گزارش تحلیلی

چرا هم‌پیمانانان آمریکا از حمله به سوریه شانه خالی کردند؟

ایران اکونومیست: هم پیمانان دیرینه جنگ‌افروزی های آمریکا در منطقه به این علت از جنگ سوریه انصراف دادند که می‌دیدند خسارت‌های این جنگ بیش از منافع آن خواهد بود.

کد خبر: ۳۴۱۷۶

تاریخ: ۱۱ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۳:۱۷

به گزارش ایران اکونومیست , تسنیم به نقل از العهد نوشت: هر تصمیمی که آمریکا در راستای انجام جنگ‌های جدید در کشورهای منطقه خاورمیانه اجرا کند، در وهله اول به نفع شرکت‌های بزرگی خواهد بود که منافع این کشور را در اختیار گرفته‌اند؛ البته کشورهای اروپایی دیگر و کانادا و استرالیا نیز پس مانده های منافع آمریکا را از این تصمیم ها خواهند داشت. مراحل آغاز جنگ آمریکا علیه یک کشور به شکل زیر است.

1- برنامه ریزی برای جنگ با بهانه تراشی علیه یک کشور
2- تصمیم به جنگ البته تنها مربوط به رأس هرم قدرت یا حتی دستگاه های نظامی و امنیتی نیست، بلکه مربوط به برخی از دانشمندان در تمامی تخصص هاست که شامل تاریخ، جغرافی؛ اقتصاد، سیاست، روانشناسی، جامعه شناسی و زیست شناسی است.
3-  مراجعه به آرشیو و سابقه دولتی که قرار است به آن حمل شود، در این راستا اگر آرشیوی از این کشور در اختیار نباشد، دیپلماسی جنگی تشکیل می شود تا آرشیوی از این دولت و تاریخچه آن و سابقه غارت‌گری‌های کشورهای دیگر در آن به دست آید.
4-  آمریکا اصرار دارد که کشورهایی که سابقه استعمار و جنگ افروزی در همان کشور را دارند،‌ در این جنگ شرکت کنند.
5- سازمان های جاسوسی اطلاعات خود را روی میز قرار می‌دهند و بررسی های کارشناسان مسایل مختلف در تخصص های مربوطه نیز مورد توجه قرار می گیرد.
6- طرح حمله از منظر تخصصی هر یک از کارشناسان مورد بررسی قرار می گیرد.
7- جداولی برای بررسی میزان سود و زیان احتمالی ناشی از این حمله تهیه می‌شود.
8- تصمیم به آغاز جنگ یا مشارکت در آن بر اساس میزان سود ناشی از آن اتخاذ می‌شود.

بر اساس این مقاله در موضوع سوریه بسیاری از کشورهای مشارکت کننده با آمریکا در جنگ های دیگر منطقه‌ای از آغاز این جنگ انصراف دادند، این موضوع به علت دلیلی بود که ذکر کردیم، یعنی میزان سود آنها در این جنگ با زیان‌های آن تطابق نداشت.

نکته‌ای که توجه کارشناسان مسایل بین الملل را به خود جلب کرده، این بود که حتی انگلیس نیز از مشارکت در این جنگ انصراف داد؛ این در حالی است که این کشور پیشتر در جنگ‌های عراق و افغانستان و بعد از آن در حمله نظامی به لیبی همواره با آمریکا همراه بوده است.

اگر به تاریخ بعد از جنگ اول جهانی در منطقه باز گردیم و ائتلاف جنگ و ورود آنها به منطقه و تقسیم میراث امپراتوری عثمانی در بین آنها را بررسی کنیم، متوجه می شویم که چرا برخی از این کشورها با آمریکا در جنگ‌هایش شرکت کرده اند .

آمریکا از آن روی انگلیس را با خود در جنگ عراق مشارکت داد،که این کشور پیشتر مدت‌ها عراق را در استعمار خود داشت و آرشیو عراق در دفاتر محرمانه انگلیس کامل بود و بسیاری از این اسناد و مدارک هنوز هم محرمانه است؛ به این ترتیب آمریکا از تجربه انگلیس در تعامل با عراقی‌ها استفاده  کرد، این در حالی بود که هر دوی این کشورها در نهایت در این جنگ شکست خورده ومجبور به عقب‌نشینی شدند.

