طی‌الارض از منظر فیزیک

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی در نشستی به بررسی زیبایی‌های هستی از نگاه فیزیک پرداخت و در بخشی از سخنان خود جنبه فیزیکی طی‌الارض را توضیح داد.

کد خبر: ۴۵۳۴۵۳

تاریخ: ۲۳ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۲:۵۰

به گزارش ایران اکونومیست، دکتر جمشید صباغ‌زاده، فیزیکدان و رئیس واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی در نشستی که با عنوان فیزیک و زیبایی‌های هستی صبح امروز در  دانشکده علوم انسانی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد برگزار شد، به بیان برخی موضوعات فیزیکی و شگفتی‌های خلقت پرداخت و افزود: چشم چهار محدودیت دارد که از جمله آن می‌توان به دو بعدی دیدن تصاویر، مجازی بودن آن‌ها، تصویر معکوس و عدم وجود پیوستگی اشاره کرد.

وی در بخش دیگری از سخنانش نور را پدیده‌ای اسرارآمیز در هستی معرفی کرد گفت: نور، مرز خلقت است. ما در جایی حبس شده‌ایم که نور اطراف آن را فراگرفته است. سی هزار سال تا مرکز کهکشان راه است؛ یعنی اگر یک انسان ۲۰ هزار سال پیش در بیابان آتشی روشن کرده باشد، نور حاصل از آن آتش هنوز از کهکشان خارج نشده است.

صباغ‌زاده با اشاره به صفر بودن جرم نور گفت: این که جرم نور صفر مطلق است، از عجایب است و بدین معنی‌ است که نور همیشه مجبور به حرکت است، چون اگر بایستد، هیچ است.

رئیس واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی در ادامه با اشاره به مبحث سرعت نسبی، گفت: وقتی دو اتومبیل با سرعت پنجاه کیلومتر بر ساعت به سمت یکدیگر می‌آیند، ما سرعت را صد کیلومتر بر ساعت می‌بینیم. اگر این دو ماشین در کنار یکدیگر با همین سرعت حرکت کنند، سرعت را صفر فرض می‌کنیم. برای اینشتین این سوال مطرح شد که چرا سرعت نور با وجود تغییر مسافت و حرکت ما ثابت است. چرا اگر ما با سرعت از نور دور شویم یا با سرعت به آن نزدیک شویم، باز هم سرعت آن از سیصد هزار کیلومتر بر ثانیه تغییر نمی‌کند؟

به گفته‌ صباغ‌زاده، در همین دوره بعد دیگری به نام زمان در فیزیک در نظر گرفته شد که از دید پنهان است. بعد چهارم یعنی این که من ایستاده‌ام و در همین حالت در بعد زمان در حال حرکت هستم.

وی افزود: موجودی ناشناخته را در نظر بگیرید که خداوند به آن گفته‌ است می‌تواند بعد حرکت خود را تغییر دهد. عملا می‌تواند طی‌الارض کند. یعنی شیئی که ابعاد بالاتر دارد، می‌تواند طی‌الارض کند. کف دست دو بعدی است و هنگامی که یک قطره آب که شکل سه بعدی دارد، روی آن قرار می‌گیرد، فرمی عجیب و غریب پیدا می‌کند. بنابراین آن چه ابعاد بالاتر دارد، وقتی وارد ابعاد پایین‌تر می‌شود، اشکال عجیب و غریب پیدا می‌کند.

صباغ‌زاده با بیان این که جهان ما طبق نسبیت عام که به دفعات ثابت شده، منحنی است، گفت: این که برخی فیزیکدانان می‌گویند امکان دارد فردی بدون این که مسافتی طولانی طی کند، در نقطه‌ای دیگر از کهکشان ظاهر شود، همین مفهوم را دارد.

این استاد فیزیک با اشاره به این که زمان می‌تواند رقیق و غلیظ شود و این به موقعیت بستگی دارد، گفت: طول نیز مطلق نیست؛ یعنی کهکشان و گیتی زمانی بزرگ است که سرعت ما کم باشد، اگر با سرعت نور حرکت کنیم، زمین را به صورت صفحه می‌بینیم.

صباغ‌زاده در پایان سخنان خود با تاکید بر این که جهان آشوب نیست و نظم دارد، گفت: جهان برای ما ساده شده است. ما در یک سطح مقطعی زندگی می‌کنیم که هدفمند برای ما ساخته شده تا از زندگی خود لذت ببریم. دنیا نظم پیچیده‌ای دارد که برای ما محیط خوبی را فراهم آورده است. شایسته‌ترین کار این است که خالق این جهان را ستایش کنیم.