پوریا پورسرخ: دوست دارم نقش پوریای ولی را بازی کنم

ایران اکونومیست- بازیگر سریال «دردسرهای شیرین» گفت: دوست دارم نقش پوریای ولی را بازی کنم، شنیدم که یک بار قرار بوده کاری درباره این شخصیت تاریخی بسازند اما متوقف شده است. تلویزیون نسبت به مشاهیر و مفاخر ایرانی کم لطفی کرده و امیدوارم در سال آینده بیشتر به این سمت برویم.

کد خبر: ۴۱۰۶۷۹

تاریخ: ۱۳ فروردين ۱۴۰۱ - ۱۳:۳۷

ایفای نقش یک جوان یهودی در سریال وفا اولین تجربه تصویری پوریا پورسرخ در تلویزیون بود. بعد از این معرفی که بسیار هم مورد اقبال مخاطبان قرار گرفت، پورسرخ در سریال ها و فیلم های مختلفی در ژانرهای مختلف نقش آفرینی کرد.

فرار بزرگ، کیمیا، ایلدا، مسیر انحرافی، پایتخت، رستگاران، روز حسرت و ... از جمله سریال هایی است که او در این سالها برای تلویزیون بازی کرده است.

این بازیگر پنجمین تجربه بازی در سریال های نوروزی را با سریال دردسرهای شیرین برای خود رقم زده است و این روزها با ایفای نقش در این سریال مهمان نوروزی مخاطبان تلویزیونی است. با او گفت و گویی داشته ایم که در ادامه می خوانید:

آقای پورسرخ با توجه به اینکه سریال دردسرهای شیرین در باکس نوروزی پخش می شود، در مورد نقش تان در این سریال می فرمائید.

بعد از اینکه دو سال درگیر کرونا بودیم و همه دنیا و ما هم شوکه شدیم، همینطور سریال سازی مناسبتی در سیما به رونق سابق خود برگشته است و ما هم مشغول ضبط این سریال هستیم. سریالی شیرین است مردم آن را دوست خواهند داشت.

پوریا پورسرخ: دوست دارم نقش پوریای ولی را بازی کنم/ عادت به انجام دو کار همزمان ندارم

حضور در سریال های نوروزی چقدر برای خودتان جذابیت دارد؟

همیشه به نظرم سریال های عید مخاطب خودش را دارد و به نظرم این سالها سریال های خیلی خوبی ساخته شده که خود من بیننده پر و پا قرصشان بودم و برای مثال اگر ایران هم نبودم سریال پایتخت را می دیدم. اما در کل سریال های عید فرصت خوبی است که بخواهیم با مخاطبمان تجدید دیدار کنیم و ارتباط خوبی با مردم بگیریم.

با توجه به اینکه در نوروز سه سریال دیگر هم همزمان با سریال شما روانه آنتن شده است، چقدر به بازخورد مخاطبان از این سریال امیدوار هستید؟

سریال ما سریال شریفی است و به نظرم کار خوبی خواهد شد. گروهمان بسیار حرفه ای هستند و تجربه کاری ام می گوید همیشه گروه خوب، خروجی خوبی هم دارد.

این اولین تجربه همکاری شما با گروه سهیل موفق است؟

بله، روزهای ابتدایی که با آقای موفق کارگردان این سریال صحبت کردیم کمی شرایطم برای پیوستن به گروه سخت بود اما آنقدر گروه خوبی جمع کرد که هر روزی که گذشت از حضورم در این گروه خوشحال تر شدم.

با توجه به اینکه در این سالها نقش های متفاوتی را بازی کردید، در «دردسرهای شیرین» هم مخاطب این تفاوت را می بیند؟

درست است که اسم کار ما برای عید است و در این مناسبت پخش شده اما به آن معنا کار کمدی نیست. در واقع کاری است اجتماعی و خانوادگی و امیدوارم کار خوبی شود.

چقدر دوست دارید تا در کارهای کمدی حضور داشته باشید؟ اصولا حضور در کارهای کمدی جزو دغدغه هایتان هست؟

تقریبا باید بگویم کار کمدی ای نیست که بیاید و من آن را نبینم. خیلی هم خوش خنده و شوخ طبع هستم. حتی اگر طناز هم نباشم اما از طنازی افراد لذت می برم و در کنار فیلم های ایرانی کمدی، فیلم های خارجی کمدی را هم می بینم و با اینکه معتقدم خیلی فرهنگشان با فرهنگ ما یکی نیست و شاید برایمان خنده دار هم نباشد، اما از طنازی شان لذت می برم. در کل باید بگویم از طرفداران این ژانر هستم.

