محبوب ترین نهاد نزد خداوند از دید پیامبر(ص)

دین مبین اسلام در نظام اجتماعي خود به مساله ازدواج اهميت فراواني داده در آيات قرآن و در سخنان پيشوايان عالي قدر ديگر اسلامي به تشويق هاي فراوان درباره ازدواج بر مي خوريم.

کد خبر: ۳۶۹۹۲

تاریخ: ۲۵ شهريور ۱۳۹۲ - ۰۸:۳۲

به گزارش ایران اکونومیست، يكي از عوامل رشد و تکامل افراد "ازدواج" است. ازدواج با اينكه بخشی از آن از مقوله لذات و شهوات است، اما در اسلام امري مقدس و يك عبادت تلقي شده است. يكي از علل آن اين است كه ازدواج، اولين قدمي است كه انسان از خودپرستي و خود دوستي به سوي غير دوستي بر مي دارد.

تا قبل از ازدواج فقط يك"من" وجود دارد و همه چيز براي "من"است، اما با ازدواج اين حصار شكسته مي شود و موجود ديگري در كنار "من"قرار مي گيرد و لذا كار و زحمت ها فقط براي من نيست. بعد با آمدن فرزندان اين"من"گسترده تر مي شود و آن چنان به اوها تبديل مي شود كه كم كم اين "من" هم فراموش مي شود و همه اش مي شود"او" و "اوها".

تجربه هاي مكرر نشان داده كه افرادي كه به بهانه اينكه بيشتر به اصلاح نفس خود برسند ازدواج نكرده اند، اولا اغلب در آخر عمر پشيمان شده و ديگران را از اين كار منع كرده اند و ثانيا با اين كه واقعا در رشته خودشان تبحر داشته اند اغلب اين ها حكيم و عارف بوده اند تا آخر عمر باز يك روحيه بچگي و جواني و خامي هايي داشته اند كه برطرف نشده است. اين نشان مي دهد كه نوعي پختگي هست كه جز در پرتو ازدواج و تشكيل خانواده از راه ديگري پيدا نمي شود، چه با تحصيل، چه با جهاد با نفس و عبادت و با ارادت به نيكان، يعني عامل تشكيل خانواده كه خود يك عامل اخلاقي و از علل تقدس ازدواج در اسلام است عاملي است كه جانشين نمي پذيرد.

دست آفرينش ميان زن و مرد گرايش و كششي طبيعي نسبت به يكديگر به وجود آورده كه آن دو را به هم پيوند مي دهد و به سوي زندگي مشترك با يكديگر مي كشاند تا هسته اصلي خانواده را تشكيل دهد. اين گرايش با ميل طبيعي همان ميل جنسي است كه مانند اميال غريزي ديگر بايد در جهت صحيح خود قرار گيرد تا در خدمت انسانيت درآيد.

زندگي مشترك دو همسر در آغاز از ميل جنسي ريشه مي گيرد، ولي در اين حد متوقف نمي شود و به تدريج به نوعي همبستگي عميق روحي و عاطفي، اقتصادي و اجتماعي ميان آن دو كشانده مي شود كه از آن به پيوند همسري يا زناشويي تعبير مي كنيم.

زن و مرد به دنبال احساس تمايل قلبي به ايجاد پيوند ميان خود با يكديگر پيمان همسري يا عقد ازدواج مي بندند. اين پيمان در زندگي انسان از اهميت خاصي برخوردار است، زيرا موجوديت دو انسان را از جهات بسيار به هم مي پيوندد و نخستين محيط زندگي نوزاد انساني را بنيان مي نهد و از اين راه روي جسم و جان و انديشه و عمل آينده او بسي اثر مي گذارد. به همين جهت پيمان ازدواج ميان ملل مختلف امري مقدس شمرده مي شود و در نظام هاي حقوقي مختلف به آن و مسائل مربوط به آن توجه خاصي شده است.

اسلام نيز در نظام اجتماعي خود به مساله ازدواج اهميت فراواني داده است در آيات قرآن و در سخنان پيشوايان عالي قدر ديگر اسلامي به تشويق هاي فراوان درباره ازدواج بر مي خوريم. بر همین اساس پیامبر خدا (ص) می فرماید: در اسلام هيچ سازماني به وجود نيامده كه نزد خدا محبوب تر از ازدواج باشد.

هدف اساسي ازدواج در اسلام عبارت است از ايجاد كانون آرامش براي دو همسر، به وجود آوردن نسل جديد و تربيت كردن فرزنداني تندست با ايمان و نيكوكار. درباره هدف اول در آيه مباركه ۲۱ سوره روم چنين آمده است؛ از نشانه هاي او (خدا) اين كه از خود شما برايتان همسراني آفريده تا در كنار آنها آرام گيريد و ميان شما دوستي و دلسوزي به وجود آورد به راستي كه در آن براي مردمي كه بينديشند نشانه ها هست.

زن و شوهر مسلمان پيرو قرآن بايد همواره آرام جان يكديگر باشند و روابط آنها از كامجويي بسي فراتر رود و به مرحله مودت و رحمت يعني دوستي پاك و ريشه دار همراه با خيرخواهي و دلسوزي نسبت به يكديگر رسد.

بنابراين ازدواج از نظر اسلام صرفا يك قرارداد براي قانوني كردن كامجويي جنسي نيست، بلكه قرارداد پيوند همه جانبه ميان دو همسر است كه همه وجود آنها را به هم پيوند مي دهد به زندگي آنها رنگ و آهنگي كاملا تازه مي دهد آنها را از تنهايي واقعي در مي آورد به طوري كه هيچ يك از آنها فرد و تك نمي ماند زوج مي شود يعني جفت و مكمل يكديگر. پيامبر(ص) فرمود؛با يكديگر ازدواج كنيد و نسل هاي نو آوريد تا بر شمار شما افزوده شود.