حسين ماهيني:

اگر فوتباليست نمی‌شدم، ماهيگير می‌شدم!

حسين ماهيني، جواني جوياي نام از خطه گرم جنوب و آب هاي نيلگون خليج هميشگي فارس، امروز در تهران به سر مي برد تا روزهاي اوج فوتبالش را تجربه كند.

کد خبر: ۴۳۰۴۷

تاریخ: ۰۱ آبان ۱۳۹۲ - ۱۱:۴۶

به گزارش ایران اکونومیست,  ۲۵ شهريور ۶۵ در بوشهر به دنيا آمد تا ۱۷ سال بعد استعداد ناب اش در فوتبال توسط استقلال اهواز كشف شود. او ۵ سال در اين تيم ماند تا بعد از آن ذوب آهن اصفهان را تجربه كند و در نهايت به تيم رويايي خود، پرسپوليس، بپيوندد. او كه روزي روياي ديدن بازيكنان پرسپوليس را در سر مي پروراند حالا در جمع آنها قرار گرفته تا بزرگاني چون علي كريمي را كه آن روزها تنها عكسي از او بر ديوار اتاقش نقش بسته بود را از نزديك ببيند و با آنها بازي كند. حسين ماهيني، جواني جوياي نام از خطه گرم جنوب و آب هاي نيلگون خليج هميشگي فارس، امروز در تهران به سر مي برد تا روزهاي اوج فوتبالش را تجربه كند. با او دقايقي به گفتگو نشستيم تا از اين روزهاي فوتبالش بگويد. ماهيني اهل جار و جنجال نيست. براي او در متن ماندن از هر چيزي مهمتر است. او نيز چون ديگر بازيكنان از عدم پرداخت مطالباتش شاكي است و يكي از دلايل آن را ارقام نجومي قراردادها مي داند. چيزي كه به نظر مي رسد از سوي برخي باشگاه ها بيشتر براي خبرسازي است تا بيان فوتبال حرفه اي. او به خانواده به عنوان ركن مهم زندگي اش اهميت بسياري مي دهد. خواهرزاده اش «رضا» عشق اين روزهاي او است. ماهيني بخشي از حضورش در فوتبال حرفه اي را به شانس نسبت مي دهد و مي گويد در صورتي كه فوتباليست نمي شد حتماً ماهيگير مي شد.

اين روزها زندگي ات چگونه مي گذرد؟

خدا را شكر بخشي از سختي ها را گذرانده ايم و چند هفته اي است كه همه چيز خوب است.

آمدن به پرسپوليس چقدر برات اهميت داشت؟

بچه كه بودم تيم هاي بزرگ مي آمدند بوشهر و ما براي تماشاي آنها به ورزشگاه مي رفتيم. در آن دوران تنها آرزوي من اين بود كه بازيكنان پرسپوليس را از نزديك ببينم. هنوز هم پوستر بزرگان اين تيم مثل علي پروين، احمدرضا عابدزاده، علي دايي، علي كريمي، مهدي مهدوي كيا و كريم باقري را در اتاقم نگه داشته ام.

به نظر مي رسد اين روزها بازيكنان براي اثبات خودشان به حضور در تيم هاي پايتخت نيازي نداشته باشند چرا كه خود شما از ذوب آهن به پرسپوليس آمدي.

بله، بازيكنان با بازي خوب مي توانند خودشان را اثبات كنند.

به نظرت حق پخش تلويزيوني بازي ها را بايد به تمام تيم ها بدهند؟

بله اما درصد آن بايد متفاوت باشد چرا كه در كوچكترين روستاهاي كشور نيز اكثر مردم طرفدار استقلال و پرسپوليس هستند و به اين دو تيم گرايش دارند.

كدام عامل را در رشد فوتبال ايران بيشتر موثر مي داني. حق پخش بازي ها، تماشاگران و يا اسپانسر؟

هر سه اينها مهم است.

درباره خودت بگو.

عاشق فوتبالم و وقت تفريح ندارم. در خانه بيشتر فيلم و سريال تماشا مي كنم. آدم صادق و راستگويي هستم. عاشق شهر خودمم و رضا صادقي خواننده مورد علاقه ام است كه اتفاقاً پرسپوليسي است.