موضوع اصلی این سریال درباره کارآفرینی است. با توجه به افزایش کارآفرینی در سطح کشور فکر می کنید چقدر این سریال بتواند در این زمینه موفق عمل کند؟

به نظرم هر چه که ما در موردش صحبت می کنیم باید بسترش آماده شود. برای مثال می گویند فرزند آوری خوب است و ظرف چند هفته می بینیم که شیرخشک نایاب می شود! یا اگر هست گران قیمت است یا در مورد دارو همینطور. به نظرم با سریال سازی اتفاق ویژه ای در مورد این طور مسائل نمی افتد.

فرهنگ سازی یک بحث است، آماده کردن بستر یک بحث دیگر. اگر ما ۲۴ ساعته هم برای کارآفرینی سریال بسازیم اما ببینیم افرادی که ارزهای ۴۲۰۰ تومانی به آنها تعلق گرفته و لیست هایشان هم اعلام شده همچنان حضور دارند و فعالند فایده ای ندارد! خروجی اش می شود اینکه می گویند ارز را بردارید چون فساد ایجاد کرده است و جالب این است که مصرف کننده ای که قرار است از این افزایش قیمت سود کند، لطمه می خورد و فردی که رانتی ایجاد کرده دارد همچنان به کارش ادامه می دهد.

شما که مخاطب تلویزیون هم هستید، فکر می کنید سریال های تلویزیون رونق سابق را دارند؟

بالاخره نمی شود شما بیشتر از هر چه سخت گیری داشته باشید. الان وی او دی ها رقابت خوبی ایجاد کرده اند و این خیلی خوب است. شبیه هر اتفاق دیگری باید بازیگر خودش را در این رقابت قوی تر کند نه اینکه دست و پایش را ببندد، تلویزیون همیشه مخاطب خودش را دارد یک روز کمتر و یک روز بیشتر، اما از بین نمی رود.

من خودم مخاطب سریال های تلویزیونی هستم و معتقدم تلویزیون باید تجدید نظری در رفتار برخی از تهیه کننده هایش داشته باشد. وضعیت طوری شده که یکسری از بازیگرهای خوب این روزها کمتر کار می کنند. مصاحبه ای از آقای مجید مظفری خواندم و این خیلی بد است که در آن مصاحبه گفتند دو سال است که دنبال پولشان هستند و هنوز تلویزیون با ایشان تسویه نکرده است.

تعدادی بازیگر داریم که خداراشکر دستمزد بالایی دارند و هم تریبونی دارند که هر از گاهی در آن حرف بزنند، اما بقیه اجتماع بازیگران را که نگاه می کنید اینطور نیست و خیلی هایشان درگیر زندگی روزمره شان هستند و برای همین روزمرگی هایشان هم نیاز مالی دارند و به نظرم تلویزیون باید روی تهیه کننده هایش رصد بیشتری کند چون آنها رابط بین بازیگران و تلویزیون هستند.

درست است که بخشی از بی رونقی سریال های تلویزیونی به موضوع مالی برمی گردد، اما بخش دیگری از آن فیلم نامه است.

بله، من هم می گویم وقتی دست و پای یک فرد را ببندید و بعد به او بگویید بیا مسابقه دو و میدانی بده شرایط خیلی فرق می کند.

تا به حال چه نقشی دوست داشتید بازی کنید اما پیشنهاد نشده باشد؟

دوست دارم نقش پوریای ولی را بازی کنم. ان شاء الله که چنین نقشی به من پیشنهاد شود. البته شنیدم که یک بار قرار بوده کاری درباره این شخصیت تاریخی بسازند اما متوقف شده است. تلویزیون نسبت به مشاهیر و مفاخر ایرانی کم لطفی کرده و امیدوارم در سال آینده بیشتر به این سمت برویم.

غیر از بازی در دردسرهای شیرین، مشغول بازی در کار دیگری هستید؟

عادت به انجام دو کار همزمان ندارم اما بعد از پایان بازیم در این سریال، مشغول بازی در سریالی برای شبکه خانگی می شوم.

بنابراین گزارش، سریال دردسرهای شیرین، به کارگردانی سهیل موفق و تهیه کنندگی سید علی اکبر محمودی مهریزی هر شب از شبکه پنج سیما پخش می شود.

مریم مومن، پوریا پورسرخ، رضا توکلی، رسول توکلی، پوراندخت مهیمن، مرتضی کاظمی، سهیل قاصدی، فهیمه سلیمانی، ژیلا دایی از بازیگران این سریال هستند.

این سریال، داستانی اجتماعی با رگه‌هایی کمدی دارد و پوریا پورسرخ و مریم مومن در آن ایفاگر زوجی هستند که در زندگی با چالش‌هایی جدی روبرو می‌شوند. در کشاکش این چالش‌ها، حوادث و اتفاقاتی دیگر برای آنان رخ می‌دهد که گاه زمین می‌خورند و گاه بر می‌خیزند، اما کسی نمی‌داند سرنوشت برای آنان چه رقم زده..