انقدر می‌گویم و می‌گویم تا بالاخره یک جا اثر کند

محمود سالاری حدود پنج ماه پس از منصوب شدن به عنوان معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در محل خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) حاضر شد و به پرسش‌هایی درباره‌ی راه‌های تعامل با هنرمندان، رسیدگی به مشکلات هنرمندان تئاتر و موسیقی در پی شیوع کرونا، دغدغه‌های مربوط به بناهای تئاتر شهر و موزه هنرهای معاصر، جشنواره‌های فجر و مجوزهای تئاتر پاسخ گفت.

کد خبر: ۴۲۹۳۸۶

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۰۰:۱۷

محمود سالاری ـ معاون امور هنری ـ برای اجرایی کردن برنامه‌هایش در این معاونت، به مشکلاتی در حوزه‌ی بودجه اشاره کرد. او در عین حال با اعتقاد بر اینکه این مشکلات نباید مدیران را متوقف کند، درباره‌ی بودجه اختصاص داده شده در سال ۱۴۰۱ ابراز امیدواری کرد.

حق هنر در کشور ما آنچنان که باید و شاید ادا نشده است

سالاری در ابتدای این نشست در پاسخ به این پرسش که چقدر در این مدت پنج ماهه نگاهش نسبت به معاونت هنری تغییر کرده و با توجه به شرایط کنونی، آینده را چگونه می‌بیند؟ گفت: «حق هنر در کشور ما هنوز آنچنان که باید و شاید ادا نشده است. چه در نگاه‌های مسئولان و چه در برنامه‌ریزی‌های اقتصادی کشور. این واقعیتی است که همه باید به هنر توجه کنند؛ برای اینکه هر اندیشه‌ای که در هنر نگنجد، اصلا ماندنی نیست. این جمله رهبر معظم انقلاب است؛ بنابراین حتی اگر ما می‌خواهیم آرمان‌ها، ارزش‌ها و باورهای این مردم را تثبیت و ماندگار کنیم، باید به هنر و هنرمندان پناه ببریم؛ این نکته‌ای است که به نظر من هنوز برنامه‌ریزان کلان کشور باور نکرده‌اند. شاید به زبان بیاورند اما بین دانستن و باور داشتن فاصله‌ای وجود دارد.»

او ادامه داد: «باید به این باور برسیم که هنر برای ماندگار کردن است و فقط برای تأثیر گذاشتن نیست. باور شخصی من این است که بالاخره کسی که ایستاده، بهتر از کسی است که نشسته و کسی که راه می‌رود بهتر از فردی است که ایستاده. ما باید راه برویم. وظیفه ما حرکت کردن است و بالاخره در برخی مواقع تأثیراتش را نیز دیده‌ایم. نباید بنشینیم و بگوییم نمی‌شود و نمی‌فهمند. بالاخره ما باید انقدر بگوییم تا یک جا اثر کند. دم گرم ما باید انقدر آتشین باشد که آهن سرد وجود دوستان را ذوب کند. وگرنه ما نیز مثل افراد دیگر منفعل و ناامید خواهیم شد. من قائل به این روش نیستم. من انقدر می‌گویم و می‌گویم تا بالاخره یک جایی اثر کند؛ کما اینکه اثراتش از همین حالا هم دیده می‌شود.»

سالاری همچنین اظهار کرد: «ما در بودجه سال ۱۴۰۱ بسیار امیدوار هستیم که اتفاقات خوبی رخ دهد. اما آنچه که در حال حاضر داریم و در سال ۱۴۰۰ و ۱۳۹۹ بوده، این است که بودجه معاونت هنری صرف رویدادها و دستمزدها می‌شود و شاید چیزی قریب دو تا ۲۰ درصد برای فعالیت هنری باقی می‌ماند.»

معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به اینکه آیا بیشتر بودجه صرف بدهی می‌شود یا خیر؟ گفت: «جشنواره‌هایمان را باید برگزار کنیم. در حوزه موسیقی ما کلی جشنواره داریم. در حوزه تئاتر و تجسمی نیز شرایط مشابه است. وقتی این‌ها را کنار می‌گذاریم، چیزی از بودجه برای تولید باقی نمی‌ماند. چون باید دستمزدها را نیز پرداخت کنیم. زمانی که ما در تولید منفعل هستیم، عملا عرصه رقابت را از دست می‌دهیم؛ یعنی یک شرکت خصوصی که در حوزه موسیقی فعالیت می‌کند یا یک گالری که در فضای خصوصی فعالیت می‌کند، می‌تواند گوی سبقت را از دولت برباید و این خیلی بد است.»

