ماجرای یک قرار دو نفره در ماه رمضان

در اردوگاه «الانبار» غذای دو وعده افطار و سحر را بعد از ظهر یک ساعت قبل افطار می‌دادند. تا غذاها را مسئولین غذای آن روز می‌آوردند، همه‌ را برای افطار پتوپیچ می‌کردیم و ابتدا، نماز مغرب و عشا را می‌خواندیم و سپس افطار می‌کردیم.

کد خبر: ۴۱۱۵۵۵

تاریخ: ۱۵ فروردين ۱۴۰۱ - ۱۴:۴۵

به گزارش ایران اکونومیست، حمیدرضا قنبری یکی از آزادگان هشت سال جنگ تحمیلی خاطره‌ای از استهلال ماه مبارک رمضان از روزنامه‌های عراقی دارد. این یادگار دفاع مقدس روایت می‌کند: ماه مبارک رمضان و روزه داری در «اردوگاه قاطع ۲» حال و هوای خودش را داشت، مبنای استهلال ما، روزنامه‌های عراقی بود. چاره دیگری هم نداشتیم، در اردوگاه «الانبار» غذای دو وعده افطار و سحر را بعد از ظهر یک ساعت قبل افطار می‌دادند. تا غذاها را مسئولین غذای آن روز می‌آوردند، همه‌ را برای افطار پتوپیچ می‌کردیم و ابتدا، نماز مغرب و عشا را می‌خواندیم و سپس افطار می‌کردیم. بعد از خوردن سحری نیز به دلیل محدودیت آب و نبود آن در آسایشگاه نمی‌توانستیم مسواک بزنیم. مسواک را به ساعت بیرون باش صبح، موکول می‌کردیم.

روزهای ماه مبارک رمضان از همه ی اجزاء این ماه شریف در آنجا دیدنی تر و احساسی تر بود. همه قرآن تلاوت می کردند، قرآن در ماه مبارک رمضان اردوگاه قاطع ۲ شمع محفل‌ها بود. از حداقل یک ختم ماهیانه تا ۳۰ ختم در یک ماه در برنامه ی بچه‌ها قرار داشت، بچه‌هایی که حافظ کل قرآن شده بودند در ماه رمضان ۳۰ ختم قرآن می‌کردند، یعنی روزی یک ختم.

تمامی آسایشگاه ها از صدای زمزمه تلاوت قرآن پر می‌شد، قرارهای دو نفره در ماه رمضان برای تلاوت یک جزء در روز بسیار رایج بود، برای نمونه اگر فردی تصمیم داشت پنج ختم در ماه رمضان داشته باشد، پنج قرار دو نفره برای خودش تنظیم می‌کرد و در هر قرار خود یک جزء قرآن را با دوست خودش تلاوت می‌کرد.