تدوین برنامه‌های توسعه‌ای با کمک خیرین برای گسترش خانه‌های امن

معاون اجتماعی سازمان بهزیستی کشور گفت: در حال حاضر تعداد خانه‌های امن تکافوی نیاز جامعه نبوده و باید برنامه‌های توسعه‌ای با کمک خیرین و موسسات خیریه انجام گیرد.

کد خبر: ۴۵۷۶۹۸

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۴:۱۰

به گزارش ایران اکونومیست از روابط عمومی و امور بین‌الملل سازمان بهزیستی کشور، نشست تخصصی حمایت‌طلبی در حوزه آسیب‌های اجتماعی و چالش‌ها با حضور «محمد نصیری» معاون اجتماعی و «محمود علیگو» مدیرکل آسیب‌های اجتماعی سازمان بهزیستی کشور و جمعی از موسسین و مدیران عامل موسسات خیریه خانه‌های امن سراسر کشور برگزار شد.

«محمد نصیری» معاون اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با تاکید بر اهمیت فعالیت خانه‌های امن و استفاده از ظرفیت سازمان‌های مردمی در راه‌اندازی و اداره تخصصی این خانه‌ها، عنوان کرد: سازمان‌های مردم‌نهادی که صاحب مجوز خانه امن هستند دارای ویژگی‌ها و شرایط خاص بوده و از لحاظ تخصصی و حرفه‌ای و توان مالی در رتبه بالایی قرار دارند.

معاون اجتماعی سازمان بهزیستی کشور ارائه خدمات تخصصی مددکاری اجتماعی، روانشناسی و حقوقی به تمامی اعضای خانواده تحت خشونت خانگی در راستای ایجاد فضای امن و عاری از خشونت و بازپیوند اعضای خانواده به یکدیگر را از مهمترین هدف خانه‌های امن برشمرد و اذعان کرد: در حال حاضر تعداد این خانه‌ها تکافوی نیاز جامعه نبوده و باید برنامه‌های توسعه‌ای با کمک خیرین و موسسات خیریه انجام گیرد.

در ادامه «محمود علیگو» مدیرکل آسیب‌های اجتماعی سازمان بهزیستی کشور، تصریح کرد: خانه‌های امن سراسر کشور با استفاده از سازمان‌های غیردولتی از سال ۱۳۹۵ کار خود را آغاز کردند و در حال حاضر ۸ خانه امن دولتی و ۲۰ خانه امن غیردولتی در سراسر کشور مشغول فعالیت هستند.

مدیرکل آسیب‌های اجتماعی سازمان بهزیستی کشور، با اشاره به ارائه خدمات روزانه و اقامتی به زنان تحت خشونت خانگی و فرزندان تحت حضانت، گفت: خدمات روزانه شامل ارائه طرح ایمنی، اصلاح رفتاری مرتکبین خشونت خانگی و ایجاد فضای امن در خانواده است و در مراکز اقامتی پاسخ به نیازهای پایه، توانمندسازی شغلی، ارائه خدمات مددکاری اجتماعی و روانشناسی و مشاوره حقوقی ارائه می‌شود.

وی، در پایان یادآور شد: سال گذشته ۲ هزار و ۴۴۱ نفر از زنان تحت خشونت خانگی در این مراکز پذیرش و خدمات دریافت کردند؛ خانه‌های امن تنها مرکزی است که مادر و کودک را همزمان به مدت ۴ ماه و حداکثر ۸ ماه با هم پذیرش می‌کند بطوری که فرزندان دختر در هر سنی و فرزندان پسر حداکثر تا سن ۱۲ سال به همراه مادر در این مراکز اقامت دارند.