در مورد جنگ نرم آمریکا علیه لبنان بعد از سالهای ترور رفیق حریری در این کشور نیز می بینیم که کاخ سفید چگونه از برگه فرانسه در این ماجرا سود برده است؛ این کشور از فرانسه خواسته تا در ویترین تحولات لبنان قرار گیرد، چرا که فرانسه آرشیو کاملی از لبنان در اختیار دارد و نحوه تعامل با مردم این کشور را بلد است؛ در حال حاضر نیز آمریکا فرانسه را برای جنگ سوریه بسیج کرده است، چرا که استعمار سوریه نیز در گذشته به دست فرانسه بوده و آرشیو کاملی از این کشور دارد و می‌تواند روحیات آنها را تحلیل کرده و راهکارهایی برای زمان مناسب ارائه دهد.

این اصلی است که آمریکا بر اساس آن شرکای خود را در جنگ‌های مختلف در جهان انتخاب می کند؛ نه وجدان و اعتقاد مشترک کشورها. تسلیم شدن نخست وزیر انگلیس در مقابل خواست مجلس عوام نیز از روی قانونمداری وی نبود، بلکه از این رو بود که آمریکا در حمله خود به سوریه نیازی به این کشور ندارد و این مشارکت بی فایده خواهد بود، چرا که انگلیسی‌ها در سوریه تجربه‌ای ندارند و با ایده‌ها و تفکرات سوری‌ها آشنا نیستند. به این ترتیب بود که سناریوی کنار رفتن انگلیس از مشارکت در جنگ احتمالی در سوریه رقم خورد.

بر اساس این گزارش فرانسوی‌ها این پروژه را پذیرفته و بر اساس آن با تمام اطلاعاتی که در اختیار دارند؛ موضوع را با کارشناسان تخصص‌های مختلف از جمله جامعه شناس و روان شناس و اقتصاد دان و سیاسمتدار در دستور کار و بررسی قرار داده‌اند، آمریکا نیز از تمامی این اطلاعات استفاده خواهد کرد و آن را در اختیار گروه‌هایی که مسئول اجرای عملیات نظامی در سوریه از طریق زمین یا آسمان خواهند بود، قرار خواهد داد تا حمله را آغاز کنند.

این مقاله در پایان به یک نکته اشاره می‌کند و آن شور و اشتیاق ترکیه برای آغاز این جنگ است،‌ آنکارا به دنبال این است که به علت حاکمیت 400 ساله امپراتوری عثمانی بر کشورهای عربی منطقه، خود را به جای کشورهای اروپایی جا بزند، ترک‌ها می‌گویند که در آرشیو عثمانی‌ها در آنکارا یا استامبول اسناد و جزئیات دقیقی از تمامی بخش‌های سوریه و شهرها و روستاهای آنها و تنوع دینی و طایفه‌ای و حتی نسب‌ها و نام های خانوادگی آنها و ریشه های خانوادگی سوری ها وجود دارد .

به این ترتیب است که ترکیه مدعی است می تواند بهترین خدمت را به آمریکا در این راستا انجام دهد و در مقابل جایزه ای را به دست آورد که از مدت ها قبل به دنبال آن است و این جایزه می تواند آنکارا را راضی کند. این جایزه فشار بر کشورهای اتحادیه اروپا برای پذیرش ترکیه به عنوان یکی از اعضای این اتحادیه است.

حال باید دید آمریکا این جنگ را علیه ملت‌های منطقه آغاز خواهد کرد و آیا ترکیه موفق به دستیابی به جایزه آمریکا خواهد شد؟‌ پاسخ به این سوال را باید به تاریخ سپرد، چرا که بررسی این پاسخ در اوضاع کنونی مشکل است، علت آن هم این است که تحرکات آمریکا در راستای جنگ افروزی در منطقه مبتنی بر عقل و منطق و انسانیت نیست، بلکه مبتنی بر منافع شرکت های بزرگ در این کشور و منافع رژیم صهیونیستی است.