تایم: توافق با ایران چگونه خواهد بود؟

مجله‌ی تایم در گزارشی به توصیف یک توافق‌نامه‌ی هسته‌یی احتمالی بین ایران و سایر کشورهای دخیل در مذاکرات با تهران پرداخت و با تاکید بر این که ایران یک تمدن بزرگ است، نوشت که واشنگتن باید نهایت تلاشش‌ را بکند تا ببیند مذاکرات هسته‌یی با ایران می‌تواند فرصت‌های جدید به وجود آورد یا خیر؟

کد خبر: ۴۰۶۶۴

تاریخ: ۱۳ مهر ۱۳۹۲ - ۱۸:۵۷

به گزارش ایران اکونومیست,مجله‌ی تایم در این گزارش به تشبیه ایران و آمریکا با روابط آمریکا و شوروی در سال ۱۹۷۲ پرداخت و با اشاره به این که در آن زمان ریچارد نیکسون (رییس‌جمهور وقت آمریکا) برای اولین بار با رهبر شوروی در مسکو دیدار کرد و این دیدار آغاز تنش‌زدایی بین دو کشور بود، نوشت که در حال حاضر این بیش‌ترین انتظاری است که می‌توان از روابط بین آمریکا و ایران داشت.

این مجله در ادامه نوشت: با این حال تنش‌زدایی با ایران امکان‌پذیر است و ارزش دنبال کردن را دارد. چارچوب کلی آن این گونه خواهد بود: ایران با محدود کردن غنی‌سازی اورانیومش به ۵ درصد موافقت خواهد کرد؛ در آن سطح تبدیل برنامه‌ی هسته‌یی‌اش از مرحله غیرنظامی به مرحله نظامی دشوار و وقت گیر خواهد بود. ایران تاکنون بخشی از اورانیوم خود را تا ۲۰ درصد غنی کرده است. این ذخایر باید از کشور خارج شود. ایران اخیرا این پیشنهاد را رد کرده است، ولی در سال ۲۰۱۰ توافق مشابهی را پذیرفت. ایران ممکن است این کار را مجددا انجام دهد، به شرطی که اجازه پیدا کند اورانیومی را که برای مقاصد پزشکی می‌خواهد، نگه دارد.

این مجله آمریکایی در ادامه گزارشش با بی‌توجهی به تاکید ایران بر صلح‌آمیز بودن برنامه‌ی هسته‌یی‌اش نوشت: علاوه بر آن ۲ تاسیسات هسته‌یی، یکی نزدیک قم و دیگری در اراک وجود دارند که کارشناسان را نگران کرده‌اند. اولی زیر زمین قرار دارد و می‌تواند در برابر حملات هوایی مقاومت کند. دومی یک راکتور آب سنگین است که پس از تکمیل ساخت آن می‌تواند پلوتونیوم تولید کند که روش دیگری برای ساخت بمب هسته‌یی است. اسراییل مایل است هر دو راکتور تعطیل شوند. ولی این برای ایران قابل پذیرش نیست و می‌گوید که هر دو اهداف غیرنظامی دارند. راه حل این مشکل ایجاد روند بازرسی‌های سرزده است.

در ادامه این گزارش می‌خوانیم: آن چه گفتیم محفوظ است خطا نیست. ما باید درک کنیم که هر کشوری مثل ایران که مبنای علمی مناسبی دارد می‌تواند یک برنامه‌ی هسته‌یی صلح آمیز را به یک برنامه‌ی نظامی تبدیل کند. ایران این را می‌داند و به همین دلیل در حال ایجاد مهارت‌های فنی گسترده و عمیق در این حوزه است. نمی‌توان این روند را به عقب برگرداند. هدف جامعه‌ی بین‌المللی باید جلوگیری از رسیدن برنامه‌ی ایران به چنین نقطه‌ای باشد. نظارت دقیق می‌تواند به اطمینان از این که هر گونه تغییر مشکوکی تشخیص داده خواهد شد، کمک کند. این امید وجود دارد که ایران به اندازه‌ی کافی باهوش باشد تا در صدد به دست آوردن نفوذ و تضمینی که چنین توافقی به همراه دارد، باشد و نه دنبال کردن تسلیحات هسته‌یی که این کشور را مانند کره شمالی منزوی می‌کند و احتمالا محرکی برای اقدام نظامی علیه ایران خواهد بود.

در پایان این گزارش می‌خوانیم جدا از یک توافق هسته‌یی ایران یک تمدن بزرگ و یک کشور بزرگ است. جای تاسف دارد که از سیستم جهانی منزوی شده است. این عموما محصول اعمال خود ایران است ولی واشنگتن باید از هر فرصتی استفاده کند و دست به هر تلاشی بزند تا ببیند که آیا مذاکرات هسته‌یی می‌توانند فرصت‌های جدیدی ایجاد کنند یا خیر. این احتمال کوچک وجود دارد که سال ۲۰۱۳ زمانی به سالی تبدیل شود که ایران از سرمای بیرون نجات پیدا کرد.