توکلی در نامه‌ای به قالیباف: تنها راه، شفافیت تمام ماجرا است

حمد توکلی در نامه‌ای خطاب به رییس مجلس با اشاره به حواشی پیش آمده برای سفر خانواده قالیباف به ترکیه نوشت: اگر قبول کنیم این مسئله به اعتبار رئیس مجلس آسیب زده است (که زده است) تنها راه، شفافیت تمام ماجرا است.

کد خبر: ۴۲۸۷۲۵

تاریخ: ۱۷ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۰۹:۱۴

به گزارش حوزه پارلمانی ایران اکونومیست، احمد توکلی در نامه‌ای خطاب به  محمد باقر قالیباف رییس مجلس شورای اسلامی  با اشاره به حواشی پیش آمده برای سفر خانواده‌اش به ترکیه از وی خواست در مورد این موضوع شفاف سازی کند.

متن این نامه بدین شرح  است:روزی ابوذر برای دیدن سلمان به خانه وی رفت پس از دقایقی از سلمان پرسید چیزی در خانه داری تا بخوریم؟ سلمان سفره اش را آورد و برای ابوذر باز کرد. فقط نان در آن بود. چند لقمه ای که خورد پرسید نمک نداری تا خورش نان کنم؟ سلمان پاسخ داد: چند لحظه صبر کن تا برایت بیاورم. آفتابه اش را برداشت و به مغازه محل رفت و آن را فروخت و مقداری نمک به خانه آورد و بر سفره نهاد. ابوذر چون سیر شد دست به آسمان بلند کرد و گفت: خدایا تو را شکر می کنم که قناعت کردم. سلمان که بر سر خواسته ابوذر که مهمانش بود راضی بود آفتابه اش را گرو بگذارد تا مهمان را اکرام کرده باشد ولی وقتی ابوذر خود را قانع تلقی کرد‍، راضی نشد ارزش های اسلامی مخدوش شود و برادر دینی اش ماهیت ارزش اسلامی را تغییر دهد. به او گفت: اگر قناعت کرده بودی آفتابه برادرت به گرو نمی رفت.

قصد نداشتم درباره رفتار خانواده یک مسئول بلندپایه سخن بگویم، ولی مطالبی گفته شده که در آنها وزنی را که خداوند به امور و اشیا بخشیده در دفاع از آقای دکتر قالیباف یا حمله به وی مراعات نشده است، و به این دلیل این نامه خطاب به نمایندگان مردم نوشته شده است. به خاطر همین اهمیت گوینده یا موضوع نباید از بررسی این کج روی چشم پوشید.
در این فرایند مواضعی از شخصیت های قابل احترام دیده شده که روش های مورد قبول خودشان  را نیز رعایت نکردند. وظیفه دانستم تا به اقتضای وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِیزَانَ تلاش کنم در حب و بغض نسبت به آقای دکتر قالیباف موازین اسلام دستمالی نشود.

به طور نسبی بهترین موضع را آقای الیاس قالیباف گرفت، زمان ابراز موضع و محکوم کردن رفتار چنان بود که صدق در موضعگیری به چشم می آمد.
چند نکته را متذکر شوم:

۱ – الیاس با صراحت تام سفر را نابخشودنی خواند و برای مصون ساختن پدر چند خبر را در بیانیه اش منتشر کرد. پدر با سفر مخالف بود. ضمن عذرخواهی از مردم موکدا عذرخواهی خانواده را نیز ضروری دانست. در عین حال از مردم درخواست کرد خطای فرزند را به اسم پدر ننویسند و بر این واقعیت تاکید کرد که سفر به آبروی پدر آسیب وارد کرد

۲-ایراد مهمی نیز در این موضع گیری هست که در ادامه از آن یاد می کنم.
غالبا طرفداران تلاش کرده اند که موضع را مبهم و غیرقابل قضاوت بدانند  و همچنین این سفر و خرید از ترکیه را غیرقابل اعتنا و امری عادی اعلام کنند که اکثریت مردم این قبیل سفر ها را دارند.
۳ – یک وجه مهم کجروی جانبداران، کوچک خواندن ماجرا است. علی علیه السلام در نامه ای به عثمان ابن حنیف، استاندار بصره به خاطر شرکت در سور ثروتمندی چنان حملاتی به عثمان کرد که ۱۵ قرن است شیعیان و غیر شیعیان انتقاد تند و ملامت شدید امیرمومنان را از عثمان می خوانند. گناه استاندار این بود که در مهمانی شرکت کرد که پابرهنگان از آن رانده و شکم بارگان بر آن خوانده بودند.

