دبیرکل اوپک: تحریم کشورهای نفتی بر اقتصاد جهان تأثیر می‌گذارد

«محمد بارکیندو» دبیرکل کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) تاکید کرد تحریم‌ها علیه کشورهای تولیدکننده نفت بر پویایی اقتصاد جهانی تاثیر می‌گذارد.

کد خبر: ۴۳۴۶۳۵

تاریخ: ۲۵ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۰:۱۹

به گزارش روز یکشنبه ایران اکونومیست، دبیرکل اوپک در گفت‌وگوی اختصاصی با شبکه تلویزیونی اسپانیایی‌زبان تله‌سور گفت: تاثیر تحریم‌ها بسیار فراتر از محدود کردن کشورهایی است که مشمول این تحریم‌ها می شوند. ما امروز شاهد وضعیت نگران کننده اروپا به واسطه افزایش قیمت‌های گاز، مواد معدنی، زغال‌سنگ و حتی نان هستیم.

بارکیندو در دعوت از قدرت‌های جهان برای ایجاد ثبات در مواجهه با درگیری اوکراین گفت: من از این فرصت استفاده می‌کنم و از قدرت‌های جهان می‌خواهم که تسلیم نشوند. ما باید راه‌حلی برای این درگیری پیدا کنیم. گفت‌وگوی مسالمت‌آمیز تنها راه برون‌رفت است.

بارکیندو با اشاره به تحریم‌هایی که ونزوئلا نیز از آن رنج می‌برد، خاطر نشان کرد: من بارها گفته‌ام که این تحریم‌ها علیه ونزوئلا (به عنوان یکی از اعضای موسس اوپک و یکی از بزرگترین ذخایر نفتی در جهان) علیه کل جامعه جهانی است.

وی افزود: این حق شهروندان است که از انرژی برخوردار باشند و در میان فقر وحشتناک انرژی که بخش‌های مختلف جهان از آن رنج می‌برند، اگر در نهایت با تحریم‌ها به کشورها حمله کنیم، نه فقط به ونزوئلا بلکه به مردم این کشور نیز حمله می‌کنیم.

بارکیندو تاکید کرد: تحریم‌ها ظرفیت صنعت ونزوئلا را برای ایفای نقش تامین‌کننده نفت در بازار جهانی کاهش داده است. ما می‌خواهیم که به دنبال راه‌حلی برای این مشکل جدی باشند.

دبیرکل اوپک در ادامه گفت: زمانی که ونزوئلا تحت تحریم‌های ناعادلانه و شدید قرار گرفت، صنعت نفت آن ضربه خورد، تولید و صادرات آن به شدت کاهش یافت، برخی از تأسیسات کاملاً رها شدند. من دیدم که چگونه «مجتمع بارسلونا»، ارتقادهنده‌ها و واحدهای پتروشیمی را احیا کردند و وقتی پرسیدم، آن‌ها به من گفتند که دو سال طول کشید تا به این معجزه دست یابند.

دبیرکل اوپک که به ونزوئلا سفر کرده است، روز جمعه در جریان سخنرانی در مقر ریاست جمهوری ونزوئلا در کاراکاس خاطر نشان کرد: شما توانستید در مدت زمان بی سابقه، تنها در دو سال، این صنعت را احیا کنید و من دیدم که هر یک از کارخانه‌ها به خوبی کار می‌کنند، دیدم که آن‌ها چگونه تولید را از پایین‌ترین سطح به تقریبا بیش از یک میلیون رساندند و تا پایان سال به سمت تولید دو میلیون بشکه می‌رویم.

ونزوئلا یکی از اعضای موسس اوپک است و براساس گزارش ماهانه اوپک که پنجشنبه این هفته منتشر شد، تولید نفت این کشور کارائیب در آوریل (فروردین- اردیبهشت) ۶.۴ درصد نسبت به ماه مارس (اسفند- فروردین) افزایش یافت و از ۷۲۸ هزار بشکه در روز به ۷۷۵ هزار بشکه رسید.

«طارق العسیمی» وزیر نفت ونزوئلا پیشتر(اسفند ماه) از آمادگی این کشور برای افزایش تولید نفت تا دو میلیون بشکه در روز، با وجود تحریم‌های آمریکا خبر داد. وی همسو با دستور رئیس‌جمهوری این کشور تاکید کرد سال ۲۰۲۲، اهداف بزرگ اقتصادی ونزوئلا، افزایش تولید نفت و مشتقات آن، پتروشیمی و گاز است.

اوج تولیدات صنعت نفت این کشور که در سال ۱۹۷۰ میلادی به تولید روزانه سه میلیون و ۷۰۰ هزار بشکه می‌رسید، همچنین در ماه ژوئیه سال ۲۰۲۰ (تیر- مرداد) تحت تاثیر اقدامات آمریکا برای قطع کامل صادرات نفت این کشور با حجم تولیدی سال ۱۹۳۴ میلادی برابری کرد (۳۳۹ هزار بشکه در روز)؛ زمانی که جمعیت ونزوئلا، یک دهم جمعیت فعلی بود.

بارکیندو پیرامون جنگ اوکراین نیز گفت: تاکنون هیچ کمبود نفت خام در بازار جهانی نداریم، بدون تردید در نتیجه رویدادهای سیاسی از جمله درگیری های اوکراین، در بازار نفت و به طور کلی همه کالاها، نوسانات زیادی وجود دارد.

وی با اشاره به اینکه تحریم‌ها علیه روسیه می‌تواند عرضه فرآورده‌های نفتی به کشورهای اروپایی و جهان را به خطر بیندازد، گفت: روسیه جزو سه صادرکننده جهان است و مسکو روزانه به طور متوسط ‌بین ۷.۵ تا ۷.۸ میلیون نفت خام صادر می‌کند. در جهان هیچ ظرفیت اضافی برای جایگزینی این صادرات ندارد.

دبیرکل اوپک در تشریح موضع این سازمان در قبال جنگ اوکراین گفت: ما به دو اصل اساسی پایبند هستیم که در سال ۱۹۶۱ در کاراکاس بر سر آن توافق شد: نخست اینکه، اوپک سازمانی است که سیاسی نیست و دوم اینکه نفت هرگز نباید سیاسی شود. ما شاهد این وقایع بوده‌ایم که دو تن از بنیانگذاران ما برای هشت سال جنگ می‌کردند و یکی دیگر از بنیانگذاران به یک کشور عضو حمله کرد و در طول این سال‌ها ما به این دو نکته پایبند بوده‌ایم.

بارکیندو در توضیح چالش‌های اوپک و تهدیدهای آمریکا نیز خاطر نشان کرد: ما همیشه سعی کرده‌ایم با آمریکا گفت‌وگو کنیم، وجود اوپک به نفع همه تولیدکنندگان نفت از جمله تولیدکنندگان آمریکایی است. هر گونه مانعی بر سر توانایی این سازمان در حفظ ثبات بر پایه مبنایی پایدار، علیه منافع اقتصاد جهانی است.