او ادامه داد: «اگر ما بتوانیم هم بودجه جذب کنیم و هم در مصرف منابع مالی صرفه‌جویی کنیم که در عرصه تولید وارد شویم، آن‌وقت می‌توان ذائقه عمومی را رنگ دیگری زد. اینکه الان موسیقی ما ذائقه عمومی را در دست گرفته و ما منفعلانه نمی‌توانیم کاری انجام دهیم، یک دلیلش همین است که بودجه‌هایمان کافی نیستند. استان‌های ما در تئاتر سال گذشته چیزی از ما نگرفتند و این خیلی بد است که مثلا وزارت ارشاد در مرکزیت نمی‌تواند برای استان‌هایش چیزی تأمین کند.»

سالاری اضافه کرد: «من امیدوارم ان‌شاءالله در بودجه امسال اتفاقات خوبی رخ دهد. کما اینکه هم رییس جمهور و هم وزیر محترم به ما قول‌هایی داده‌اند. من چشم‌انداز را روشن می‌بینم.

در اولین فرصت کارهای تئاتر شهر را شروع می‌کنیم

معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تشریح برنامه‌های خود برای بازسازی و مرمت تئاتر شهر گفت: «معاونت هنری پنج ساختمان دارد که این ساختمان‌ها میراث ملی هستند. موزه هنرهای معاصر تهران، تئاتر شهر و ... . ما از وقتی آمدیم، با آقای وزیر صحبت‌هایی در این زمینه داشتیم. من از این مکان‌ها بازدید کردم و آن روزی که رییس‌جمهور به موزه هنرهای معاصر تشریف آوردند، این بحث را در لابه‌لای کار به ایشان رساندیم. ایشان گفت شما یک نامه بدهید که من دستور دهم بودجه مجزایی برای بازسازی این پنج بنا در نظر گرفته شود.»

او ادامه داد: «همه آسیب‌ها را یک برآورد کلی کردیم و در قالب نامه‌ای با امضای آقای وزیر، به رییس جمهور داده شد تا بودجه‌ی مجزایی در نظر گرفته شود. ما باید برای ساختمان‌هایمان یک مزایده و مناقصه برگزار کنیم. نکته‌ای که وجود دارد این است که پیمانکاران کمی هستند که می‌توانند کار میراثی انجام دهند و در آن روند اداری عادی به مقصود نمی‌رسیم. گام اول برای ما ارسال نامه به رییس جمهور بود که انجام شده و دکتر اسماعیلی هم پیگیری کردند تا عدد مناسبی اختصاص پیدا کند تا ما هم بتوانیم فارغ از انضباطات اداری برای این پنج ساختمان یک کار ویژه انجام دهیم.»

سالاری با اشاره به مذاکراتی که با شهرداری انجام شده، گفت: «نکته دوم این است که ما باز یک نامه تنظیم کردیم و با آقای شهردار مذاکراتی انجام شد که روزی ایشان و آقای وزیر به تئاتر شهر بیایند تا آنجا را دقیق به آقای زاکانی نشان دهیم. ولی تا این جلسه تشکیل شود، متوقف نشدیم. با دوستان شورای شهر جلسه گذاشتیم و مشخصا آقای نادعلی آمدند. من با ایشان در چند زمینه گفتگو کردم که یکی از آن‌ها محوطه اطراف تئاتر شهر بود.»

او اضافه کرد: «ما یک طراحی سه بعدی کردیم و گفتیم این طرح ماست، نمی‌گوییم عالی است ولی بالاخره انجام شده و آماده اجراست. اگر شما هم نظرتان است که در شهرداری انجام شود، پای کار بیایید. یکی از مسائلی که تئاتر شهر دارد، این باری است که بر روی آن قرار دارد. این مجموعه برای یک سالن ساخته شده اما در طول زمان آمده‌اند و به آن سالن‌هایی را اضافه کرده‌اند. من نمی‌خواهم بگویم کار بد یا خوبی بوده؛ ضرورت بوده و انجام شده است. بنای تئاتر شهر برای یک سالن بوده و بالا هم قرار نبوده که کتابخانه باشد. کتاب سنگین است و اصلا آن باری که بر روی سقف قرار دارد، نگران‌کننده است. خدایی نکرده اگر آتش سوزی شود، من نمی‌دانم چه اتفاقی رخ خواهد داد.»