«اگر می‌ خواستم هر آینه می‌ توانستم به عسل مصفّا، و مغز گندم، و بافته های‌ ابریشم راه برم، اما چه بعید است که هوای‌ نفسم بر من غلبه کند، و حرصم مرا به انتخاب غذاهای‌ لذیذ وادار نماید در حالی‌ که شاید در حجاز یا یمامه کسی‌ زندگی‌ کند که برای‌ او امیدی‌ به یک قرص نان نیست، و سیری‌ شکم را به یاد نداشته باشد یا آنکه شب را با شکم سیر صبح کنم در حالی‌ که در اطرافم شکم‌های‌ گرسنه، و جگرهایی‌ سوزان باشد.»

وقتی پذیرش دعوت ثروتمندی این چنین علی را به خشم می آورد که تازیانه ملامت را بر سر استاندارش می کوبد معلوم می شود که امروز امیر مومنان اگر می خواست ماله کشان ماجرا را ملامت کند کمتر از این نمی گفت. البته اگر عثمان ابن حنیف را بشناسید ادعای ما مستحکم تر می شود.

عثمان در جنگ احد و تمام غزوه های بعد از آن در رکاب پیامبر بود. او در جنگ های امیر مومنان مانند جنگ جمل شرکت داشت عثمان و برادرش سهل از اعضای شرطة الخمیس یعنی از یاران ویژه امام علی بودند. امام رضا درباره عثمان می فرماید: عثمان در پیروی علی وفادار بود و تا آخر عمر در مشی خویش تغییری نداد.
این مقام عثمان که امام معصوم تا پایان عمرش را امضا می کند علی القاعده وی را در جایگاه بالاتری نسبت به آقای قالیباف قرار می دهد. حال عثمان را با آقای قالیباف مقایسه کنید و

زشتی خرید لباس از ترکیه با پذیرش مهمانی یک ثروتمند بسنجید. آیا گمان می کنید امیر مومنان در حادثه امروز کمتر از زمان خویش خشمگین می شد؟

آقای الیاس قالیباف به درستی نابخشودنی بودن گناه اطرافیانش را به وضع دردناک مردم گرفتار معیشت تنگ، مربوط می داند. جانبداران که حتی موضع آقای الیاس قالیباف را نپذیرفتند.

آیا از مسکنت مردم شریف ایران مطلع نبودند؟

آیا جانبداران از فقر مردم ایران بی خبر بودند؟

آن ها بچه های کار را ندیده اند؟

آن ها از متلاشی شدن کانون های خانوادگی به خاطر نداشتن حتی یک سرپناه حلبی بی خبر بوده اند؟

وقتی فرزند صاحب ماجرا در بیانیه اش وضع اقتصادی مردم را چنان تصویر می کند که حتی اگر خرید چند تکه لباس بوده باشد الیاس قالیباف آن را به خاطر هم زمانی  با تنگناهای شدید معیشتی مردم ایران نابخشودنی می شمارد. چرا برخی از  جانبداران سعی کردند که موضوع را بی ارزش جلوه دهند؟ آیا آن ها گمان می کنند این افراط و تفریط  در برخورد با این حادثه تلخ افراط و تفریط بیش از آنی بود که در بالا متذکر شدیم. این که کسی بگوید واردات چمدانی از ترکیه: پنهانی ترین وجه زندگی مسئولان است و نباید سرک بکشیم از بی اطلاعی گوینده است یا اگر گفته شود تنها حکومت می تواند به فرد متهم به فساد حمله کند و همین کار حکومت را هم مشروط به پرهیز از جار و جنجال، سرک نکشیدن وبه کار گرفتن شنود و کنترل، پس چه توجیهی برای کار علی دارد که به مالک می فرماید برای کنترل کارگزارانت جاسوس بگمار. و اگر اطلاعاتی که جاسوسان از یک کارگزار می دهند با هم سازگار بود منتظر شاهد نمان؟ بله امام علی این پنهان کاری را راجع به عیوب مردم لازم می دانست اما راجع به مسئولین خیر!

