پاسداری از زبان فارسی، پاسداری از ایران اسلامی است

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و عضو شورای عالی آموزش و پرورش خطاب به دانش آموزان سمپادی گفت: پاسداری از زبان فارسی، پاسداری از ایران اسلامی و یکی از وظایف ماست. امیدوارم یکایک دانش آموزانی که در مدارس تیزهوشان درس می‌خوانند در آینده دانشمندانی صاحب بینش و فرهنگ باشند و آن را در خدمت سرافرازی مردم ایران و جهان قرار دهند.

کد خبر: ۴۶۸۲۹۲

تاریخ: ۱۴ تير ۱۴۰۱ - ۱۳:۰۲

به گزارش ایران اکونومیست، غلامعلی حدادعادل در آیین پایانی چهارمین جشنواره ملی فردوسی که در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد با بیان اینکه دانش آموزی که امروز در مدرسه تیزهوشان درس می خواند، می‌تواند دو نوع زندگی را متصور باشد افزود: نخست آنکه شب و روز با فرمول‌های فیزیکی و ریاضی سروکار داشته باشد رتبه خوبی بگیرد و در دانشگاه‌های خوب کشور تحصیل کند و بعد دنبال پذیرش از دانشگاه‌های خارج از کشور باشد و سپس به کشور خارجی عزیمت کرده و همانجا مشغول تحصیل و کار و زندگی شود و کاری به ایران نداشته باشد. نوع دوم زندگی، آنکه یادمان نرود به کجا تعلق داریم، این ایران بوده که ما را در دامن خود پرورانده و زمینه رشدمان را فراهم کرده، نباید اینجا رشد کنیم و به ایران پشت کنیم.

حدادعادل با اشاره به اینکه برای این نوع دوم زندگی به چیزی جز دانش نیاز داریم گفت: غیر از دانش به بینش احتیاج داریم. سوالاتی هست که هر انسانی با آن سروکار دارد. پاسخ این سوالات در علوم تجربی و ریاضیات و غیره پیدا نمی‌شود، از جمله اینکه از کجا آمده ام، چرا آمده‌ام، به کجا خواهم رفت و باید چه کاری انجام دهم؟ اینها سوالات ابدی و ازلی هر انسانی است. پاسخ این سوالات به بینش نیاز دارد که فراتر از دانش است.

رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی ادامه داد: پاسخ این سوالات را باید از دین و حکمت و فلسفه بگیرید. ادبیات فارسی آیینه تمام نمای دین و عرفان و حکمت اسلامی و ایرانی است. ادبیات، ظرف و حامل فرهنگ است و انسانی موفق است که دانش را با بینش همراه کند. چنین انسانی دانش را در خدمت مردم و فرهنگ خودش به کار می‌گیرد.

وی با بیان اینکه این کشور به برکت همت جوانانی که دانش خود را با بینش، ایمان و عشق همراه کرده‌اند به جایی رسیده که وقتی پهباد دشمن از مرز مجاز تجاوز می‌کند، ساقطش می‌کنند اظهار کرد: شاهنامه با دیگر کتب شعری ما متفاوت است. یک. تفاوت آنکه در اوایل تاریخ بعد از اسلام سروده شده است و هزار سال است که همچون آبشاری در حال ریزش است و همه مردم با آن آشنا هستند.

حدادعادل ادامه داد: شاهنامه، شناسنامه ملی ما محسوب می‌شود و فردوسی حق بزرگی به گردن زبان فارسی دارد. او با زنده نگاه داشتن زبان ملت ایران را برای حفظ هویت خودش مدد رسانده است. امروز با افتخار باید این میراث بزرگ فردوسی را پاس بداریم و از زبان فارسی نگهبانی کنیم. این زبانی است که فردوسی یکی از شاعران آن است و این جویبار زلال همچنان جاری است.