از چه چيزهايي لذت مي بري؟

دوست دارم هر ماه چند روز بروم بوشهر و خانواده ام را ببينم اما فشردگي تمرينات اجازه نمي دهد و اكثر اوقات صبح مي روم و شب بر مي گردم.

حتماً يكي از كساني كه خيلي دوست داري آن را ببيني خواهرزاده ات «رضا» است؟

بله.

چه چيزي عصباني ات مي كند؟

دروغ. همان طور كه اشاره كردم آدم راستگويي هستم.

اگر بازيكن نمي شدي چه شغلي را انتخاب مي كردي؟

ماهيگير مي شدم.

از باشگاه هاي قبلي ات طلب داري؟

بله، از استقلال اهواز و ذوب آهن طلبكارم. ذوب آهن ۶۰ درصد قراردادم را در سال دومي كه در اين بودم هنوز نداده است.

به نظرت يكي از دلايل اين مشكل رقم هاي ميليوني نيست؟

چرا اين رقم ها آنقدر بالا است كه مسئولان برخي باشگاه ها توان پرداخت آن را ندارند. ۹۰ درصد بازيكنان اين مشكل را دارند. ما ۳۵ درصد ماليات مي دهيم و سرجمع ۴۰ درصد از مبلغ قراردادمان را مي گيريم.

فوتبال مي تواند آدم را اشباع كند؟

بله. خدا را شكر براي من به وجود نيامده. اما همه شاهديم كه براي برخي اتفاق افتاده تا آنها ديگر به فوتبال فكر نكنند.

دوست داري اين كار را ادامه دهي؟

بله من علاقه زيادي به مربيگري دارم.

مشكلات فوتبال ما چيست؟

مديريت و عدم برنامه ريزي و بي پولي. در خارج از ايران بازيكنان دغدغه پول ندارند و مطالبات شان پرداخت مي شود.

درباره تجربه دربي بگو.

من دربي شهرهاي بوشهر، اهواز، اصفهان و تهران را تجربه كرده ام. دربي تهران چيز ديگري بود. يادم مي آيد سال گذشته كه براي گرم كردن وارد زمين مسابقه شديم من در ورزشگاه آزادي چرخيدم. يك طرف آبي بود و طرف ديگر قرمز. شكوه خاصي دارد و البته استرس زياد.

راستي تماشاگران از نتيجه مساوي آن هم بدون گل خسته اند.

بله اما استرس آنقدر زياد است كه آنها بايد به ما نيز حق بدهند. مي دانم كه تماشاگران براي بازي پر گل و زيبا مي آيند اما گاهي ترس از باخت موجب دفاعي شدن بازي مي شود.

چقدر براي رسيدن به هدف تلاش كردي؟

من ۱۷ ساله بودم كه از خانواده ام جدا شدم و به اهواز رفتم. آن موقع گاهي در اتاق مي نشستم و در تنهايي گريه مي كردم اما تلاش خودم را كردم تا به اينجا برسم. خدا را شكر در فوتبال به هر چه مي خواستم رسيدم و چيزهايي را كه روزي برايم آرزو بود به دست آوردم.

مي گويند «دعا» قضا و قدر الهي را بر مي گرداند. دعاي چه كساني پشت سر شما است؟

فكر مي كنم موفقيت من ۴۰ درصد به تلاش خودم بستگي دارد و بيشتر آن دعاي پدر و مادرم است. من اين را لمس كرده ام و از آن مطمئنم. به چشم خودم ديده ام.

شهامت عذرخواهي را داري؟

بله.

خطرناك ترين رفتار ورزشي چيست؟

ضربه به سر.

زندگي يك فوتباليست چه تفاوت هايي با فردي عادي دارد؟

ما نمي توانيم مثل بقيه مردم زندگي كنيم و خيلي از كارها را نمي توانيم انجام دهيم.

مهمترين شاخصه يك تيم حرفه اي چيست؟

سازماندهي باشگاه. سپاهان به اين مهم رسيده است. زير كارهايي كه براي تيم هاي پايه اش انجام داده خوب است و ساير باشگاه ها مي توانند از آن الگوبرداري كنند.

كار با علي دايي چگونه است؟

خيلي خوب است. (مي خندد) علي آقا اسطوره است و فوتبال ايران را با او مي شناسند.

مهمترين ويژگي اش چيست؟

از باخت متنفر است.

