با امضای قراردادی

شرکت مدیریت توسعه پتروشیمی، مدیریت طرح پتروشیمی گچساران را برعهده گرفت

ایران اکونومیست- شرکت مدیریت توسعه پتروشیمی با امضای قراردادی مدیریت طرح پتروشیمی گچساران شامل واحدهای الفین، سرویس‌های جانبی و احداث خطوط برق رسانی و تامین آب را بر عهده گرفت.

کد خبر: ۳۵۶۷۲۴

تاریخ: ۰۳ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۰:۰۸

به گزارش روابط عمومی شرکت مدیریت توسعه صنایع پتروشیمی، این قرارداد بین مهندس حیدریان مدیرعامل شرکت پتروشیمی گچساران و مهندس بابایی مدیرعامل شرکت مدیریت توسعه صنایع پتروشیمی با حضور مدیران این دو شرکت امضا و مبادله شد.
بر اساس این قرارداد، دستور کار شرکت مدیریت توسعه پتروشیمی، راه اندازی طرح گچساران در سال ۱۴۰۰ است.
گفتنی است با راه اندازی واحد الفین گچساران خوراک مجتمع پتروشیمی‌های خط دنا شامل پتروشیمی چهارگانه ممسنی، دهدشت، بروجن و کازرون و همچنین مجتمع‌های زیر مجموعه پتروشیمی باختر (واقع در مسیر خط لوله سراسری اتیلن غرب) تامین خواهد شد.
یک میلیون تن در سال محصول اتیلن گرید پلیمری پتروشیمی گچساران در مسیر تقریبی ۷۰۰ کیلومتر به عنوان خوراک چهار پتروشیمی زیر مجموعه این شرکت انتقال می‌یابد. همچنین ۸۴ هزار تن در سال محصول +C3(برش سه کربنه و سنگین تر) واحد الفین گچساران روانه بازارهای مصرف داخلی و خارجی خواهد شد.
این طرح در زمینی به مساحت تقریبی ۱۵۷ هکتار در استان کهگیلویه و بویراحمد، شهرستان گچساران قرارگرفته است و سالانه یک میلیون و دویست و شصت هزار تن گاز خوراک اتان از پالایشگاه بیدبلند خلیج فارس با مسیر تقریبی ۹۰ کیلومتر خط لوله‌ تأمین خواهد شد. همچنین تأمین آب پتروشیمی گچساران از سدکوثر این شهرستان با خط لوله ۲۸ اینچی و به میزان ۱۷۶۰ مترمکعب در ساعت ( حدود ۱۴ میلیون مترمکعب در سال) و به طول تقریبی ۲۷ کیلومتر است.
گاز سوخت مورد نیاز نیز به میزان حدود ۵۶۰۰۰ نرمال مترمکعب در ساعت از خط سراسری شرکت ملی گاز ایران تامین خواهد شد.
برق این طرح نیز به میزان ۵۰ مگاوات توسط شرکت برق منطقه‌ای خوزستان تأمین می‌شود.
لازم به ذکر است در فاز دو پتروشیمی گچساران، طرح احداث دو واحد پلی اتیلن سنگین HDPE با ظرفیت ۳۰۰ هزار تن در سال در حال اجرا است. خوراک این واحدها، از واحد الفین گچساران تامین خواهد شد.
لازم به ذکر است، در نظر گرفتن صنایع پتروشیمی پایین دست واحد الفین پتروشیمی گچساران (پلی اتیلن سنگین)پیامدهایی چون ایجاد ارزش افزوده و سود آوری، تسریع در نرخ بازگشت سرمایه صرف شده در پروژه، جلوگیری از استهلاک تجهیزات، کاهش هزینه های انتقال و هدر رفت خوراک در خط انتقال خوراک از خط اتیلن غرب را به دنبال خواهد داشت.