آتش تقی‌پور: سرمایه‌گذار آثار تصویری ریسک توقیف را نمی‌پذیرد

بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون گفت: محدودیت و پیخ و خم‌های مسیر تولید آثار تصویری از جمله دلایل کاهش کیفیت طی سال‌های اخیر بوده است، ضمن این که مردم سرمایه را روی موضوعاتی نمی‌گذارند که احتمال توقیف دارد.

کد خبر: ۴۴۵۹۲۳

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۴۰۱ - ۰۰:۱۳

آتش تقی‌پور در گفت وگو با خبرنگار سینمایی ایران اکونومیست و در توضیح کیفیت تولیدات امروز سینما و تلویزیون بیان کرد: شرایط امروز فیلمسازی بسیار آشفته است و به نظر می رسد که طوفانی در راه است؛ گویی برخی شمشیرها را از رو بسته اند که مسیر اندیشیدن در فیلم سازی و تئاتر و... را به زور منحرف کنند؛ برخی به واسطه امکاناتی که دارند شیوه هایی از روایت و تولیدات را پیش می برند که خروجی آن چندان دلچسب و قوی نیست و این جریان به واسطه قدرت مالی وسوسه هایی را حتی برای جدی ترین بازیگران و فعالان سینمایی هم ایجاد کرده است.

فیلمساز با طیب خاطر فیلمش را بسازد چرا که در حقیقت تولید فرهنگ با بگیر و ببند و سانسور و محدودکردن ها جور در نمی آید

وی ادامه داد: از سوی دیگر مسئولان باید اجازه دهند که فعالان سینمایی راحت کارشان را انجام دهند یعنی فیلمساز با طیب خاطر فیلمش را بسازد چرا که در حقیقت تولید فرهنگ با بگیر و ببند و سانسور و محدودکردن ها جور در نمی آید.

بازیگر فیلم سینمایی شب مکافات (فرامرز باصری ۱۳۶۳) گفت: همیشه برای توضیح آسیب های منع کردن (محدودیت) یک مثال دینی می زنم (چون معتقدم وقتی نگرشمان مذهبی است استدلالمان هم باید به همین صورت باشد)؛ خداوند به پیغمبرش که حضرت آدم بود گفت که بنشین و در بهشت زندگی ات را بکن و این سیب را نخور اما پیغمبر خدا حرف خدا را گوش نداد و وسوسه شیطان در این میان بهانه است. منظورم این است که اجبار و محدودیت حتی پیامبر خدا را هم دچار مشکل می سازد؛ بر این اساس هرچه بیشتر جلوی مسائل را بگیریم این منع و محدودیت همانند آب بند می شود و تا جایی جلوی اینها را می گیرد و اینها جمع می شوند اما از جایی همین آب جمع شده سیل می شود. به همین دلیل انعطاف موضوع مهمی است و تحولی هم اگر قرار است صورت بگیرد تحول در دل آدم هاست وگرنه جریان اجباری محدودیت سازی ره به جایی نمی برد.

این پیشکسوت سینما و تلویزیون اظهار داشت: هرچه منع شود همانند همان داستان سیب می شود و محدودیتی که گذاشته می شود تا جایی جواب می دهد اما از جایی فرومی پاشد؛ درنتیجه بهتر است نگرش به این موضوعات شکل دیگری باشد.

سرمایه‌گذار ریسک توقیف را نمی‌پذیرد

هنرپیشه فیلم سینمایی مسافران (بهرام بیضایی ۱۳۷۰) تاکید کرد: وقتی عرصه را برکسانی که خلاقیت دارند تنگ و محدود کنیم عده ای دیگر در این میان راه پیدا می کنند که می خواهند به مسائل رومزه با دستاویز تبلیغاتی نگاه و کار تولید کنند.

تقی پور در توضیح کاهش کیفیت تولیدات تصویری سالهای اخیر یادآور شد: آدم هایی که طی سالها کار تولید کرده اند امروز منزوی شده اند و نه دیگر فیلم می سازند نه کتاب می نویسند و اگر هم کار کنند مگر تا چه اندازه باید زرنگ باشند که از این پیچ و خم ها یا هزار توی مسائل متعدد گذر کنند تا بتوانند حرفی بزنند. ضمن این که مردم سرمایه را روی موضوعاتی نمی گذارند که احتمال توقیف دارد.