معاون امور هنری در ادامه راه حلی که برای بار سنگین کتاب‌ها ارائه داده را تشریح کرد: «من به دوستان شورای شهر عرض کردم شما در پارک دانشجو ساختمانی دارید، این ساختمان را بدهید تا ما کتابخانه تئاتر شهر را به آنجا منتقل کنیم و آن را کتابخانه عمومی کنیم تا در دسترس همگان قرار بگیرد و بخش تخصصی آن نیز برای تئاتری‌ها باشد. قرار شد ایشان این پیشنهاد را مطرح کنند و ببینند که چه کاری می‌توانند انجام دهند. ما امیدواریم که اگر این اتفاق رخ دهد، آن بار از روی سقف برداشته شود.»

او در ادامه به برکات دیدار با رییس جمهور تاکید کرد و گفت: «منِ مسئول درجه دو دولت وقتی مطلبی را به رییس جمهور می‌گویم، یک شکل تأثیر می‌گذارد و هنرمندی که درگیر است، وقتی می‌آید و می‌گوید یک جور دیگری تأثیر می‌گذارد. دیدار با رییس‌جمهور این برکات را دارد که هنرمندان ما می‌توانند به ایشان بگویند که ما چنین مشکلاتی را داریم. کما اینکه مشکلات تئاتر را آقای دژاکام مطرح کردند و ما باید پی آن را بگیریم. این کارهایی است که تا الان پیگیری کردیم و داریم دنبال می‌کنیم که اگر ان‌شاءالله در اولین فرصت این بودجه در سال ۱۴۰۱ تخصیص پیدا کند، بلافاصله کارهای تئاتر شهر را شروع می‌کنیم.»

واقعیت این است که بودجه نداریم تا بازسازی کنیم

معاون امور هنری در پاسخ به سوالی که از او درباره برنامه‌هایش برای بازسازی اداره تئاتر پرسیده شد، اظهار کرد: «من درباره‌ی همین ساختمان هم به آقای نادعلی‌ (سخنگوی شورای شهر تهران) گفتم. گفتم اینکه شما خانه هنرمندان را دارید، بیایید اداره تئاتر را هم بازسازی کنید و تحویل هنرمندان دهید. واقعیت این است که ما بودجه نداریم تا بازسازی کنیم ولی از شهرداری خواهش کردیم که اگر می‌تواند این کار را انجام دهد. آقایان هم خداراشکر همدلانه رفتار می‌کنند و اصلا گاردی ندارند. آقای زاکانی هم همدلی کردند. ما نامه را به دفتر شهرداری دادیم که به محض اینکه ایشان اعلام کنند چه تاریخی، ما نشست آن را برگزار کنیم. ان‌شاءالله در آن نشست بتوانیم برای این ساختمان هم تدبیری کنیم.»

او درباره‌ی اینکه آیا بازسازی تئاتر شهر با هماهنگی وزارت میراث فرهنگی خواهد بود، گفت: «خیلی بعید است که ما بخواهیم به آن بخش میراثی تعرض کنیم. ما نمی‌خواهیم شاکله کلی کار را تغییر دهیم. ما می‌خواهیم تغییری در محیط اطراف ایجاد کنیم. داخلش را هم می‌خواهیم ایمن‌سازی کنیم و خدایی نکرده قصد نداریم تا فرم معماری بنا را عوض کنیم.»

در ادامه نشست ایران اکونومیست پرسشی درباره‌ی شرایط نامساعد هنرمندان تئاتر در دوران کرونا پرسیده شد و از سالاری خواسته شد تا برنامه‌هایش را برای ترمیم وضعیت مالی هنرمندان شرح دهد. او در همین راستا گفت: «در اینکه اقتصاد بچه‌های تئاتر اقتصاد متوسط یا متوسط رو به پایینی است، من با شما هم عقیده هستم. در اینکه بالاخره کمک‌هایی که از طرف صندوق هنرمندان شده هم کافی نبوده، با شما موافق هستم. اما واقعیت این است که باید بررسی کنیم دولت چقدر در کشورهای دیگر هنرمندان تئاتر را حمایت می‌کند. بالاخره هنرمندان تئاتر بخشی از هرم هنرمندان را تشکیل می‌دهند. در رأس، برخی هنرمندان شاخص هستند و در انتهای هرم هنرمندان تئاتری قرار دارند. »

