قطع ارتباط دانشجو با دانشگاه از آسیب‌های بزرگ کرونا به بدنه آموزش عالی است

معاون سابق دانشگاه علم و صنعت در خصوص مزایا و معایب آموزش مجازی گفت: طبیعتا آموزش مجازی کیفیت آموزش حضوری را ندارد، ضمن اینکه در این نوع آموزش، ارتباط دانشجو با دانشگاه تقریبا قطع شده و این از آسیب‌های بزرگ کرونا به بدنه آموزش عالی است.

کد خبر: ۴۰۹۶۷۸

تاریخ: ۱۰ فروردين ۱۴۰۱ - ۰۴:۴۶

دکتر ابوالفضل واحدی در گفت‌وگو با ایران اکونومیست اظهار کرد: از دو سال پیش که کرونا آموزش حضوری را لغو کرد و دانشگاه‌ها را مجبور به ارائه آموزش مجازی شدند،فرایند آموزش در دانشگاه علم و صنعت تعطیل نشد. از همان مقطع ما میدانستیم که قطعا بهره‌وری آموزش حضوری بیشتر از آموزش مجازی است ولی شرایط به گونه‌ای بود که ما نمی‌توانستیم کلاس‌ها را به صورت حضوری برگزار کنیم و به ناچار به آموزش مجازی روی آوردیم. در این میان برای بهبود آموزش مجازی مشکلات و چالش‌های زیادی داشتیم که بخشی از آن سخت‌افزاری و امکانات بود و بخش دیگر، نرم افزاری و آمادگی و تسلط اساتید و آمادگی دانشجویان برای حضور در کلاس به شکلی جدید.

وی ادامه داد: در این دوره همچنین، تولید محتوا برای اساتید تغییر پیدا کرد و ارزیابی و امتحانات نیز چالش‌های بزرگی را پیش روی اساتید قرار داد و دغدغه این را داشتیم که اصالت امتحانات حفظ شود.

معاون آموزشی سابق دانشگاه علم و صنعت در این خصوص افزود: در دوران کرونا فضای دانشگاهی کشور دچار یک تغییر عادت شد و شرایط را برای همه تغییر داد که این تغییرات و هماهنگی با آن سخت بود ولی در مجموع، دانشگاه‌ها و اساتید و دانشجویان به نسبت موفق شدند و توانستند از این آزمون سربلند بیرون آیند.

دکتر واحدی با تاکید بر اینکه آموزش مجازی هیچگاه نمی‌تواند جایگزین آموزش حضوری شود، ادامه داد: آموزش مجازی برای شرایط خاص خودش و زمانی که امکان برگزاری کلاس حضوری نیست، انتخاب مناسبی است ولی وقتی شرایط به حالت عادی بازگردد و مسئله‌ای در رابطه با سلامتی دانشجویان وجود نداشته باشد، طبیعتا کلاس‌ها باید حضوری برگزار شوند. در عین حال باید از بستری که آموزش مجازی ایجاد کرده است و از توسعه‌های سخت‌افزاری موجود نیز استفاده کرد.

عضو هیات علمی دانشگاه علم و صنعت شرط بازگشت به آموزش حضوری را فراهم کردن شرایطی دانست که سلامتی دانشجویان و اساتید با خطر مواجه نشود و افزود: در این میان، ابعاد روانی همه اعضای دانشگاه‌ها باید مورد توجه قرار گیرد ولی باید به تدریج به آموزش حضوری بازگردیم.

وی با اشاره به بحث تغییر عادات در دوران آموزش مجازی گفت: شرایط در حال حاضر برای دانشجویان تغییر کرده و به عنوان مثال، زمان رفت و آمد دانشجویان تغییر کرده و دانشجو در خانه خود و با شرایط راحت‌تری در کلاس شرکت می‌کند ولی باید شرایط برای بازگشت دانشجویان فراهم شود. نکته دیگر هم این است که استاد دانشگاه حین تدریس به دلیل برقراری ارتباط جشمی می‌تواند حالات دانشجویان را متوجه شود و دریابد که دانشجو درس را متوجه شده یا نشده ولی این امکان در کلاس مجازی وجود ندارد. همچنین تعاملی که در کلاس حضوری وجود دارد، در کلاس مجازی نیست.

عضو هیات علمی دانشگاه علم و صنعت خاطرنشان کرد: در حال حاضر تقربیا ارتباط دانشجو با دانشگاه قطع شده و برخی از دانشجویان حتی اساتید  و یا هم کلاسی‌های خود را از نزدیک ندیده‌اند و این عدم برقراری ارتباط باعث می‌شود دیگر ابعاد وجودی دانشجویان رشد و ارتقاء پیدا نکند. ما در حال حاضر دانشجویان کارشناسی ارشدی داریم که در حال فارغ التحصیل شدن هستند ولی تاکنون دانشگاه را ندیده‌اند. چنین دانشجویانی هیچ حس و تعلق خاطری به دانشگاه ندارند.