مي گويند در بازي با ملوان گفته اگر باختيد به رختكن نياييد به نظر اين راهكار در ساير بازي ها نيز جواب مي دهد؟!

نمي دانم! (مي خندد)

نظرت درباره ارزيابي مقايسه اي در فوتبال چيست؟

عادي است و براي هر كسي ممكن است پيش بيايد.

قصد ادامه تحصيل داري؟

من دانشجوي دانشگاه پرسپوليس در رشته فوتبالم.

زندگي براي برخي چند بعدي است براي تو چطور؟

مهمترين بعد زندگي من خداست. بعد از آن خانواده و فوتبال. اما خانواده ام به همه چيز حتي فوتبال ارجحيت دارد.

رابطه ات با هنر چگونه است؟

در سريال سروش صحت با نام «پژمان» كه پژمان جمشيدي در آن حضور دارد، در يكي دو قسمت بازي كرده ام و تا چند وقت ديگر پخش مي شود. موسيقي را نيز خيلي دوست دارم و در خانه و در ماشين گوش مي دهم.

فوتباليست شدن چقدر به شانس بستگي دارد؟

بعد از پشتكار و تلاش، شانس هم خيلي مهم است. زماني كه ۱۷ سال داشتم و در تيم ايران جوان بوشهر از ليگ دسته يك بازي مي كردم مدير نقل و انتقالات باشگاه استقلال اهواز در بوشهر دانشجو بود. او من را ديد و به اهواز برد. شايد اگر او دانشجوي شهر ديگري بود حالا من فوتباليست نبودم.

راستي رقابت با خسرو حيدري و قرار گرفتن در تركيب اصلي تيم ملي چقدر سخت است؟

من پنج، شش سال در تيم اميد و بزرگسالان با او همبازي بودم. ما در زمين رقابت خوب و سالمي با هم داريم و خارج زمين دوست هستيم. خوشحالم كه با يكي از بهترين دفاع هاي كناري فوتبال ايران در حال رقابت هستم و اين موضوع به پيشرفت فوتبالم كمك مي كند.

فكر مي كني روزي بتواني جاي مهدوي كيا را بگيري؟

مهدوي كيا از بزرگان فوتبال ما است. فكر نمي كنم بتوانم روزي در اندازه هاي مهدوي كيا باشم.

بازي كردن كنار علي كريمي چقدر براي تو ارزشمند است؟

بچه هايي كه با من رفاقت بيشتري دارند، مي دانند كه من هنوز هم عكس علي كريمي را در اتاق شخصي ام دارم. واقعاً بازي كنار و يا با علي كريمي از بزرگترين افتخارات ورزشي من و خانواده ام است. چون خانواده ام هم كريمي را دوست دارند.

به نظر مي رسد زياد اهل شلوغي و سروصدا نيستي؟

نه اصلاً اهل اين حرف ها نيستم. از همان سال هاي اول فوتبالم هم كم مصاحبه مي كردم و دوست نداشتم زياد در چشم باشم يا وارد حاشيه شوم. كار خودم را مي كنم، سرم پايين است و فقط به پيشرفت در فوتبال فكر مي كنم.

گفته بودي از خانواده اي پرسپوليسي هستي.

بايد بگويم در خانواده ما، پدربزرگم يك پرسپوليسي تمام عيار است! همه افراد و اعضاي خانواده ما پرسپوليسي هستند.

به نظرت داشتن دو بازيكن خيلي خوب در هر پست براي هر تيم خوب است يا بد؟

فكر مي كنم هر تيم بايد در هر پستي صاحب دو بازيكن خوب باشد. يك تيم خيلي خوب در زمين بازي و يك نيمكت قدرتمند با بازيكنان تاثيرگذار كنار زمين.

آلمان تيم محبوب ات است.

بله هيچ تيمي حتي اسپانيا سرعت بازي آلمان ها را ندارد. اين تيم را از بچگي دوست داشتم.

از وقتي كه به ما دادي ممنونيم و برايت آرزوي موفقيت مي كنيم.

خواهش مي كنم. من هم براي شما آرزوي موفقيت مي كنم.

راه زندگي/ شماره ۳۸۵/ نيمه اول مهر ماه ۹۲/ گفتگو: سپهر درخشان/ صفحه ۶۶