نسل جدید را فوق العاده می‌بینم

بازیگر فیلم سینمایی شب واقعه (شهرام اسدی ۱۳۸۷) در پاسخ به این پرسش که بازیگران نسل جدید را در مقایسه با نسل خود چگونه می بیند، خاطرنشان کرد: چون این روزها اغلب تئاترهای روی صحنه ها را نگاه می کنم نسل جدید را فوق العاده می بینم؛ به نظرم تمام توان نسل جدید لزوما حاصل و نتیجه آموزش دانشگاهی نیست بلکه کارکردن مداوم باعث برجستگی نسل جدید است.

وی افزود: نسل امروز در مقایسه با نسل قبلی بسیار پرانرژی تر و پرتوان تر هستند و دوست دارند حرفشان را بزنند. منتها باید بستر مناسبی فراهم شود که همه بیایند و کار کنند. نه این که جا و امکاناتی برای بروز استعدادهای آنان نباشد.

بازیگر مجموعه تلویزیونی سربداران (محمدعلی نجفی ۱۳۶۳) خاطرنشان کرد: از یکی از این بچه ها سوال می کردم که چرا کار نمی کند و کم کار شده و جواب داد که جایی برای روی صحنه بردن کارش ندارد و به او گفته اند که برای یکسال برنامه سالن هایمان بسته شده است و جایی برای اجرا نداریم؛ این موضوع اصلا درست و خوب نیست ما باید برای این نسل و این بچه ها جا و امکانات فراهم کنیم که کار کنند؛ مَثَل این بچه ها همانند درختانی است که عمری صرف کاشت و ثمردهی شان شده و حالا بخواهیم آن را بخشکانیم.

تقی‌پور تاکید کرد: نسل جدید هنرپیشگان در عمل جسورتر از نسل قبل و نسل ما هستند و بسیار اندیشمندانه تر با مسائل برخورد می کنند؛ البته همواره کسانی هم هستند که نون به نرخ روز می خورند و مسیر دیگری را می روند.

خشونت و تجاوز صرفا برای زنان نیست

هنرپیشه سریال پهلوانان نمی میرند (حسن فتحی ۱۳۷۳) با اشاره به جنبش خشونت علیه زنان که در ماه های اخیر در سینمای ایران مطرح شد و به تدوین یک بیانیه با ۸۰۰ امضا رسید، خاطرنشان کرد: در باب این جنبش خشونت علیه زنان که این روزها در ایران راه افتاده است، می خواهم بگویم که خشونت و تجاوز صرفا برای زنان نیست و در طی سالیان به مردها هم تجاوز شده است چرا که تجاوز صرف جسم نیست و تجاوز به مغز و اندیشه آدم ها هم می تواند رخ دهد.

خشونت و تجاوز صرفا برای زنان نیست و در طی سالیان به مردها هم تجاوز شده است چرا که تجاوز صرف جسم نیست و تجاوز به مغز و اندیشه آدم ها هم می تواند رخ دهد

تقی‌پور بیان کرد: در نهایت باید گفت که انسان بودن و آدم بودن در هرجایی که کمرنگ شود و به حاشیه رود، خشونت یکی از اولین معضلاتی است که می تواند رخ دهد؛ به همین دلیل در فقدان انسانیت مسلم است که خشونت در سینما هم اتفاق افتاده و خواهد افتاد.

اعتقاد یکی از دلایل موفقیت سینماگران در اوایل انقلاب بود

بازیگر فیلم سینمایی دم‌سرخ‌ها (آرش معیریان ۱۳۹۶) بیان کرد: اگر در اوایل انقلاب آدم هایی توانسته اند که کار بازیگری و تولید فیلم را جا بیاندازند و کاری کنند که به کارشان نگاهی جدی باشد به دو دلیل بود؛ یک این که برای کارشان ارزش بسیاری قائل بودند و دو این که به کاری که می کردند ایمان داشتند یعنی آنچه به تصویر می کشیدند بخشی از اعتقادات درونشان بود؛ داود میرباقری و حسن فتحی مثال هایی از این دست هستند.

این هنرمند پیشکسوت ادامه داد: امروز اما روال فرق کرده است؛ آن اهمیت و اعتقاد از بین رفته یا بسیار کمرنگ شده است و از سوی دیگر شاید افراد بزرگ زورشان به تلویزیون نمی رسد.

سرمایه گذار می خواهد وقتی پولی خرج می کند ریسک نکرده و سرمایه اش بازگردد

بازیگر مجموعه تلویزیونی شب دهم (حسن فتحی ۱۳۸۰) گفت: به دلیل همین مسائل است که امروز می بینیم فضاهایی چون سینمای خانگی بسیار محبوب تر و قوی تر از تلویزیون در جذب مخاطب تلاش می کنند و سرمایه گذاران هم به تولیدات در این فضا بسیار متمایل هستند چرا که سرمایه گذار می خواهد وقتی پولی خرج می کنند ریسک نکرده و سرمایه اش بازگردد.

