تازه های نشر؛

پرطرفدارترین رمان «سالی رونی» به فارسی ترجمه شد

ایران اکونومیست-کتاب « آدم های معمولی » اثر سالی رونی با ترجمه مریم نفیسی راد در انتشارات شانی منتشر شد.

کد خبر: ۳۵۷۸۱۵

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۳۹۹ - ۰۹:۳۹

کتاب «آدم‌های معمولی» اثر مشهور و پرطرفدار «سالی‌رونی» نویسنده‌ ایرلندی است که تاکنون به اکثر زبان‌های زنده‌ دنیا ترجمه شده است. این کتاب در کشور‌های پیشرفته‌ دنیا فروش زیادی داشته و یکی از پُرطرفدارترین کتاب‌های جهان است.

رمان «آدم های معمولی» در جوایز کاستا ۲۰۱۸ موفّق به کسبِ عنوانِ بهترین رمان شد. در سال ۲۰۱۹ در فهرستِ گاردین از ۱۰۰ جایزه‌ برتر قرنِ بیست‌و‌یکم در رتبه‌ ۲۵ قرار گرفت و برنده‌ جایزه‌ من‌بوکر ۲۰۱۸ و کتاب سال واتراستون شد.این رمان را برای اوّلین‌بار در ایران مریم نفیسی‌راد ترجمه و انتشارات شانی منتشر کرده است و در هفته‌ اوّل مردادماه مورد استقبال مردم ایران قرار گرفت و عنوانِ پُرفروش‌ترین کتابِ ترجمه در دورانِ کرونا را به خود اختصاص داد.

رمان «آدم های معمولی» به طورِ حتم با تمام کتاب‌هایی که درباره‌ روابطِ اجتماعی آدم‌ها خوانده‌اید متفاوت است، چون در آن نویسنده روابط آدم‌ها را در دنیا‌های متفاوت و متغیر نشان داده است و ماجرای داستان آن‌قدر دقیق و باورپذیر است که هر مخاطبی با هر سلیقه‌ای را مجذوب خود می‌کند.

شروعِ داستان با ورودِ کانل به خانه‌ ماریان است که مادرش در آن‌جا پیشخدمت است. در واقع آغازِ داستان برخورد‌های اتفاقی کانل و ماریان را نشان می‌دهد که جذابیت‌های خاص خود را دارد. این کتاب با اهدف قابل تاملی نوشته شد و تا مدّت‌ها در ذهن باقی می‌ماند. در واقع سالی‌رونی قصد دارد موضوعِ انگیزه و ایجادِ مهارت در ساخت روابطی بهتر را در کتاب خود بیان کند.

‌در واقع از دست رفتن فرصت‌های مناسب در زندگی برای ایجاد روابط مطمئن و سازنده با دیگر آدم‌های معمولی نکته ای است که سالی رونی در رمان « آدم های معمولی» به آن می پردازد.

قسمتی از متن کتاب:

تمام فیس‌بوک راب را بالا و پایین می‌کرد.
بیشترِ بچه‌های مدرسه
پست‌هایی بــا مضمــون دلتنگــی می‌گذاشتند.
ماریـان با خـود می‌گفت کـه وا ایـن آدم‌ها دارنـد چـه غلطی می‌کنند؟ رویِ وال آدم ِمرده نوشتن یعنی که چه؟

آخـر این پیغام‌ها، این اعلامیه‌های تســلیت، در واقــع هیچ معنا و مفهوم و تأثیــر خاصــی دارد؟ واقعاً در قبـال مواجهـه بـا ایـن اعلامیه‌های مجـازی، می‌بایست چــه واکنشــی از خــود نشــان داد؟ آیین‌نامه‌ای وجـود دارد کـه ماریـان آن را دانلـود کنـد و طبـقِ آن از خـود واکنـش نشـان بدهـد؟ اگــر پســت را بپســندد و لایــک کنــد، بــه معنــای حمایــت کــردن از آن‌هاست؟ و یــا خوانــدن پست‌های بارگــذاری شده‌ راب، قــرار اسـت در اصـل موضـوع کـه او بـرای همیشـه رفتـه اسـت و بــه زندگــی بازنخواهــد گشــت، تغییــری ایجــاد کند؟ هرچیــزی ماریــان را عصبانــی می‌کرد. حــالا کــه دارد بــه آن‌روز‌ها فکـر می‌کند، نمی‌داند چـرا آن‌قدر اذیـت شـد. هیچ‌کدام از آن‌ها درواقــع کار اشــتباهی مرتکــب نشــده بودنــد. آن‌ها فقــط بــه روش خودشــان داشــتند عــزاداری می‌کردند.

البته کــه نوشــتن روی وال فیســبوک بــا عقــل جــور در نمی‌آید، امــا در آن لحظه، هیچ‌چیز دیگــری وجــود نداشــت کــه بخواهــد بــا عقــل جــور در بیایــد. اگــر آدم‌ها موقــع عــزاداری بی‌هدف رفتــار می‌کنند و کارهـای عجیب‌و‌غریب از آن‌ها سـر می‌زند؛ فقط‌و‌فقط به این دلیل است که حیات ذاتاً عجیب‌و‌غریب اســت؛ و این رازی است که عزاداری فاش می‌کند.

باشگاه خبرنگاران جوان