او ادامه داد: «من نمی‌دانم دولت تا کجا می‌تواند پای این ماجرا بایستد. برخی از دوستان تئاتری ما باید به این نتیجه برسند که همه بضاعت دولت این است که ماهانه یک عدد خیلی قلیلی را بین هنرمندان تقسیم کند. الحمدالله اقبال عمومی نسبت به هنرهای نمایشی زیاد، دانشگاه‌هایی که از این عطش دارند پول می‌برند نیز زیاد است. طبیعتا با این تعداد، هنرجویان مشکل کاری و سالن پیدا خواهند کرد چون امکانات محدود است و وقتی امکانات محدود باشد، شما نمی‌توانید پاسخگوی همه باشید. هر دولت و هر اقتصادی که باشد، شما با امکانات محدود نمی‌توانید پاسخگوی همه باشید؛ ولی این به آن معنی نیست که نباید تلاش کرد. ما همه تلاشمان را می‌کنیم. خدمت آقای رییس جمهور هم عرض کردیم که به تئاتری‌ها توجه ویژه‌ای شود و ایشان هم قرار شد کارهایی انجام دهند. واقعیت اما این است که این‌ها همه مُسکن محسوب می‌شوند و درمان نیستند.»

جشنواره سفره بزرگی است که بخشی از آن مرئی است

سالاری درباره لزوم ثبت تجارب و آثار هنرمندان موسیقی نواحی و برنامه‌های معاونت امور هنری برای تحقق این امر، گفت: «من خودم با دو بزرگی که مقدمات این کار را فراهم کرده‌اند، مذاکره کردم و خواهش داشتم که بروند و آن شخصیت‌هایی که در این سال‌ها دیده نشده‌اند را پیدا کنند؛ نه آدم‌های دیده شده. با دو تا از اساتید صحبت کردم و حتی خواهش کردم که اگر پروپوزالی در این زمینه بنویسند و بیاورند، ما حمایت می‌کنیم که این کار حتما انجام شود. بنابراین ما در این زمینه صحبت کرده‌ایم که این اتفاق حتما بیفتد.»

او ادامه داد: «در موسیقی نواحی هم جزو برنامه‌های پژوهشی‌مان این شد که هنرمندان کمتر شناخته شده را پیدا کنیم و کمک کنند دائرة المعارف موسیقی نواحی ما کامل‌تر شود. من خودم با یکی از اساتید دانشگاه و یکی از هنرمندان نواحی مفصل صحبت کردم که ایشان بپذیرند این کار را برای ما انجام دهند. حالا هر کدام زودتر به بار بنشیند، انجام خواهیم داد.»

معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره‌ی وضعیت کیفی جشنواره تجسمی فجر و انتقادهایی که به آن می‌شود، گفت: «به عنوان یک دانش‌آموز هنر عرض می‌کنم که آثار این دوره از جشنواره هنرهای تجسمی فجر قابل اعتنا بودند. کما اینکه در جلسه داوری نقاشی چون خودم به عنوان مهمان حضور داشتم، چالش بین اساتید را می‌دیدم که در انتخاب‌ها دچار چالش جدی شده بودند. خب اگر کاری بی‌کیفیت باشد، اصلا دچار چالش شدن معنایی ندارد. ببینید ما وقتی از جشنواره صحبت می‌کنیم، باید تمامی ابعاد آن را در نظر بگیریم. برای اعتنا کردن به هنرمند فقط نمی‌توانیم به او پول بدهیم. بنابراین برخی اوقات از او دعوت می‌کنیم که بیا داوری کن و آنجا هنرمند دستمزدی دریافت می‌کند. ببینید جشنواره یک سفره بزرگ است که یک بخشی از آن مرئی است.»

