طرح کاهش ساعات کار، موجب کاهش حقوق کارگران نشود

رئیس اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانی اجرای طرح کاهش ساعات کار را به زیان کارگران شاغل در بنگاهها و واحدهای تولیدی دانست و گفت: در اجرای چنین طرح‌هایی باید تمام جوانب کار سنجیده شود چون ممکن است با کاهش ساعات کار، حقوق و دستمزد پرداختی به کارگران نیز دچار کاهش شود.

کد خبر: ۴۶۳۰۰۸

تاریخ: ۰۶ تير ۱۴۰۱ - ۱۴:۰۳

فتح الله بیات در گفت وگو با ایران اکونومیست، با اشاره به اثرات اجرای طرح کاهش ساعات کار ادارات بر فضای کسب و کار اظهار کرد: به طور حتم این طرح در برخی از بخشهای اداری مثل بانکها و سازمانهایی که می توانند ازساعت ۷ صبح فعالیت خود را آغاز کنند، خوب است ولی در بخشهای صنعت و کارخانجات یا بخشهای خدمات که در ساعات مختلف ارائه خدمات دارند و بعضی از بخشهای دولتی که از ساعت ۶ بعد از ظهر به بعد ارائه خدمت دارند، جواب نمی دهد لذا نباید به شکل کلی و عمومی این طرح را لحاظ کنیم.

وی با اشاره به تاثیر اجرای طرح کاهش ساعات کار بر عملکرد کارخانه‌ها، گفت: این طرح روی فعالیت بخشهای خصوصی، ‌کارخانه‌ها و واحدهای تولیدی که نمی توانند توقف فعالیت داشته باشند تاثیرگذار بوده است چون با اجرای مصوبه باید ساعاتی از کار را متوقف و خط تولید را تعطیل کنند.

به گفته رئیس اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانی، در اجرای چنین طرح هایی باید تمام ابعاد و جوانب طرح سنجیده شود تا نیروی انسانی بیکار نشود و ساعات کار کاهش نیابد و اگر کاهش پیدا می کند به شکلی جبران شود چون ممکن است با کاهش ساعات کار حقوق و دستمزد پرداختی به کار نیز با کاهش همراه باشد.

بیات افزود: وقتی حقوق و دستمزدی که به کارگر پرداخت می شود، مصوب وزارت کار است و طبق قانون کار حق بیمه او از سوی کارفرما واریز می شود نباید اجرای طرح باعث شود که بیمه، شیفت کارگر، ‌اضافه کار و حقوق او تحت تاثیر قرار گیرد و معیشت او دچار مشکل شود.

این مقام کارگری ادامه داد: در دوران کرونا که بیشتر ادارات و سازمانها دورکار بودند، کارگران سرکار بودند و مطالبات و حقوق آنها طبق قانون کار پرداخت شد و بیشتر در بخشهای خدماتی که فعالیت خود را به ناچار متوقف کردند، کارگران بیکار شدند و درگیر دریافت بیمه بیکاری بودند.

رئیس اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانی کاهش ساعات کار را به زیان کارگران شاغل در واحدهای تولیدی و بنگاههای اقتصادی دانست و گفت: در شرایط اقتصادی حاضر اگر یک کارگر ساعت کارش را پر کند حتی اضافه کار هم داشته باشد باز هم نمی تواند هزینه های زندگی اش را تامین کند حال اگر ساعات کارش را کاهش بدهیم این مساله بر معیشت او اثر می گذارد بنابر این وقتی تصمیمی گرفته می شود که هدف بزرگی را دنبال می کند ابتدا باید زیرساختهای آن را فراهم کرد، سپس هزینه های آن را پذیرفت و در بحث مالی بودجه اجرای آن را درنظر گرفت تا نیروی کار متضرر نشود و بعد بگوییم چون هزینه ها را کاهش دادیم در مصرف برق صرفه جویی شد.