اسم رمز: «تیم خاص»

ایران اکونومیست- سه مسابقه پرسپولیس به‌ خاطر حضور در فینال لیگ قهرمانان آسیا به تعویق افتاد و همین مساله تقویم را به هم ریخت. استقلالی‌ها هم نسبت به این موضوع شکایت دارند و به‌ طور پیاپی ادعا می‌کنند برنامه‌ریزی سازمان لیگ به سود یک تیم خاص است. منظورشان از «تیم خاص» هم پرسپولیس است؛ آن چه حالا به کلیدواژه‌ای جدید در منازعات پایان‌ناپذیر فوتبال ایران تبدیل شده.

کد خبر: ۳۷۱۴۸۰

تاریخ: ۰۹ دی ۱۳۹۹ - ۱۶:۳۸

«پای حرف‌های رسمی بازیکنان و مربیان پرسپولیس و استقلال که می‌نشینی، همه از دم می‌گویند: «داربی هم مثل بقیه بازی‌ها فقط سه امتیاز دارد و برای ما فرقی با سایر مسابقات نمی‌کند.» جسارت است اما بیشترشان راست نمی‌گویند. داربی تهران در فوتبال ایران نه‌تنها بسیار مهم‌تر از سایر مسابقات است، بلکه حتی نسبت به خیلی از داربی‌های دیگر دنیا هم حساسیت بیشتری دارد؛ حساسیتی که عمده آن کاذب است و فقط از بار فنی مسابقه کم می‌کند.

داربی رفت لیگ بیستم، نودوسومین و به عبارتی نودوچهارمین تقابل پرسپولیس و استقلال است. با اعلام سازمان لیگ قرار شده این مسابقه روز دوشنبه ۲۲ دی برگزار شود، یعنی ۱۳ روز دیگر. با این حال نه‌تنها رجزخوانی بازیکنان، عوامل و هواداران دو تیم از همین حالا شروع شده، بلکه کم و کیف انجام این مسابقه از یک ماه پیش محل بحث بوده است. نکته اینجاست که سه مسابقه پرسپولیس به‌ خاطر حضور در فینال لیگ قهرمانان آسیا به تعویق افتاد و همین مساله تقویم را به هم ریخت. استقلالی‌ها هم نسبت به این موضوع شکایت دارند و به‌ طور پیاپی ادعا می‌کنند برنامه‌ریزی سازمان لیگ به سود یک تیم خاص است. منظورشان از «تیم خاص» هم پرسپولیس است؛ آن چه حالا به کلیدواژه‌ای جدید در منازعات پایان‌ناپذیر فوتبال ایران تبدیل شده. دیروز هم برخی بازیکنان پرسپولیس مثل کمال کامیابی‌نیا و سیامک نعمتی مصاحبه کردند و گفتند از اطلاق این عنوان به تیم‌شان لذت می‌برند، چون آنها با این همه افتخار واقعا «خاص» هستند!

فارغ از این که چه کسی در برنامه‌ریزی‌ها سود برده و چه کسی ضرر کرده، نفس چنین استقبال زودرسی از داربی تهران عجیب و بلکه زیان‌بار است. متاسفانه این بازی بیش از حد لازم مهم جلوه داده می‌شود و همین مساله باعث شده خیلی مواقع بار فنی لازم را نداشته باشد. داربی‌های مهم دنیا مدام با نتایج پر گل به پایان می‌رسند؛ بدون این که اتفاقی برای مدیران و مربیان رخ بدهد اما ما در ایران آن قدر حساسیت این مسابقه را زیاد می‌کنیم که بازیکن می‌ترسد بازی واقعی خودش را انجام بدهد. اینجا بیشتر از پنجاه سال است پز یک پیروزی شش‌گله داده می‌شود؛ در حالی‌ که در ال‌کلاسیکو یا داربی منچستر، میلان و بقیه مسابقات از این دست، مرتب چنین نتایجی تکرار می‌شود و بعد هم همه چیز از یاد می‌رود. همین هیجان کاذب و غیر واقعی قاتل کیفیت این مسابقه است. محمود فکری گفته: «داربی را ببازیم هم اتفاقی رخ نمی‌دهد.» در حالی‌ که خودش بهتر از هر کس دیگری می‌داند که این‌ طور نیست. به همین دلیل هم از یک ماه پیش در مورد شرایط برگزاری این مسابقه برای سازمان لیگ تعیین تکلیف کرده و الان هم با اعتراضات هر روزه، دنبال فضاسازی به سود تیم خود است.

استقلال قبل از داربی دو مسابقه دیگر دارد و از جمله باید به مصاف گل‌گهر قلعه‌نویی برود، پرسپولیس هم با سپاهان مصاف می‌دهد. همه این بازی‌ها مهم هستند. این که همه چیز را رها کنیم و از الان روی مسابقه ۲۲ دی متمرکز باشیم چه فایده‌ای دارد؟ چقدر حرفه‌ای است؟ سیامک نعمتی گفته: «از کری‌خوانی استقلالی‌ها اسکرین‌شات گرفتیم برای بعد از داربی.» کجای دنیا یک مسابقه را این قدر الکی حساس می‌کنند و آخرش هم در نود درصد اوقات یک صفر - صفر یا یک - یک بی‌کیفیت تحویل مردم می‌دهند؟»

دنیای اقتصاد