دعایی نه مُنشی داشت نه از روزنامه اطلاعات حقوق می‌گرفت

نماینده ولی‌فقیه در جمعیت هلال‌احمر گفت: مرحوم دعایی بیش از ۴۰ سال موسسه عظیم اطلاعات را مدیریت کرد اما رئیس‌دفتر هم نداشت و جواب تلفن‌ها را خودش می‌داد.

کد خبر: ۴۵۰۹۲۲

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۰:۰۲

حجت‌الاسلام عبدالحسین معزی در گفت وگو با ایران اکونومیست گفت: برخی خلقیات مرحوم دعایی بی‌نظیر بود. آن بزرگوار از طرفی از روزنامه اطلاعات حقوق نمی‌گرفت و با همان شهریه طلبگی که روزگاری از امام (ره) و سپس از مقام معظم رهبری دریافت می‌کرد، گذران زندگی می‌کرد.

وی که از سال ۱۳۴۴ در نجف با مرحوم دعایی ارتباط داشت، اضافه کرد: آقای دعایی رحمت‌الله علیه از آغاز طلبگی تا زمان فوت که نزدیک ۶۰ تا ۷۰ سال می‌گذرد، همواره عاشق اسلام بود و برای اسلام خدمت می‌کرد. امام خمینی (ره) مقتدای او بود و همیشه به حضرت امام (ره) عشق می‌ورزید و همین خصوصیات باعث شد که از هر طیفی در تشییع پیکر او گرد هم آمدند.

نماینده ولی فقیه در هلال احمر ادامه داد: در رابطه‌ با مسائل سیاسی نیز پیرو امام (ره) و بسیار پابرجا و استوار بود و کوتاه نمی‌آمد اما آن چه باعث شد مردم این‌طور به او علاقه‌مند شوند، نه مسائل سیاسی، بلکه اخلاق و صفات انسانی او بود وگرنه سیاستمدار در دنیا زیاد است، مردم چیزی در دعایی مشاهده کردند که‌این‌طور به او علاقه‌مند شدند.

معزی گفت: مرحوم دعایی بسیار فروتن و مهربان بود و به انسان‌ها فارغ از این که از چه طیف و طبقه اجتماعی یا سیاسی باشند، نهایت احترام را می‌گذاشت. همین صفات اخلاقی باعث شد که همه، خودشان را مدیون مهربانی‌ها و تواضع او بدانند. همچنین بسیار ساده‌زیست و پاکدست بود.

موسوی لاری: قلبی عاری از کینه داشت

حجت الاسلام عبدالواحدموسوی لاری وزیر اسبق کشور نیز گفت: ویژگی اصلی آقای دعایی این بود که خود را حق مطلق نمی دانست و به دیگران هم حق می داد. او به همه محبت می کرد و محبتش مختص یک فرد یا گروه نمی شد. همچنین کینه کسی را به دل نمی گرفت و قلبی عاری از نفرت داشت.

موسوی لاری در مراسم تشییع پیکر مرحوم دعایی

لاری گفت: من بیش از نیم قرن او را می شناختم. آقای دعایی با تمام وجودش انقلابی بود و می خواست راه امام، بدون نفی دیگران ادامه پیدا کند.

او اضافه کرد: به نظر من آقای دعایی یا انسان کم نظیری بود یا در عصر ما بی نظیر بود. الان اشخاصی که این وسعت دید را داشته باشند، یا نداریم یا اگر هم داشته باشیم، تعدادشان بسیار کم است.