مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران:

میانگین تراکم دانش آموزی در تهران ۳۳ نفر است

ایران اکونومیست-عبدالرضا فولادوند میانگین تراکم دانش آموزی در شهر تهران را ۳۳نفر اعلام کرد و گفت: افزایش جمعیت دانش آموزی را شاهد هستیم و در یک کلاس ۱۷ دانش آموز و در کلاسی ۴۵ دانش آموز سر کلاس هستند.

کد خبر: ۳۲۸۱۶۰

تاریخ: ۰۶ آبان ۱۳۹۸ - ۱۳:۳۴

به گزارش خبرنگار مهر، از ابتدای مهرماه اخباری که از مدارس شهر تهران به گوش می رسد موید این نکته است که تراکم دانش آموزی نه تنها کاسته نشده بلکه به دلیل کمبود معلم در برخی مناطق مانند منطقه ۵، ۴، ۱۲ و... تراکم دانش آموزی سر کلاس های درس به شکلی غیرقابل تصور بالاست. به گونه ای که بسیاری از مدارس که قرار بوده سه کلاس برای پایه اول داشته باشند به دلیل کمبود معلم ثبت نامی های سه کلاس پایه اول خود را در دو کلاس جای داده اند.

عبدالرضا فولادوند مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران در پاسخ به سوال خبرنگار مهر درباره این موضوع گفت: با توجه به افزایش دانش آموز در شهر تهران تراکم دانش آموزی ما نیز تغییری نکرده و کاهش نیافته است. میانگین تراکم دانش آموزی در شهر تهران امسال ۳۳ نفر است. ما کلاس درسی داریم که ۱۷ نفره است چون بیش از این فضای کلاس اجازه افزایش تعداد دانش آموز را نمی دهد و کلاس درسی داریم که ۴۵ نفره است.

وی با اشاره به این موضوع که ۴۲ هزار کلاس درس در شهر تهران وجود دارد که به گونه ای برنامه ریزی شد که هیچ کلاسی بدون معلم نباشد، تمام شایعه ها درباره کلاس بدون معلم را رد و بیان کرد: ما از طریق نیروهای حق التدریس یا از روش های دیگر مثل تدریس معاون و مدیر این کمبود را جبران کردیم. حتی درباره هنرستان ها که عمده نگرانی ما برای تامین نیرو در این فضاها بود نیز مشکلات را حل کردیم.

فولادوند درباره این موضوع که طرح مجلس شورای اسلامی مبنی بر اینکه تمام مدارس تا پایان سال تحصیلی جاری باید دولتی یا غیردولتی اداره شوند و تنوع مدارس دولتی حذف شود، آیا با حذف تنوع مدارس دولتی می توان انتظار داشت که تمام مدارسی که شهریه مصوب می گرفتند تبدیل به مدارس عادی دولتی شوند، گفت: من از جزئیات طرح چندان اطلاع ندارم اما در حال حاضر نیز ما دو نوع مدرسه داریم که دولتی و غیر دولتی است.

وی ادامه داد: اگر منظور این است که تنوع مدارس دولتی برداشته شود و قانون بگذارند باید این قانون در یک محدوده جغرافیایی اجرا شود و درباره اجرای آن و مزایا و معایب آن کند و کاو شود و بعد به کل کشور تعمیم داده شود. در واقع به صورت پایلوت اجرا و آزمون و خطاهایش در بیاید. نمی شود ناگهان قانونی به این پر پیچ و خمی را برای کل کشور اجرایی کرد آن هم بدون هیچ چشم انداز مشخصی در شیوه اجرا.