عذاب و فشار قبر بر جسم است یا روح؟

اتحاد بدن مثالی با روح در عالم برزخ از اتحاد جسم و روح در دنیا قوی تر است.

کد خبر: ۴۴۳۳۱

تاریخ: ۱۱ آبان ۱۳۹۲ - ۲۲:۰۹

به گزارش ایران اکونومیست, عذاب قبر جسمانی و روحانی است؛ ولی نه بدن و جسم مادی و دنیایی، بلکه جسم و بدن برزخی عذاب می بیند. برای روشن شدن پاسخ، به این دو نکته توجه فرمایید:

۱) روح انسان پس از مرگ و رها کردن بدن مادی به حیات برزخی وارد و با بدن مثالی خود متحد می شود؛ و این اتحاد بدن مثالی با روح در عالم برزخ از اتحاد جسم و روح در دنیا قوی تر است. عالم خواب بهترین نمونه برای درک عالم برزخ است؛ زیرا در خواب به سبب ضعیف شدن وابستگی روح به بدن مادی، روح از حدود مادی قدری آزاد می شود و انسان خود را در نوعی تنِ مثالی، شبیه بدن مادی و دنیوی، می بیند: بدن مادی ما در رختخواب است، اما ما خود را با بدنی مشابه با این بدن در سی رو حرکت و شادی و غم و ... می بینیم. عالم برزخ هم همین طور است: روح به همین بدن مثالی و قالب برزخی که از قبل در آن عالم وجود داشته ملحق می شود.

امام صادق علیه السّلام فرمودند: «ارواح در بدنهایی شبیه بدنهای دنیوی آنان است.»۱

البته هر چند بدن برزخی کامل تر از بدن مادی است، امّا از بدن قیامتی ناقص تر است. این بدن نه مادی محض است، مانند بدن دنیایی، نه غیر مادی محض، مانند بدن قیامتی؛ بلکه در عین اینکه غیر مادی است، برخی از لوازم و آثار بدن طبیعی، مانند شکل و اندازه و مقدار، را دارد.

۲) ارتباط روح با بدن مادی پس از مرگ به کلی از بین نمی رود، بلکه در عالم برزخ ارتباط ضعیف میان روح برزخی و بدن مادی وجود دارد. بنابراین میان قبر خاکی با قبر و عالم برزخیِ روح ارتباطی است که به رغم حضور روح در عالمی فوقِ عالم ماده، علاقه خاصی به بدن مادی و قبر خود دارد.

آداب خاص دفن و قبر و مقدار و حدب کندن آن و حرمت قبور مؤمنان و زیارت آنان و نظایر آن مؤید این مطلب است. و این رابطه در ساعت و روزها و ماههای اولیه مرگ بیشتر است و به تدریج، بر اثر انسِ روح با بدن برزخی و قالب مثالی، با بدن خاکی و مادی کم می شود؛ اما در هر حال، قبر حریم هر روحی است و این ارتباط به شکل ضعیف کماکان باقی می ماند.

منبع:
۱. بحارالانوار، ج۶، ص۲۶۸.
۲. آیه های زندگی برای بیداری، ص۱۰۰.