امام حسن(ع) معیارهای زیادی از زندگی نیکو را به ما آموخت

یک استاد حوزه و دانشگاه درباره فضائل زندگی امام حسن(ع) گفت: امام حسن(ع) سرچشمه نیکی و نیکویی است و در تمام طول عمر خود الگوهای عملی در همین راستا به یادگار گذاشت و وظیفه ما این است که این معیارها و استانداردها را جست‌وجو و در زندگی خود پیاده کنیم.

کد خبر: ۴۱۸۶۷۹

تاریخ: ۲۸ فروردين ۱۴۰۱ - ۱۵:۳۳

حجت‌الاسلام محمد پیکری استاد حوزه و دانشگاه در گفت‌وگو با ایران اکونومیست اظهار کرد: سالروز ولادت کریم اهل‌بیت(ع) الهام بخش خیزش نیکی‌ها در زندگی شیعیان است. این ولادت که در سال سوم هجرت و نیمه ماه رمضان رقم خورد زمانی بود که رسول اکرم(ص) در سفر بودند و زمانی که بازگشتند موضوع نامگذاری امام حسن(ع) مطرح شد. امام علی(ع) به پیامبر(ص) فرمودند که ما از شما در نامگذاری سبقت نمی‌گیریم و رسول اکرم(ص) هم فرمودند من هم از خداوند در نامگذاری سبقت نمی‌گیرم و در همین حال جبراییل نازل شد و نامی از ملکوت اعلی هدیه آورد که معادل عربی آن «حسن» بود.

وی ادامه داد: امام حسن(ع) سرچشمه نیکی و نیکویی است و در تمام طول عمر خود الگوهای عملی در همین راستا به یادگار گذاشت. در مواقع مختلف، ایشان یک منظومه‌ای از رفتار حسن بودن را به نمایش گذاشتند و بارها اطرافیان خود را به نیکویی‌ها متذکر شدند. به هنگام تشرف به حج که حدود ۲۵بار مشرف شدند، زمانی که از سوی کسانی که توسط معاویه ذهن‌شان مسموم شده بود و مورد هتک حرمت قرار گرفته بودند و حتی مواقعی که مورد بی‌مهری یاران خود قرار گرفتند و زمانی که سر سفره فقرا هم سفره می‌شدند و در مقابل آنها را به سفره خود دعوت و لباس نیکو و طعام در خور برای آنها آماده می‌کردند و کلا در همه شرایط  معیارها و استانداردهایی را به جای گذاشتند که وظیفه ما جست‌وجوی این استانداردها و پرداختن به آنها است.

این استاد دانشگاه تاکید کرد: برای نمونه فقرایی که امام را بر سر سفره نان خشک خود دعوت کردند امام در مقابل، آنها را به خانه و سفره خودشان دعوت و لباس مناسب بر تن آنها کرد و پس از رفتن میهمانان بر اهل خانه گفت «آنها بر ما فضیلت دارند چون آنها تمام آنچه که داشتند به ما تعارف کردند اما ما بعد از اطعام و لباس پوشاندن بر آنها همچنان در خانه خیلی چیزها داریم و فضیلت برای آنها است که همه چیز خود را دادند نه بخشی از داشته‌هایشان».

حجت‌الاسلام پیکری گفت: این معیارها و استانداردهایی است که جامعه ما به آن نیاز دارد تا ما شیعه واقعی بشویم و روز قیامت بتوانیم سرمان را جلوی امام خود بلند کنیم و بگوییم ما شیعه شما بوده و هستیم و براساس معیارهای شما زندگی کردیم و اگر کسی به ما دشنام داد ما او را به غذا و رفع گرسنگی دعوت کردیم. اگر کسی به ما بی‌حرمتی کرد با صعه صدر با او برخورد کردیم و در موضع قدرت از او انتقام نگرفتیم. اگر فقیری ما را دعوت کرد با تکبر با او برخورد نکردیم و در حکمرانی با عدل و انصاف برخورد کردیم.

وی افزود: امام حسن(ع) معیارهای زیادی از نیکویی را معرفی کرد و تازمانی که ما در موضع عمل پیروی نکنیم نمی‌توانیم مدعی باشیم که شیعه حقیقی هستیم. درست است که ما اهل بیت (ع) و امام حسن(ع) را دوست داریم اما این دوست داشتن به معنای تبعیت ما نیست و تبعیت لازمش شناخت معیارها و عمل به آنها است.