نسبت فتنه سبز با روحانی

یک آشوبگر متواری و مدعی اصلاح‌طلبی از تقابل استراتژیک دو طیف «سبز» و «بنفش» خبر داد. حامیان روحانی در انتخابات از رنگ بنفش استفاده کردند.

کد خبر: ۳۶۳۳۵

تاریخ: ۲۱ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۰:۱۶

به گزارش ایران اکونومیست: علی افشاری در وبسایت روز آن‌لاین نوشت: سخنان روحانی در جریان رای اعتماد مجلس به وزیران پیشنهادی و همچنین نطق او در اجلاس خبرگان از فاصله جنبش سبز و گفتمان اعتدال (بنفش) پرده برداشت. روحانی از ابتدا نیز مرزبندی و مخالفتش با جنبش سبز را بیان کرده بود.

او نه تنها هیچگاه کلمه‌ای در حمایت از جنبش سبز به زبان نیاورده بود بلکه بعد از فراخوان موسوی و کروبی برای راهپیمایی ۲۵ بهمن مخالفتش را علنی ساخت و آنها را به همسویی و آب به آسیاب اسرائیل ریختن متهم ساخت. همچنین روحانی در سالگرد راهپیمایی حکومتی ۹ دی با خبرنگار صداوسیما مصاحبه کرد و ضمن تجلیل از آن راهپیمایی و مرزبندی با فتنه، حضور مردم را به معنای دعوت معترضین به قانون‌گرایی و ارسال پیام ایستادگی بر روی آرمان‌ها به دشمنان تعبیر کرد.

وی می‌افزاید: روحانی در ایام انتخابات نوعی مصلحت‌گرایی سیاسی به خرج داد. او سخنی در همراهی با جنبش سبز اعلام نکرد اما در عین حال به گونه‌ای با ابهام سخن گفت تا رای بخشی از طرفداران جنبش سبز را جلب نماید. در این راستا برخی با استدلال گزینش بد و بدتر و یا مخالفت مشترک روحانی و موسوی با دولت احمدی‌نژاد و همچنین برخورد احساسی سعی کردند تصویری مشابه و همسان از سبز و بنفش ارائه بدهند.

افشاری تأکید کرد: در این میان نقطه اوج این تمایز سخنان روحانی در مجلس بود که جنبش سبز را به اردوکشی خیابانی تنزل داد و محمدعلی نجفی و ربیعی نیز اصل انتساب فتنه را پذیرفتند و با تکذیب شرکت خود در آن نوعی برخورد کردند که این جنبش تمام شده است.

در اصل برخورد افرادی مثل نجفی را می‌توان در رویکرد تکنوکرات‌هایی جست که در هر شرایطی که فرصت را مناسب می‌بینند تمایل به نقش‌آفرینی در قدرت و حضور در مصادر اجرایی و تصمیم‌گیری دارند.

در سال ۱۳۸۸ آنها فکر می‌کردند با همراهی موسوی می‌توانند به دوران خانه‌نشینی ۴ ساله بعد از ۱۳۸۴ پایان بخشند. نفوذی گروهک‌ها در دفترتحکیم ضمن اینکه تصریح کرد در آشوبگری‌های اواخر دهه ۷۰ فعالیت داشته، با بیان اینکه«بین سبز و بنفش نمی‌توان همسانی و یا اشتراک گفتمانی و محتوایی برقرار کرد»، می‌افزاید اما در سطح تاکتیک و پروژه، امکان همکاری‌های موردی وجود دارد.

موفقیت دولت روحانی در بهترین حالت حکم یک پل را برای جنبش سبز دارد که آن را در رسیدن از وضع موجود به مقصد مطلوب یاری می‌رساند. باقی ماندن در این پل مزیتی پایدار برای اهداف و مطالبات سبزها ندارد. اما لازمه بهره‌برداری از دولت یازدهم به مثابه پل نیازمند جلوگیری از ادغام و حفظ مرز‌های تمایز راهبردی و گفتمانی جنبش سبز با رویکرد اعتدال است.

به گفته وی روحانی دنبال جمهوری اسلامی است در حالی که سبزها اعتقادی به جمهوری اسلامی ندارند.