چرا نباید همسرمان را با ديگران مقایسه کنیم؟

مقايسه كردن افراد در محیط خانوادگی موجب تحقير گردیده و به عدم پذيرش فرد توسط همسر خويش تفسير مي شود. همسري كه مورد مقايسه قرار مي گيرد، نسبت به همسر خود بدبين مي شود و گاه سوء ظن و افكار پارانوئيد در او پديد مي آيد كه درمان آن اغلب ساده نيست.

کد خبر: ۳۹۰۶۴

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۳۹۲ - ۰۸:۵۲

به گزارش ایران اکونومیست, يكي از آسيب هايي كه مي تواند زندگي زناشويي را مورد تهديد قرار دهد مقايسه همسران است. مقايسه كردن هر كس با ديگران كار درستي نيست و كسي كه بدين امر مبادرت مي نمايد، به يك نكته اساسي توجه نكرده و آن توجه به اصل تفاوت هاي فردي است. بايد به خاطر داشت كه قر آن نيز به امر متفاوت بودن انسان ها توجه داشت و در مقام بيان آن مي فرمايد: وقد خلقكم اطوارا (سوره نوح،آيه ۱۴ ) به تحقيق شما را گونه گون متفاوت آفريديم.

اما اين كه چرا افراد متفاوت هستند، دليلش آن است كه از نظر وراثت و محيط با يكديگر تفاوت دارند.يعني هر كس از لحاظ ژنتيك با ديگري فرق دارد وواجد خصوصياتي است كه از نظر ارثي به او منتقل شده است و فرد در اين گونه موارد شخصا نقشي ندارد. مثلا فرد در رنگ پوست و رنگ چشم خود و نظاير آن دخالتي ندارد. قبل از انتخاب همسر بايد به اين گونه امور دقت شود و بعد از عقد در اين گونه امور سخني به ميان آورده نشود و مقايسه اي صورت نگيرد.

آدم قبل از ازدواج بايد چشمانش را كاملا باز كند، اما بعد از ازدواج بايد آنها را نيمه بسته نگاه دارد ويا گفته اند:"انسان قبل از ازدواج بايد دو چشم خود را باز كند، اما بعد از ازدواج بايد يكي از آنها را ببندد. مردان بايد بدانند كه در اين گونه موارد زنان واقعا حساس هستند و مقايسه آنان با ديگران موجب پيدايش دلسردي در محيط خانواده مي گردد.

اگر چنين مقايسه اي در دوران عقد و به ويژه ابتداي آن صورت گيرد، بيم آن مي رود كه در مواردي زندگاني مشترك دستخوش تهديد قرار گيرد و در برخي موارد عقد به ازدواج نينجامد، زيرا زنان در اين مسئله نسبت به مردان حساس تر هستند و عده ي قابل ملاحظه اي از آنها نيز اين گونه مسائل را از ياد نمي برند. به هر حال تكرار و تداوم مقايسه كه معمولا با مذمت همسر همراه است، به قدري خطرناك است كه مي تواند او را دچار اختلا لات رواني و افسردگي سازد.

انجام چنين مقايسه اي اگر چه از ناحيه زنان در مقايسه با مردان كم تر صورت مي گيرد، ولي بايد دانست كه اين امر نبايد صورت پذيردمثلا زنان در مواردي چون طاسي سر، بيني درشت و اموري از اين نظير از همسر خود ايراد گرفته و آنان را با ديگري مقايسه كرده اند و لذا ممكن است مرد نسبت به وفاداري همسر دچار ترديد شود. پس مقايسه مرد با مردان ديگر در خصوص مسائل بدني، براي تداوم حيات خانوادگي امري زيانبار است و باعث پيدايش افكار پارانوئيدي در مردان مي شود.

به منظور پيشگيري از بروز سردي در محيط خانواده و نيز پرهيز از ايجاد سو ظن در همسر هرگز نبايد بين او و ديگران مقايسه اي به عمل آورد. اين امر همان گونه كه در مورد زنان متذكر شده ايم در مورد مردان نيز مطلوب نيست و در مواردي موجب ناپايداري زندگاني مي شود. اگر چه انجام چنين مقايسه ها در تمام دوران زندگي امرنامطلوبي است ولي در دوران عقد خطر آفريني بيشتري در پي دارد، تا آنجا كه در مواردي مانع شكل گيري ازدواج مي گردد.

مسئله ديگر مقايسه فرد با ديگران در زمينه عوامل تربيتي است كه ناشي از قرار گرفتن فرد در محيط تربيتي نامناسب مي باشد. مثلا خانمي رفتار اخلاقي شوهر خود را با رفتار مردي ديگر مقايسه مي كند و چون احساس مي كند كه همسرش در بروز چنين رفتاري نقش دارد و او نيز قصد تغيير رفتار همسرش را دارد، لذا سعي مي كند كه براي ايجاد تغيير در او از روش مقايسه كردن او با ديگري استفاده كند.

در ضمن بايد توجه به تفاوت هاي فردي داشت و از روش هاي ديگر براي اصلاح همسر بهره جست كه اتفاقا از كارايي بهتري مي تواند برخوردار باشد. مثلا براي رفع و يا كاستن از رفتار نامطلوب مي توان از روش هاي تقويت مغاير يا ناهمساز بهره گرفت. يعني به جاي حمله كردن به رفتار نامطلوب و يا مقايسه همسر با ديگري، مي توان رفتار هاي خوب و مطلوب او را مورد تشويق قرار داد. با افزايش رفتارهاي خوب و مناسب در همسر، دبگر جايي براي انجام رفتار هاي نامطلوب باقي نمي ماند.

معمولا مقايسه كردن همسر موجب دلسردي و كاهش انگيزه او در ادامه تلاش ها مي گردد. ادامه مقايسه ها گاه موجب بروز دعوا و پرخاشگري در محيط خانه شده و آرامش را از ميان مي برد.دوام دعواها در محيط خانواده،ادامه ي حيات آن را به طور جدي در معرض خطر قرار مي دهدوگاه نتيجه مقايسه چيزي جز پيدايش ناپايداري و يا طلاق در خانواده نيست.