به دنبال تحقیقات فاز حیوانی مرکز تحقیقات فیزیولوژی مطرح شد

راهکاری برای بهبود زخم دیابتی

ایران اکونومیست-نتایج یک پژوهش نشان می‌دهد تجویز دهنده‌های اکسید نیتریک در بهبود زخم دیابتی موثر است.

کد خبر: ۳۸۷۵۱۲

تاریخ: ۰۵ مرداد ۱۴۰۰ - ۱۰:۳۱

بیماری دیابت از جمله بیماریهای غیرواگیر است که باتوجه به عوارض متعدد و عموما غیرقابل بازگشت خود، نه تنها باعث پیدایش ناتوانی های آزار دهنده در افراد می‌شود، بلکه در ابعاد کلان میتواند بر بدنه اقتصاد سلامت و نیز بهره وری عمومی جامعه تاثیرات منفی داشته باشد.

یکی از این عوارض بروز زخم های دیابتی است. حس محیطی، خصوصا در پاها و نوک انگشتان پا در بیماران دیابتی بواسطه آسیب سلولهای عصبی که به دنبال ابتلای طولانی مدت به دیابت رخ می‌دهد، کاهش پیدا می‌کند. این کاهش حس سبب می‌شود تا افراد ضربات کوچک و مختصری که به پا وارد میشود را متوجه نشده و زخمهای کوچکی در این قسمتها پیدا کنند. علاوه بر آن گرفتاری رگ ها در اثر ابتلا به دیابت سبب می شود تا فرایند ترمیم زخمها با کندی صورت پذیرد، برهمین اساس بیماران دیابتی به دنبال بروز زخم و غفلت از توجه به آن با مشکلی جدی به نام زخم دیابتی روبرو می‌شوند که با گسترش زخم، عفونت و عواقب متعاقب آن مواجه می‌شوند.

پس از سوانح، شایع‌ترین علت قطع اندام در جوامع همین زخم پای دیابتی است. با توجه به جدی بودن این عارضه، محققان پیوسته در پی یافتن راههای جهت تسریع و ارتقاء در بهبود بخشی به این زخمها هستند.

اخیرا مرکز تحقیقات فیزیولوژی پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم، طی پژوهشی به بررسی اثر تجویز دهنده‌های اکسید نیتریک (دهنده=نوعی کیت و دستگاه) در روند بهبود این زخمها پرداخته‌اند.

دکتر اصغر قاسمی، مجری این طرح، با اشاره به اینکه کاهش فراهم زیستی اکسید نیتریک (NO) در پوست باعث تأخیر روند التیام زخم در افراد دیابتی می شود، گفت: نتایج مطالعه حاضر بر روی موش های صحرایی، نشان داد که نیتریت در محیط اسیدی با افزایش تولید اکسید نیتریک در پوست باعث تسریع روند التیام زخم می‌شود.

رئیس مرکز تحقیقات فیزیولوژی بیان کرد: این اثرات مفید می‌تواند به بهبود پاسخ التهابی و تقویت سیستم آنتی اکسیدانی در طی فرایند التیام زخم مربوط باشد.

وی خاطر نشان کرد: این نتایج میتواند دریچه‌ای جدید برای یافتن روشهای جدید و کم هزینه در بهبود زخمهای دیابتی و کاهش هزینه‌ها باز کند که نیازمند پژوهش های بیشتر در نمونه های انسانی است.

ایسنا