میترا حجار با «دکتر نون» روی صحنه می‌رود

ایران اکونومیست-میترا حجار به گروه بازیگران نمایش «دکترنون زنش را بیشتر از مصدق دوست دارد» پیوست.

کد خبر: ۴۰۵۷۵۴

تاریخ: ۰۸ اسفند ۱۴۰۰ - ۱۵:۲۴

میترا حجار، بازیگری است که در سینما با کارگردان‌های گوناگونی همکاری داشته است و در تلویزیون نیز هر از چندی در یک مجموعه تلویزیونی به ایفای نقش پرداخته است.

او در تئاتر نیز فعالیت‌هایی داشته است و به زودی در نقش «ملک تاج» در نمایش «دکتر نون زنش را بیشتر از مصدق دوست دارد» به کارگردانی هادی مرزبان روی صحنه می‌رود.

این بازیگر چندی پیش با نقش‌خوانی در جلسه نمایشنامه‌خوانی «چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد» به کارگردانی مهتا محدث حضور پیدا کرد، جلسه‌ای که در حمایت از رامین پرچمی و برای بازگرداندن او به فضای هنری در تئاتر شهرزاد برگزار شد.

حجار پیش‌تر با بازی در دومین نوبت اجرای نمایش «آهسته با گل سرخ» به کارگردانی هادی مرزبان در تماشاخانه سنگلج روی صحنه رفت و حالا نمایش «دکتر نون» دومین همکاری این دو هنرمند محسوب می‌شود.

این بازیگر اواخر دهه هفتاد در نمایش «هملت» به کارگردانی مجید جعفری و در کنار مهتاب کرامتی به ایفای نقش پرداخت .او بعدتر در نمایش «دایی وانیا» نیز روی صحنه رفت که البته این نمایش در فرانسه اجرا شد.

حجار این روزها در تمرین نمایش «دکتر نون زنش را بیشتر از مصدق دوست دارد» به کارگردانی هادی مرزبان حضور دارد. این نمایش قرار است فروردین سال ۱۴۰۱ در تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه برود.

صدرالدین زاهد و حامد کمیلی دیگر بازیگران شناخته‌شده‌ای هستند که در این نمایش بازی می‌کنند.

نمایش «دکتر نون زنش را بیشتر از مصدق دوست دارد» که بر اساس داستانی از همین نام از شهرام رحیمیان اجرا می‌شود، بستری عاشقانه و سیاسی دارد که در خلاصه داستان آن آمده: «اسفندیار و ملک‌تاج از کودکی چنان به هم علاقه‌مند بودند که دقیقه‌ای از یکدیگر جدا نمی‌شدند و عشق آتشین آن دو به ازدواج انجامید. حال در کودتای ۱۳۳۲از اسفندیار (دکتر نون) که از یاران نزدیک و وفادار دکتر مصدق است، خواسته می‌شود مصاحبه‌ای ضد نخست وزیر انجام دهد که با مخالفت او مواجه می‌شود. اسفندیار به زندان می‌افتد و ساواک برای انجام مصاحبه به انواع شکنجه متوسل و هر بار با مقاومت دکتر نون رو برو می‌شود تا اینکه پای ملک‌تاج به میان می‌آید و جدال میان عشق و وفاداری به نخست وزیر آغاز می‌شود... »