از طائل تا خروج؛ کارنامه ۵ دهه‌ای آتش سینمای ایران

تقی‌پور در پاسخ به این پرسش که این روزها مشغول چه کاری است، بیان کرد: این روزها هم مانند قبل مشغول کارهای مختلفی هستم؛ در دوسال گذشته و در زمان شیوع کرونا مجموعه هایی را برای تلویزیون کار کردم؛ مجموعه‌هایی چون: ستایش، فصل دوم از سرنوشت، دخترم نرگس.

وی افزود: مجموعه ای با عنوان اپیدمی را در سال ۱۴۰۰ کار کردم که ۱۰ قسمت آن ساخته و پخش شد و ۱۸ قسمت هم در نوبت پخش قرار دارد (سریال موج اول با نام قبلی اپیدمی مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی سیدامیرسجاد حسینی و تهیه کنندگی سعید کمانی که به کرونا و حواشی مربوط به آن از روزهای اول شیوع کرونا پرداخته و اولین سریال تلویزیونی ایرانی است که به نحوه ورود کرونا به ایران و شیوع در سراسر کشور پرداخته است.این سریال آخرین بازی زنده یاد سیامک اطلسی است).

این هنرمند پیشکسوت تاکید کرد: ضمنا مشغول بازی در مجموعه بچه محل هم بودم که این روزها برای پخش از تلویزیون آماده می شود (بچه‌محل یک مجموعه تلویزیونی به سبک کمدی-درام خیال‌پردازی موزیکال است که توسط مسلم آقاجان‌زاده برای شبکه دو ساخته شده‌است و داریوش فرضیایی در نقش عموپورنگ، نقش اول آن را ایفا می‌کند).

به گزارش ایران اکونومیست، آتش تقی‌پور (زاده ۱۵ فروردین ۱۳۲۴) از جمله بازیگران پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون است.

تقی‌پور دیپلم ادبی را در ارومیه گرفت و در سال ۱۳۴۵ وارد دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک شد. وی در سال ۱۳۴۹ در رشتهٔ بازیگری و کارگردانی دانش‌آموخته شد و به عنوان بازیگر با کارگاه نمایش در چندین اجرا همکاری کرد.

وی زیر نظر اساتیدی چون مهدی فروغ و حمید سمندریان مشغول تحصیل شد و اولین کار حرفه‌ای وی که بازی در نمایش حکومت زمانخان به کارگردانی رکن الدین خسروی بود در سال ۱۳۴۶–۱۳۴۵ در تالار سنگلج به اجرا درآمد.

تقی پور در سال ۱۳۶۲ بعد از انقلاب با سریال ماه پنهان است وارد قاب تلویزیون شد و در سومین تجربه تلویزیونی با سریال سربداران سال ۶۳ به کارگردانی محمدعلی نجفی دیده شد.

طائل (۱۳۶۳)، شب مکافات (۱۳۶۳)، زیر باران (۱۳۶۳)، حماسه دره شیلر (۱۳۶۵)، طلسم (۱۳۶۵)، شاخه های بید (۱۳۶۷)، فانی (۱۳۶۸)، صنوبرهای سوزان (۱۳۶۸)، عروس حلبچه (۱۳۶۹)، مسافران (۱۳۷۰)، مخترع ۲۰۰۱ (۱۳۷۰)، دیدار در استانبول (۱۳۷۰)، جیب برها به بهشت نمی روند (۱۳۷۰)، مستاجر (۱۳۷۱)، دایان باخ (۱۳۷۱)، زینت (۱۳۷۲)، جاده عشق (۱۳۷۲)، ماه و خورشید (۱۳۷۴)، فرار بزرگ (۱۳۷۶)، جان سخت (۱۳۷۶)، تارزن و تارزان (۱۳۸۰)، زیر درخت هلو (۱۳۸۴)، دم صبح (۱۳۸۴)، نیما یوشیج (۱۳۸۵)، ارتفاع ۶/۴۵ (۱۳۸۵)، شب واقعه (۱۳۸۷)، چشمک (۱۳۸۷)عروسک (۱۳۸۸)، زبان مادری (۱۳۸۹)، مهتاب روی سکو (۱۳۸۹)، روزگاری عشق و خیانت (۱۳۹۲)، ترومای سرخ (۱۳۹۵)، دم سرخ ها (۱۳۹۶)، خروج (۱۳۹۸) بخشی از آثار آتش تقی‌پور برای سینما و تلویزیون در طول ۵ دهه فعالیت حرفه ای است.