روحانی کلید آذربایجان شرقی را به چه کسی می‌دهد؟

این دست و آن دست کردن‌های دولت برای انتخاب و معرفی استاندار آذربایجان‌شرقی و عدم اجماع بر سر گزینه‌ای واحد، به علامت سئوال بزرگی نزد افکار عمومی تبدیل شده است.

کد خبر: ۴۱۰۳۶

تاریخ: ۱۶ مهر ۱۳۹۲ - ۰۰:۲۴

به گزارش ایران اکونومیست, در شرایطی که تنها دو ماه از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید حسن روحانی به عنوان کلیددار اداره کشور می‌گذرد، با این حال این دست و آن دست کردن‌های دولت برای انتخاب و معرفی استاندار آذربایجان‌شرقی و عدم اجماع بر سر گزینه‌ای واحد، به علامت سئوال بزرگی نزد افکار عمومی تبدیل شده به طوری که این اطاله انتخاب کم کم نگرانی‌ها و زمزمه‌های سئوال گونه و تردیدسازی را در محافل رسمی و غیررسمی شهر و استان جاری و ساری می‌کند.

طولانی شدن انتخاب استاندار جدید آذربایجان شرقی در شرایطی به سئوال روز افکار عمومی بدل شده است که از ابتدای روی کار آمدن دولت حسن روحانی تقریبا مدیران ارشد اغلب استان‌های کشور مشخص و معرفی شده‌اند اما هنوز خبری از عزم، تصمیم یا اراده دولت برای انتخاب و معرفی گزینه نهایی برای تصدی مسئولیت مدیریت استان در بین نیست.

این در حالی است که طولانی شدن روند انتخاب استاندار با توجه به حساسیت‌ها و شرایط موجود و ارتباط آن با تکلیف بقاء یا تغییر مدیران دستگاه‌های اجرایی استان که رویه رایج تغییر دولت‌ها در هر مقطعی است عملا می‌تواند زمینه را برای حاکمیت رکود در روند ارائه خدمات مناسب به مردم، بی انگیزگی احتمالی مدیران در معرض تغییر و نیز کندی در پیشبرد برنامه‌ها و اهداف مورد نظر در مسیر توسعه استان فراهم آورد که این امر خود زمینه ساز ایجاد مشکلات و چالش‌های بعدی می‌تواند قلمداد شود.

انتخاب و معرفی استاندار جدید آذربایجان‌شرقی در شرایطی همچنان در چنبره بلاتکلیفی و صف انتظار دولت قرار دارد که تاکنون و طی دو ماه گذشته نام‌های متعددی از سوی رسانه‌های گروهی، لابی‌های سیاسی، نمایندگان مجلس و حتی شهروندان عادی و عامی برای این پست حساس مطرح شده اما هیچ کدام از این نام‌ها که به نظر می‌رسد به رسم مألوف عالم سیاست بیشتر جنبه استفاده رسانه‌ای و به نوعی بازی با اسامی داشته، تاکنون راهی به کاخ استانداری آذربایجان شرقی و تحویل کلید مدیریت استان از استاندار دولت‌های نهم و دهم نیافته‌اند!!

به نظر می‌رسد طولانی شدن پروسه انتخاب استاندار آذربایجان‌شرقی، جز یک معنای پنهان نمی‌تواند در پی داشته باشد و آن، عدم توافق، تعامل و همسویی لابی دولتی مرکزنشین با لابی استانی در رسیدن به یک فرد و نام واحد است؛ اتفاقی که بی‌تردید و در صورت تداوم روند فرصت سوزی فعلی، تأثیر حداقلی خود را در جذب اعتبارت، امتیازات و تحمیل مصوبات مورد نیاز برای توسعه روزافزون استان در سال آتی برجای خواهد گذاشت؛ سالی که فرصت‌های طلایی توسعه آن در همین سال ۹۲ و در نخستین سال بودجه نویسی دولت یازدهم و با انتخاب و معرفی استانداری توانمند و هم سو با نمایندگان مجلس و دیگر مقامات ارشد استانی می‌تواند شکوفا شود.