آیا مدیران سینمایی در برگزاری جشنواره کودک تعارف را کنار خواهند گذاشت؟

دبیر سی‌وپنجمین جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان در یک مصاحبه تصویری با رویکردی عدالت محور حجت را بر شهرهای متقاضی میزبانی تمام کرد و نشان داد ارزیابی‌ها درباره این جشنواره دیگر صرفا محدود به برگزاری در یک شهر خاص نیست و اثرگذاری این میزبانی بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است.

کد خبر: ۴۶۵۷۳۲

تاریخ: ۱۰ تير ۱۴۰۱ - ۱۵:۵۳

به گزارش خبرنگار سینمایی ایران اکونومیست، سیدمهدی جوادی مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی روز سه‌شنبه (۷ تیر ۱۴۰۱) طی حکمی از سوی محمد خزاعی رییس سازمان سینمایی، به عنوان دبیر سی‌وپنجمین جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان انتخاب شد و در نخستین اظهار نظر در خصوص شرایط میزبانی با واحد مرکزی خبر به گفت وگو پرداخت.

جوادی در این مصاحبه تصویری با بیان این که در کنار دوستان ما در اصفهان تقریبا چهار استان دیگر متقاضی برگزاری جشنواره فیلم کودک و نوجوان شده‌اند گفت: باید ببینیم در راستای سیاست عدالت محوری دولت و ناظر به اینکه این میزبانی‌ها چه شرایط بهینه‌ای را می‌تواند فراهم کند، ارزیابی تصمیم گیری کنیم.

مصاحبه تصویری جوادی از این منظر حائز اهمیت است که مدیرعامل فارابی در ماه‌های گذشته حضور رسانه‌ای چندانی نداشته و مصاحبه خاصی نیز از او منتشر نشده و این اظهارات از یک تغییر مسیر در ارتباط با شرایط میزبانی جشنواره فیلم کودک خبر می‌دهد.

انتخاب شهر میزبان براساس یک عرف نانوشته برای جشنواره‌ای که در دو سال گذشته تولیدی نداشته نه تنها کمکی به جریان تولید در سینمای کودک نمی‌کند بلکه میزبانی را در حد اسپانسر برگزاری مقطعی تقلیل می‌دهد

اینکه مدیرعامل فارابی به صراحت از لزوم بازنگری در مسأله میزبانی جشنواره براساس نگاه عدالت محور دولت سخن به میان آورده نشان می‌دهد که در بدنه سازمان سینمایی‌ها به متولی و بالطبع فارابی به عنوان میزبان مسایلی در ارتباط با برگزاری جشنواره کودک اهمیت دارد که دیگر صرفا محدود به برگزاری در یک شهر خاص نمی‌شود؛بلکه اثرگذاری این میزبانی بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است.

به نظر می‌رسد در راستای ماموریت‌های محوله به فارابی در خصوص توجه به مضامین مختلف در حوزه تولید، سینمای کودک و نوجوان بیش از گذشته در استراتژی فرهنگی مدیران ارشاد اهمیت پیدا کرده و این موضوع طلب می‌کند تا مدیران سینمایی و مسئولان فارابی با کنار گذاشتن تعارف تصمیمی را در خصوص شیوه برگزاری اتخاذ کنند که در نهایت به اعتلای سینمای کودک و نوجوان ختم شود وگرنه انتخاب شهر میزبان براساس یک عرف نانوشته برای جشنواره‌ای که در دو سال گذشته تولیدی نداشته نه تنها کمکی به جریان تولید در سینمای کودک نمی‌کند بلکه میزبانی را در حد اسپانسر برگزاری مقطعی تقلیل می‌دهد.

بنابراین در شرایطی که همگان می‌دانند سینمای کودک و نوجوان در سال‌های اخیر تولیدی نداشته به جای اتخاذ تصمیم‌های احساسی بهتر است شرایط به گونه‌ای طراحی شود که شهرهای متقاضی در جریان تولید سینمای کودک و نوجوان مشارکت کنند و این جشنواره ملی در حد یک جشنواره استانی و شهری تقلیل پیدا نکند.