آیسون زنده شد/ درخشانترین دنباله دار قرن چند جان دارد

درحالی که دانشمندان تصور می کردند که هسته دنباله دار قرن پس از ملاقات با خورشید متلاشی شده است، جدیدترین اطلاعات نشانه هایی از حیات آیسون را ثبت کرده است.

کد خبر: ۴۶۸۰۰

تاریخ: ۰۹ آذر ۱۳۹۲ - ۱۳:۱۰

به گزارش ایران اکونومیست, دنباله دار یخی آیسون که به سطح خورشید نزدیک شده بود و ستاره شناسان تصور می کردند که این هسته این دنباله دار متلاشی و بخار شده است ، اما براساس اظهارات متخصصان فیزیک نجومی این دنباله دار بار دیگر ظاهر شد.
محققان از آیسون که چندین میلیارد سال را در حاشیه منظومه شمسی سپری کرده و پس از آن سفر طولانی را به سمت خورشید آغاز کرده است به عنوان دنباله دار قرن یاد می کنند. به نظر می رسید که مرگ این دنباله دار پایان ناامید کننده این داستان باشد. اما کارل باتامز متخصص فیزیک نجومی در آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی که روی رصد این دنباله دار از رصدخانه ملی کیت پیک در آریزونا کار کرده گفت: آیسون دوباره ظاهر شده است و ما بیرون آمدن آن را از پس خورشید مشاهده کردیم.

تصاویری که توسط فضاپیماها ثبت شده نشان دهنده یک نقطه روشن روی این دنباله دار است. دکتر باتامز اظهار داشت که اطلاعات کنونی نمی تواند یک پاسخ قطعی ارائه کند اما به نظر می رسد که بخشی از هسته آیسون هنوز از بین نرفته است.

رصدهای دیگر توسط تلسکوپهای زمینی و فضاپیماها تصویر واضحتری ظرف چند روز آینده ارائه می کنند، تلسکوپ فضایی هابل می تواند ظرف چند هفته نمای نزدیکی تهیه کند.

کارل باتامز در شبکه اجتماعی تویتر خود با اشاره تلویحی به هفت جان داشتن گربه نوشته است : "گفته بودم که دنباله دارها شبیه گربه ها هستند؟"

هنوز مشخص نیست که آیا این دنباله دار در آسمان شب اوایل ماه دسامبر که آیسون قرار بود از کنار زمین عبور کند مشاهده می شود یا خیر تنها چیزی که دانشمندان درباره آن اتفاق نظر دارند این است که به هیچ وجه امکان برخورد این دنباله دار با زمین وجود ندارد.

اکنون پرسش اصلی اینجاست که اگر آیسون نمرده است، چرا پس از نزدیک شدن به خورشید ناپدید شد.

سی الکس یانگ معاون علمی بخش هیلیوفیزیک در مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا گفت: در این مقطع نمی توان به این پرسش پاسخ داد.

درحال حاضر کارشناسان دنباله دارها درباره این که پس از این چه اتفاقی رخ می دهد، بسیار محتاطانه اظهار نظر می کنند.

آیسون جزء اجرام آسمانی بود که در ابر اورت آن سوی مدار نپتون قرار داشت و از 10 هزار سال پیش از فراسوی نپتون سفر به منظومه شمسی را آغاز کرد.