وزیر تعاون، کار و رفاه عنوان کرد:

سفره تهیدستان پررنگ‌ می‌شود

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی با بیان اینکه در سال 84 به دلایل واهی از دانشگاه اخراج شد، گفت: وزارتی که من مدیریت آن را برعهده گرفته ام، وزارت کار است و نه وزارت کارگر و یا کارفرما.

کد خبر: ۳۲۴۲۴

تاریخ: ۲۹ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۲:۳۷

علی ربیعی ظهر امروز در مراسم معارفه خود به عنوان وزیر جدید کار، تعاون و رفاه اجتماعی با بیان اینکه نباید گذشتگان را تخریب کنیم و باید از تجارب آنها استفاده شود، گفت: من این کار را خواهم کرد و با وجود سنگینی کار وزارتخانه به لطف خدا دل بسته ام و از نمایندگان، همکاران و وزرای سابق کمک خواهم گرفت.

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی افزود: از حالا فشارهای کاری آینده را احساس می کنم اما جامعه در شرایطی است که نیاز به برنامه ای جدید و همدلی دارد و باید پیام های انتخابات را درک کرد. ماندگاری انقلاب به درک شرایط امروز بستگی دارد.
وی افزود: یکی از مسائل ما در این وزارتخانه بحث سرمایه اجتماعی است و باید حرکت های با برنامه و قانونمند شکل بگیرد. آرامش در سایه شایسته سالاری و رعایت منشور اخلاقی شکل می گیرد و ما زمانی به آرامش می رسیم که منافع کارگر و کارفرما دیده شود.
ربیعی بیان داشت: در حوزه کار به کارآفرینی اعتقاد دارم و این موضوع مسئله اصلی نظام تولید و کار است. اینجا وزارت کار است و نه وزارت کارگر یا کارفرما اما استراتژی من این است که کارگران را شاداب و راضی نگه دارم.
وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی گفت: امروز اگر کسی بخواهد به تولید پولی بیاورد با بحران مواجه است و روح تعاون به بن بست رسیده است. من به تعامل در بخش کار اعتقاد دارم.
ربیعی با بیان اینکه در سال 84 به دلایل واهی از دانشگاه اخراج شد و حقوق نداشته است، اظهار داشت: مردم به رئیس جمهور رای دادند و او به من اعتماد کرد و در نهایت مجلس که منتخب مردم است به من رای اعتماد داد و من امروز با مردم عهد می بندم حداکثر توان خود را برای بهبود وضعیت معیشت و تولید قرار دهم و آرزو دارم سفره تهیدستان پررنگ شود و اینها از تعهدات من است اما نمی دانم تا چه حد می توانم موفق شوم.
به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از مهر، وی بیان داشت: بر مدار قانون حرکت خواهم کرد و ماندگاری خود را به منافع سازمان گره نمی زنم اما نظم و انضباط و احساس مسئولیت در قبال برنامه ها باید از تعهدات همکارانی باشد که با من کار خواهند کرد؛با این حال اگر من خطایی کرده باشم شهامت پوزش خواستن را دارم.