در ادامه، مدیر اداره اخبار فرهنگی و هنری ایران اکونومیست در راستای صحبت‌های محمود سالاری گفت: «همه جشنواره‌های فجر ما یک سفره هستند. منتها برخی از آن‌ها آنقدر در معرض دید قرار دارند که غذایی که این سفره تحویل می‌دهد، در مجموع مطلوبیت بیشتری دارد. در جاهایی مثل حوزه تجسمی که اتفاقا هیچ‌وقت تنوع چشمگیر داوری و شورای سیاستگذاری و دبیری را نداشته‌ایم، انگار دست‌اندرکاران دوست دارند جشنواره اصلا در معرض دید نباشد و حتی بیشتر تمایل دارند این جشنواره یک حیاط خلوت باشد. بنابراین رویشی را که شما به آن اشاره کردید در تمام این سال‌ها در جشنواره تجسمی فجر مشاهده نکردم.»

سالاری در پاسخ به این صحبت‌ها گفت: «ببینید من در این مورد قضاوتی ندارم اما در مورد داوران، ما امسال سعی کردیم از چهره‌های جدید استفاده کنیم و این موردی را که به آن اشاره کردید من مستندا به آن نرسیدم. شاید یک دلیل این است که برای رسانه‌ها بالاخره هیاهوی سینما جذاب‌تر است.»

او همچنین اظهار کرد: «رویکرد ما به هیچ عنوان دیده نشدن جشنواره تجسمی نیست. من از سال‌های قبل، واقعا رصد دقیقی نداشتم و نمی‌توانم قضاوت کنم اما در این دوره که بودم از تجلیات رسانه‌ای کار راضی نبودم.»

معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: «تجسمی بیش از رشته‌های دیگر درگیر برخی مسائل است. من نمی‌توانم مساله را باز کنم اما همین‌قدر که سفارت‌خانه‌ها بیشتر آنجا نقش ایفا می‌کنند و رایزن‌های فرهنگی اروپایی بیشتر نقش ایفا می‌کنند. پول‌هایی که وارد آن حوزه می‌شود به مراتب نامرئی‌تر از بخش‌های دیگر است و بنابراین حساسیت‌های این حوزه انصافا بیشتر است.»

او درباره جشنواره موسیقی فجر هم گفت: «برخی دوستان گله می‌کنند که چرا موسیقی فجر خروجی ندارد؛ ولی هیچکس نمی‌گوید مقصود از خروجی چیست و باید چه چیزی داشته باشد. ما در جشنواره موسیقی فجر همین گروه‌های موسیقی که در کشور وجود دارند را فقط می‌آوریم و به آن‌ها ویترین می‌دهیم و می‌گوییم این‌ها را ببینید. این نیست که اگر تولیدی در کشور انجام شود و خوب باشد، ما در فجر نیاوریم.»

سالاری در پاسخ به برخی انتقادات درباره حضور پاپ در جشنواره موسیقی فجر برای تامین مخارج آن که به کناره‌گیری برخی از بزرگان موسیقی و در نتیجه افت کیفی جشنواره منجر شده است، گفت: «پاپ هیچ وقت داوری نمی‌شود و هیچ وقت هم بخش اصلی نبوده است. من واقعا نمی‌دانم اضافه شدن پاپ به جشنواره برای درآمدزایی بوده یا خیر؛ اما اگر هم چنین بوده باشد، اشکال آن را نمی‌فهمم. موسیقی پاپ اصلا وارد جشنواره نشده است. این موسیقی وقتی وارد می‌شود که برای مثال ما محمد معتمدی یا مثلا همایون شجریان را در کنار فلان خواننده پاپ بگذاریم و داوری کنیم. بله این شایسته نیست. ولی آیا اینگونه شده است؟»

او ادامه داد: «جشنواره موسیقی مال اهالی موسیقی است. مال دانشجویان و پژوهشگران موسیقی است. اگر کسی کاری فاخر و آبرومند دارد، برای اینکه این دانشجویان ترغیب شوند و این موسیقی را نگه دارند، حفظ کنند و سالم به دست نسل بعدی برسانند، باید بیایند و در جشنواره اجرا کنند. هنر یک موهبت الهی است و ممکن است برخی اوقات آن را از چنگ کسی دربیاورند. یعنی ما خواننده داشتیم که در دهه ۷۰ گل سر سبد خواننده‌ها بوده اما در دهه ۹۰ آن فروغ از دستش درآمده است.»

