عرضه پوستر آثار ابراهیم حقیقی از بزرگان تئاتر به شکل مالکیت مجازی

پوستر نمایش‌هایی از آثار حمید سمندریان، رکن‌الدین خسروی و سیروس شاملو با طراحی ابراهیم حقیقی در قالب مالکیت مجازی (NFT) عرضه می‌شوند.

کد خبر: ۴۶۶۹۰۴

تاریخ: ۱۲ تير ۱۴۰۱ - ۱۳:۲۶

به گزارش ایران اکونومیست از مدیر رسانه‌ای این پروژه، پوستر آثار خاطره‌انگیز و مهمی چون «بازی استریندبرگ»، «کرگدن» و «مرده‌های بی‌کفن و دفن» هر سه به کارگردانی زنده‌نام حمید سمندریان قرار است به زودی و برای نخستین‌بار در ایران در قالب رویداد «آرتانیوم» رونمایی شوند.

علاوه بر این، پوستر نمایش‌هایی چون «اتلّو» به کارگردانی محمد کوثر، «لبخند باشکوه آقای گیل» ساخته زنده‌نام رکن‌الدین خسروی، «استثناء و قاعده» کاری از سیروس شاملو، «سو و وشون» به کارگردانی منیژه محامدی و «کبودان و اسفندیار» اثر سهراب سلیمی نیز در جریان رویداد یاد شده ارائه خواهد شد.

این مجموعه به کوشش ابراهیم حقیقی طراح گرافیک، عکاس و مدیر هنری ایرانی خلق شده است. حقیقی عضویت در انجمن بین‌المللی طراحان گرافیک، انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، انجمن تصویرگران کتاب کودک و انجمن فیلمسازان مستند ایران را در کارنامه دارد. او از سال ۱۳۴۷ تا کنون طراح کتب و مجلات گوناگون را برعهده داشته و برای آثار سینمایی، سریالها و نمایش‌های گوناگون، طراحی پوستر و صحنه انجام داده است.

لازم به ذکر است که «آرتانیوم» به نشانی https://artaniom.ir پیش از امضای هرگونه قرارداد با هنرمندان و یا مجموعه‌داران کشور، با انجام کارشناسی‌های متعدد نسبت به تایید اصالت مالکیت آثار اقدام می‌کند.

به گزارش ایران اکونومیست، NFT مخفف عبارت Non-Fungible Token به معنی غیرقابل تعویض است. ان اف تی NFT توکن‌های غیرقابل‌معاوضه هستند. آن‌ها به‌عنوان یک گواهی مالکیت دیجیتالی مجازی و غیرتکراری برای هر نوع دارایی دیجیتالی صادر می‌شوند.

در واقع، NFT یک قرارداد هوشمند است که با استفاده از پلتفرم‌های اپن سورس (که قابلیت دانلود برای هر کابری دارد) تنظیم و برای ایمن‌سازی آن به‌صورت دیجیتالی استفاده می‌شود. پس از نوشتن، می‌توان آن را ذخیره یا به‌طور دائمی در قالب یک رمز معمولاً به نام توکن(ERC ۷۲۱) در یک شبکه بلاک‌چین مثل اتریوم منتشر کرد.

هر دارایی دیجیتالی با توجه به خواست سازنده و طراح آن امکان تبدیل‌شدن به NFT را دارد. این در صورتی است که سازنده‌ آن بخواهد یک دارایی منحصربه‌فرد داشته باشد. مثل مقالات ISI یا بلیت‌های کنسرت‌ها که متعلق به یک نفر و منحصربه‌فرد هستند.

NFT به خریدار اجازه می‌دهد کالای اصلی را که شامل احراز هویت داخلی است، داشته باشد؛ در نتیجه این احراز هویت مالکیت این اثر را اثبات می‌کند و توسط دیگران قابل‌استفاده نیست. در واقع، ارزش معنوی اثر با اعتبار و هویت هنرمند گره خورده است و آن‌ها می‌پذیرند که تنها یک واحد از اثر مورد نظر به صورت NFT تولید و به خریدار اهدا کنند.