تَحَفَّظْ مِنَ الاَْعْوَانِ، فَإِنْ أَحَدٌ مِنْهُمْ بَسَطَ یَدَهُ إِلَی خِیَانَة اجْتَمَعَتْ بِهَا عَلَیْهِ عِنْدَکَ أَخْبَارُ عُیُونِکَ، اکْتَفَیْتَ بِذَلِکَ شَاهِداً، فَبَسَطْتَ عَلَیْهِ الْعُقُوبَةَ فِی بَدَنِهِ، وَأَخَذْتَهُ بِمَا أَصَابَ مِنْ عَمَلِهِ، ثُمَّ نَصَبْتَهُ بِمَقَامِ الْمَذَلَّةِ، وَوَسَمْتَهُ بِالْخِیَانَةِ، وَقَلَّدْتَهُ عَارَ التُّهَمَةِ.

هر گاه یکی از ایشان دست به خیانت گشود و اخبار جاسوسان در نزد تو به خیانت او گرد آمد و همه بدان گواهی دادند، همین خبرها تو را بس بود. باید به سبب خیانتی که کرده تنش را به تنبیه بیازاری و از کاری که کرده است، بازخواست نمایی. سپس، خوار و ذلیلش سازی و مهر خیانت بر او زنی و ننگ تهمت را بر گردنش آویزی.

بنابراین علی (ع)، دری بر شهر حکمت، نه تنها جرائم و تخلفات زمامداران و کارگزاران را اجتماعی می کند، بلکه جاروجنجال راه می اندازد. نه تنها سرک  می کشد، بلکه شنود هم بکار می گیرد (جاسوسی بدون شنود به چه کار می‌آید؟) نه تنها مجازات می کند، بلکه آبرو می برد.

علی (ع) در نامه ای درباره ی مردم چنین می گوید که در همان نامه درباره کارگزاران متخلف و فاسد این چنین سختگیرانه دستور می دهد علی (ع) می‌گوید:" در مردم عیوبی‌ هست که حکومت‌ در پوشاندن آن عیوب از همه کس سزاوارتر است، پس دررابطه با عیوبی‌ که از مردم بر تو پنهان است کنجکاوی‌ مکن، چرا که فقط در آنچه از عیوب مردم نزد تو معلوم است وظیفه اصلاح داری‌، و نسبت به آنچه از عیوب مردم بر تو پنهان است خداوند داوری‌ می‌ کند. پس تا می‌ توانی‌ عیوب مردم را بپوشان، تا خداوند عیوب تو را که علاقه داری‌ از مردم پوشیده بماند پرده پوشی‌ کند."

در بیانیه الیاس قالیباف و برخی از جانبداران مکررا گفته شده است که مسئله روشن نیست و یا گفته شده است خرید فلان و بهمان چیز نبوده است. اگر قبول کنیم این مسئله به اعتبار رئیس مجلس آسیب زده است (که زده است) تنها راه، شفافیت تمام ماجرا است .

این وظیفه قالیباف است که با شفاف سازی ابهامات را از رئیس مجلس بزداید. این کافی نیست که وی قبل از سفر مخالفت کرده باشد زیرا او که شخصیت با تجربه‌ایست می دانست که چنین اتفاقاتی ممکن است رخ دهد او باید مانع سفر می شد. در این باره نکات دیگری هم هست که به فرصت دیگری موکول می کنیم.»