد از طریق دریافت خون آلوده و 1.2 درصد از مادر آلوده به نوزاد منتقل شده است‌‌، علت ابتلای 17.1 درصد نیز نامشخص است‌.

رییس اداره ایدز وزارت بهداشت در ادامه تاکید می کند: براساس آمار جمع آوری شده در سال 91 از مجموع افراد شناسایی شده به این ویروس 52.2 درصد از طریق سرنگ آلوده، 33.2 درصد از طریق رابطه جنسی و 3.3 درصد از مادر به کودک به این ویروس مبتلا شده‌اند و طی هشت سال گذشته نیز هیچ موردی از ابتلا به ویروس ایدز از طریق انتقال خون در کشور گزارش نشده است‌.

صداقت اظهار کرد: براساس اطلاعات موجود و برآوردهای جهانی حدود 90 هزار فرد مبتلا به HIV در کشور وجود دارند که حداقل 65 هزار فرد مبتلا به این ویروس در کشور تاکنون شناسایی نشده‌اند‌.

وی افزود‌: شعار روز جهانی ایدز امسال «تشخیص زودتر و درمان موثرتر»‌است‌.

گفتنی است امسال هر روز هفته ایدز، که از 9 آذر ماه تا 15 آذر ماه شروع می شود به یک نام، نامگذاری شده است، روز شنبه 9 آذرماه، روز ایدز و سیاست‌گذاران و مسوولان، روز 10 آذرماه، روز ایدز کارکنان بهداشتی- درمانی و پژوهشگران، روز 11 آذرماه، روز ایدز و کارکنان، زنان و مادران، روز 12 آذرماه، روز ایدز و دانشجویان، دانش‌آموزان، روز 13 آذرماه، روز ایدز و خبرنگاران، ورزشکاران و هنرمندان و روز 14 آذرماه، روز ایدز و روحانیان و رهبران مذهبی و در روز آخر نیز که روز پایانی است، روز همگانی نامگذاری شده است که مراسمی متناسب با هر یک از این روزها در کشور برگزار می‌شود‌.

.......................

گزارش: ساره نوری

عکس: امیر سرشته