اول باید گوش مردم را با نغمه‌های درست آشتی دهیم

سالاری در ادامه برنامه‌های خود را برای جذب بیشتر مخاطبان به جشنواره موسیقی فجر چنین شرح داد: «باید قاعده هرم مخاطبان را گسترده کنیم و بعد آرام آرام این قاعده هرم را به سمت موسیقی فاخر ببریم. اول باید گوش مردم با نغمه‌های درست آشنا شود، بعد این نغمه‌ها را در یک ساز پیدا کنند و بعد آن ساز را دنبال کنند و حالا کنسرت سه تار و تار بیننده پیدا می‌کند. واقعیت این است که در حال حاضر این اتفاق رخ نداده است. برای اینکه فضای موسیقیایی کشور عمدتا دست ژانر پاپ است. حتی در برنامه‌های تلویزیونی که برای کودک پخش می‌شوند، شما می‌بینید که موسیقی فاخر نیست و واقعیت این است که این‌ها گوش بچه‌ها را خراب می‌کند و نسل بعدی بدتر از نسل امروزمان گوششان در موسیقی خراب خواهد بود. مگر اینکه به بهانه‌ای گوش مردم را با نغمه خوب آشنا کنیم و بعد مخاطب را با سرچشمه نغمه خوب آشنا کنیم.»

او ادامه داد: «تلاش‌مان این است که برای این سال‌ها و به خصوص امسال این کار را حتما انجام دهیم و برخی از این آثار فاخر را به مردم نزدیک کنیم که مردم بتوانند از آن سرچشمه آب زلال را بچشند. واقعیتش من خیلی از روند موسیقی‌ای که پاپ دارد ناراضی و نگران و ناراحت هستم. به دوستانمان هم در مجموعه تالار رودکی عرض کردم که باید تا جایی که می‌شود تعداد کنسرت‌ها را زیاد کنیم و حتی اگر می‌شود یک بار به مردم بلیط بدهیم بنشینند و نغمه روح الارواح را بشنوند.»

مدیر اخبار فرهنگی ایران اکونومیست در ادامه این نشست سوالی را به این شرح مطرح کرد: «در جشنواره موسیقی فجر باز ما یک سفره داریم که یکی از بحث‌های آن بلیط فروشی آنلاین است. شرکت‌هایی که آمدند و درآمدهای میلیاردی ظرف چند روز به جیب زدند. برخی از هنرمندان در این قضیه دخیل شدند و از طرف دیگر برخی مدیران از طریق وابستگانشان وارد شدند و حاشیه‌هایی برای آن‌ها پیش آمد. یکی از نقطه‌های ابهام جشنواره زمانی که قبل از کرونا شروع به بلیط فروشی آنلاین کرد، همین بحث‌های شرکت‌های بلیط فروش و ارتباطاتشان بود. در این زمینه آیا استراتژای خاصی دارید؟»

سالاری در پاسخ به پرسش بالا چنین اظهار کرد: «ببینید به هر حال ما باید این مسائل را طبق قانون در مزایده و مناقصه برگزار کنیم. برای مثال اخیرا دوستان موسیقی یکی از استان‌ها خواسته بودند که آیا می‌شود بلیط فروشی استان را به خودمان واگذار کنید؟ خب این یک پیشنهاد است که باید به آن فکر کرد اما چند موضوع دارد. یکی اینکه شرکت‌های زیادی نیستند که این زیرساخت را داشته باشند که مثلا  اگر بلیطی را خریدید، فرد دیگری نتواند دوباره آن بلیط را خریداری یا هک کند. تحقق این امر یک هزینه هنگفت را طلب می‌کند که تعداد شرکت‌هایی که می‌توانند این خدمات را ارائه کنند، زیاد نیست.»

او ادامه داد: «به هر حال باید مزایده و مناقصه بین شرکت‌هایی که توانایی آن را دارند، برگزار شود. هدف‌مان این است که پروژه را به مزایده و مناقصه بگذاریم و کار را به این صورت پیش ببریم.»

باید چهره‌سازی کنیم تا مردم هنرمندان را بشناسند

معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به این سوال که آیا این امکان وجود دارد که موسیقی نواحی را در شهرهای مختلفی به روی صحنه ببریم و مراوده فرهنگی ایجاد کنیم؟ گفت: «اینکه می‌فرمایید ایده‌آل است. مثلا ما موسیقی خراسان جنوبی را به آذربایجان ببریم و به تماشا بگذاریم. دو سه مورد داریم. یکی اینکه باید بودجه آن تأمین شود. بالاخره گروهی که عازم می‌شوند، باید محترم بروند، محترم برگردند و در مکان محترمی اسکان پیدا کنند. وقتی تعداد گروه‌ها زیاد می‌شود، واقعیتش این امکان فراهم نیست.»

