توسعه چاپگر زیستی برای درمان سوختگی‌های شدید

یک تیم از پژوهشگران "دانشگاه تورنتو" کانادا اخیرا موفق به توسعه چاپگر ۳ بعدی پوست شده‌اند که با چاپ سلول‌های جدید پوست بطور مستقیم روی جراحت، سوختگی‌های شدید را درمان می‌کند.

کد خبر: ۳۴۰۶۶۸

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۱:۴۸

اگرچه این سیستم جدید در مراحل اولیه توسعه است، اما در نهایت ممکن است راهی برای معالجه بیمارانی که جراحات سوختگی آنها بیش از حد گسترده و شدید است فراهم کند و جایگزینی خوب برای عمل جراحی پرهزینه پیوند پوست شود.

پیوند پوست یا گرافت پوستی(Skin grafting) مدلی از جراحی پیوند بوده که بر روی منطقه‌ای از پوست که بر اثر عواملی فاقد بافت طبیعی شده، انجام می‌گیرد.

پروفسور "الکس گونثر"(Axel Günther) از "دانشگاه تورنتو" گفت: پیوند پوست، در جایی که بافت آسیب دیده برداشته شده و با پوست گرفته شده از ناحیه دیگری از بدن بیمار جایگزین شود، یک روش درمانی استاندارد برای سوختگی‌های جدی است. با این وجود، در مواردی که بیمار دچار سوختگی شدید با عمق زیاد است که در آن هر دو لایه فوقانی و تحتانی پوست از بین رفته است همیشه پوست سالم به اندازه کافی برای استفاده باقی نمی‌ماند. در حالی که گزینه‌های دیگری از جمله داربست‌هایی با استفاده از کلاژن گاوی یا جایگزین‌های مهندسی شده پوست که در شرایط آزمایشگاهی رشد کرده‌اند نیز وجود دارد اما هیچ کدام ایده آل نیستند. داربست‌های کلاژن، برای بهبودی کامل به بافت‌ها و سلول‌های اطراف زخم متکی هستند، در حالی که جایگزین‌های پوستی درون‌کشتگاهی می‌توانند هفته‌ها طول بکشد تا بازسازی شوند و وقتی که منطقه سوختگی گسترده باشد به سختی می‌توان آن را بر روی پوست بیمار قرار داد.

برای برطرف کردن این چالش‌ها، پژوهشگران کانادایی یک دستگاه طراحی کرده تا ورق‌های پیش ساز را مستقیماً روی زخم‌هایی با هر اندازه، شکل یا توپوگرافی قرار می‌دهد. این ماده از جوهر زیستی مبتنی بر فیبرین توسط سلول‌های استرومایی مزانشیمی(MSC) تزریق شده که از رشد سلول‌های موضعی حمایت می‌کنند و در پاسخ ایمنی بدن کمک می‌کنند، استفاده می‌کند. این ماده مستقیماً روی زخم غلتک نرم دستگاه چاپ می‌شود.

فیبرین رشته‌هایی پلاتینی هستند که هنگام انعقاد خون در بدن از فیبرینوژن ایجاد می‌شوند و با ایجاد شبکه تور مانند نقش مهمی در تشکیل لخته خون دارند.

دکتر "مارک جشکه"(Marc Jeschke) مدیر پزشکی "مرکز رز تیلی برن"(Ross Tilley Burn Centre) در مرکز علوم سلامت "سانی بروک"(Sunnybrook) در تورنتو، اظهار داشت: به طور کلی، سطح زخم‌هایی که ما این دستگاه را برای آنها طراحی کردیم صاف نیستند. مهمترین مزیت دستگاه این است که می‌تواند یک لایه جوهر زیستی را به طور یکنواخت بر روی سطوح ناصاف قرار دهد.

در این مطالعه ما توسط این دستگاه آزمایشی را بر روی خوک‌ها انجام دادیم و پس از آن مشاهده کردیم که زخم‌های تحت درمان با سلول‌های استرومایی مزانشیمی در مقایسه با زخم‌های درمان نشده و آنهایی که با داربست کلاژن درمان شده بودند بسیار متفاوت بود و زخم‌های تحت درمان با سلول‌های استرومایی مزانشیمی بسیار خوب بهبود یافته بودند.

یافته‌های این مطالعه در مجله "Biofabrication" منتشر شد.

ایسنا