تشخیص زودتر پارکینسون با بررسی صدای افراد

محققان "دانشگاه آریزونا" آمریکا در یافته‌های اخیرشان اظهار کرده‌اند بررسی ارتباط میان ژن پارکینسون و مشکلات صوتی می‌تواند به تشخیص زودهنگام این بیماری در افراد بیانجامد.

کد خبر: ۴۲۹۷۶۶

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۲:۴۵

به گزارش ایران اکونومیست و به نقل از تی ان،  بیماری پارکینسون یک اختلال مغزی است که بر حرکت افراد مبتلا تاثیر می‌گذارد. علائم بیماری پارکینسون معمولا به تدریج شروع می‌شود و با گذشت زمان بدتر می‌شود. این بیماری حدود ۵۰ درصد بیشتر از زنان، مردان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. علل بیماری نیز شامل ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است. بیماری پارکینسون بیشتر به دلیل علائم مربوط به حرکت مانند لرزش اندام که در فرد ایجاد می‌شود، شناخته شده است.

اخیرا محققان آمریکایی اظهار کرده‌اند بررسی ارتباط میان ژن پارکینسون و مشکلات صوتی می‌تواند سبب تشخیص زودهنگام این بیماری شود.

یکی دیگر از مواردی که افراد مبتلا به این بیماری دچار آن می‌شوند این است که این بیماری مانع تولید صوت می‌شود و به همین دلیل افراد مبتلا به این بیماری گاها یک صدای ملایم و یکنواختی دارند. تحقیقات نشان داده است که این علائم اغلب در مراحل اولیه بیماری(گاهی چند دهه قبل از علائم مرتبط با حرکت) ظاهر می‌شوند.

تحقیقات جدید انجام شده توسط دانشمندان علوم اعصاب دانشگاه آریزونا نشان می‌دهد که یک ژن خاص که معمولا با پارکینسون مرتبط است ممکن است از دلایل مربوط به این صدا باشد و نتایج این مطالعه می‌تواند به تشخیص و درمان زودهنگام بیماران پارکینسون کمک کند.

این تحقیق در آزمایشگاه "جولی ای میلر"(Julie E. Miller)، استادیار علوم اعصاب و علوم گفتار، زبان و شنوایی در دانشگاه آریزونا انجام شد.

میلر در رابطه با این مطالعه گفت: ما در درک این مسئله مشکل داریم و نمی‌دانیم این بیماری چگونه بر نواحی تولید صدا در مغز تاثیر می‌گذارد و بنابراین درک بهتر این موضوع واقعا فرصتی برای مداخله زودهنگام و ارائه درمان‌های بهتر است.

برای بررسی هرگونه ارتباط بین تغییرات صوتی و ژن مرتبط با پارکینسون معروف به "آلفا-سینوکلئین"(Alpha-synuclein) محققان به بررسی "سهره راه‌راه یا سهره گورخری"(Zebra Finch)، (پرنده آوازخوان بومی استرالیا) پرداختند.

"سزار ای مدینا" از محققان این مطالعه گفت که پرندگان به دلایل متعددی الگوی ایده آلی برای مسیرهای گفتار و صدای انسان هستند. این سهره‌های راه راه، آوازهای خود را از پرندگان نر مسن‌تر یاد می‌گیرند و این روش دقیقا همانند همان روشی است که در انسان‌ها دیده می‌شود چرا که نوزادان انسان با گوش دادن به صحبت‌های والدین خود صحبت کردن را فرا می‌گیرند. بخشی از مغز سهره راه راه که با گفتار و زبان سروکار دارد نیز بسیار شبیه به مغز انسان سازماندهی شده است.

محققان این مطالعه بیان کردند شباهت‌های دیده شده در رفتار، آناتومی و ژنتیک این پرندگان به ما امکان می‌دهد تا بتوانیم از سهره‌های راه راه به عنوان الگویی مناسب برای بررسی گفتار و صدای انسان استفاده کنیم.

محققان برای اینکه ببینند آلفا سینوکلئین چگونه بر تولید آواز در پرندگان تاثیر می‌گذارد، ابتدا از آهنگ‌های ضبط شده آنها استفاده کردند. آنها سپس یک نسخه از ژن را به برخی از پرندگان تزریق کردند. به سایر پرندگان این ژن داده نشد تا محققان بتوانند نتایج را با هم مقایسه کنند. تمام آوازهای پرندگان بلافاصله پس از تزریق ژن و سپس یک، دو و سه ماه بعد دوباره ضبط شد.

محققان از یک نرم‌افزار رایانه‌ای برای تجزیه و تحلیل و مقایسه ویژگی‌های صوتی آهنگ‌ها در طول زمان مطالعه استفاده کردند و زیر و بمی، دامنه و مدت آهنگ‌ها را برای تعیین اینکه آیا و چه زمانی تولید صدای پرندگان تغییر کرده است، بررسی کردند.

یافته‌های اولیه نشان داد که آلفا سینوکلئین بر تولید آهنگ تاثیر می‌گذارد. پرندگان دارای ژن پس از کمتر از دو ماه آواز خواندند و سه ماه پس از دریافت ژن در شروع یک جلسه آواز، کمتر آواز خواندند. صداها نیز ملایم‌تر و کوتاه‌تر بودند و این همانند علائمی بود که در بیماران انسانی دیده می‌شد.

برای تعیین اینکه آیا تغییرات روی گفتار با تغییرات در مغز مرتبط است یا خیر، محققان بخشی از مغز به نام ناحیهX (Area X) را مورد بررسی قرار دادند. آنها دریافتند که سطوح بالاتری از پروتئین آلفا سینوکلئین در ناحیه X وجود دارد و این نکته به آنها کمک می‌کند تا مشخص کنند که این ژن در واقع باعث ایجاد تغییراتی در مغز شده که به تغییراتی در تولید صدا منجر شده است.

او افزود که این ارتباط در تحقیقات قبلی پارکینسون پیش‌بینی شده بود اما قطعی مشخص نشده بود. به گفته میلر، گام بعدی کشف چگونگی اعمال این یافته‌ها بر روی داده‌های انسانی است.

یافته‌های این مطالعه در مجله "PLOS ONE" منتشر شد.