او ادامه داد: «نکته دوم این است که در برخی مواقع بعضی از این گروه‌ها در استان‌های دیگر مخاطب ندارند و خودشان استقبال نمی‌کنند. مثلا برای دو تارنوازی جنوب خراسان ممکن است در استان دیگر اصلا  مردم حوصله نکنند که بیایند و گوش دهند. خب هنرمند در سالن خالی برای چه کسی اجرا کند؟ ما باید چهره‌سازی کنیم. مردم اگر بدانند و بشناسند، ممکن است استقبالی شود اما تا وقتی چهره‌سازی نشده و قدر این هنرمندان آنچنان که باید به مردم عرضه نشده، اقبالی نمی‌شود.»

معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره غیبت برخی از هنرمندان در جشنواره موسیقی همچنین اظهار کرد: «برخی اوقات وقتی ما به انتهای هنرمان می‌رسیم و می‌دانیم اگر روی صحنه بیاییم چیزی برای عرضه نداریم یک فرارهایی می‌کنیم. حضور نداشتن برخی از هنرمندان به گمان من از این دلیل نشأت می‌گیرد. ولی من فکر می‌کنم اگر کسی دلش برای هنر و موسیقی مملکت می‌سوزد، فارغ از اینکه به او جایزه بدهند یا ندهند به نظرم باید شعله این عرصه را فروزان نگه دارد. به دلیل اینکه نسل‌های بعدی نگاه می‌کنند و می‌بینند که عاقبت یک هنرمند به کجا می‌رسد و اگر ما یک گوشه ساکت بنشینیم، به این معنی نیست که جامعه راه خودش را نمی‌رود. جامعه راه خودش را می‌رود.»

خبرنگار ایران اکونومیست در همین راستا سوالی را به این شرح مطرح کرد: «برای این چهره‌سازی یک مشکلی که داریم صدا و سیما است. یعنی در ایام جشنواره فیلم فجر همه شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی در خدمت جشنواره فیلم هستند و حتی شما نمی‌توانید در شبکه رادیویی اجرا را زنده داشته باشید. آیا وزیر ارشاد نمی‌خواهد برای این موضوع با رییس صداوسیما مذاکره کند؟»

سالاری در پاسخ اظهار کرد: «من خودم به دلیل اینکه این برنامه آوا نما از شبکه آموزش شب‌ها پخش می‌شد و مشتری آن برنامه هستم، با رییس محترم شبکه آموزش گفت و گو کردم. به ایشان عرض کردم بیایید ببینیم که آرام آرام چه کاری می‌توان انجام داد که این فضا باز شود. خود دوستان صدا و سیما هم آنطور که من متوجه شدم دارند گفت‌وگوهایی انجام می‌دهند که بتوانند یک مجوزهایی را بگیرند. منتها واقعیت این است که تا زمانی که وضعیت موسیقی ما، وضعیت موسیقی فاخری در بین مردم نیست، خیلی فاصله داریم تا بتوانیم این کار را به فرجام برسانیم. شاید باید ذره ذره ذائقه مردم خودش به این عطش برسد و مردم خودشان به این سمت سوق پیدا کنند. این یک مقدار کار رسانه‌ای نیاز دارد که دوستان صدا و سیما با همین برنامه آوا نما و برنامه‌هایی از این دست دارند به این سمت حرکت می‌کنند.»

آموزش رایگان هنر در سراسر کشور را آغاز کردیم

معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برنامه‌های این معاونت برای آموز هنر در سنین کودکی را چنین شرح داد: «ما آموزش رایگان هنر در سراسر کشور را که سال گذشته آغاز کردیم، به جاهای خیلی خوبی رسیدیم که امسال ۹ استان هم اضافه کردیم. در حوزه آموزشگاهی هم ما تقریبا در تمام استان‌ها در زمینه مجوزها سهل گرفتیم که آموزشگاه‌ها بهتر و آسان‌تر تأسیس شوند. در همه استان‌ها دوستان‌مان در مجموعه را موظف کردیم که هر استان باید حداقل یک هنرستان دخترانه و پسرانه داشته باشد. همچنین تعرفه‌های آموزش را در حوزه موسیقی تغییر دادیم.»

او ادامه داد: «من معتقدم هر چه ما بتوانیم مجموعه‌ها را در چارچوب آموزش‌های کلاسیک بیاوریم، اشراف بیشتری خواهیم داشت و از آن طرف تخریب کمتری حاصل خواهد شد. بنابراین این برنامه ما در این حوزه بوده و همین برنامه را داریم دنبال می‌کنیم. نشستی هم که با دوستان وزارت آموزش و پرورش داشتیم، باز همین مطلب را عرض کردیم که بالاخره بچه‌ها را یا ما باید درست آموزش دهیم یا خودشان گیاه خودرو می‌شوند. آموزشگاه‌های شهرداری که تعطیل شد، آموزش در آموزشگاه‌های خصوصی رونق گرفت. چه بسا که الان بخش خصوصی دیگر راضی به راه افتادن مجموعه‌های شهرداری نیست؛ چون اقتصاد آن‌ها بهتر شد.»

سالاری همچنین اظهار کرد: «در معارفه آقای عظیمی در مؤسسه هنرمندان پیشکسوت از او خواهش کردم که با همکاری استادان آموزش‌های کارگاهی راه بیاندازند. این نیست که موسسه هنرمندان پیشکسوت جشن تولد فقط بگیرد. یکی از کارهای موسسه همین است. ببینید بسیاری از این اساتید خودشان هم دیگر مایل نیستند و این انفعال خود خواسته است. ما در مؤسسه هنرمندان پیشکسوت به شدت دنبال این هستیم که برای هنرمندان کار تعریف شود و آن‌ها را از خانه بیرون بیاوریم.»

درباره خانه هنرمندان اول باید شهرداری پیش قدم شود

خبرنگار ایران اکونومیست در ادامه با اشاره به مشکلات خانه هنرمندان ایران که باعث استعفای مدیرعامل آن شد، از سالاری درباره اولویت حفظ این مکان پرسش کرد و او نیز در پاسخ چنین اظهار کرد: «خانه هنرمندان ایران زیر نظر شهرداری است و اگر قرار است ما هم کاری کنیم، اول باید شهرداری در این زمینه پیش قدم شود؛ چون ممکن است سو تفاهم پیش بیاید. ببینید واقعیت این است که شما نمی‌توانید پول بخواهید و بگویید با ما کاری نداشته باشید.»

او ادامه داد: «نمی‌توانید بگویید شما کارت بانکی ما بشوید. بله برنامه بدهند، ما هم بودجه‌ای اختصاص می‌دهیم. این نگاه که به ما پول بدهید و کاری با ما نداشته باشید را هیچکس برنمی‌تابد.

سالاری درباره برنامه مرمت موزه هنرهای معاصر تهران نیز چنین اظهار کرد: «آنجا کار سختی انجام شده است و انصافا باید از مدیر قبلی تشکر کرد؛ اما این باید تکمیل شود. آن بودجه‌ای که برای بازسازی گذاشته بودند، وقتی طبق برنامه پیش رفتند، با مخارج جدیدتری مواجه شدند. برای رسیدن از وضع موجود به وضعیت مطلوب ما باید باز هزینه کنیم. امیدواریم بتوانیم این کار را انجام دهیم. اما این به معنی آن نیست که موزه دوباره نیاز به کار بنایی دارد. کار بنایی ندارد؛ بلکه صرفا برخی اشکالات جزیی است.»

پای همه مجوزهایی که داده‌ایم، هستیم

معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در آخر درباره نمایش‌های توقیفی چنین توضیح داد: «برخی می‌آیند تعهد می‌دهند ولی به آن عمل نمی‌کنند. آن چیزی که شما می‌شنوید با آن چیزی که ما می‌بینیم خیلی تفاوت دارد. ما پای همه مجوزهایی که داده‌ایم، انصافا ایستادگی می‌کنیم و با همه نهادها بحث هم می‌کنیم. اما دوستان تئاتری ما بعضا تصمیم می‌گیرند که به دلایلی آنچه را که تعهد داده‌اند، اجرا نکنند. حالا جو اجتماع هست، تماشاچی خاص در شب اجرا و دلایلی دیگری باعث این موضوع است. اما ما در نهایت بیشترین همکاری را با تئاتری‌ها داریم و در ۹۰ درصد مواقع اجازه نمی‌دهیم که کار به تعطیلی کشیده شود.»