ادامه یک راه ناتمام

ایران اکونومیست- شش ماه از سال جاری باقی مانده و خودروسازان از یک سو و مشتریان از سوی دیگر در یک بلاتکلیفی قرار گرفته‌اند. این بلاتکلیفی زمانی نقش مهم‌تری پیدا می‌کند که وعده ورود ۳ خودرو جدید تا پایان سال داده می‌شود.

کد خبر: ۳۲۱۰۵۴

تاریخ: ۲۳ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۱:۱۲

اخیرا وزیر صنعت در تکلیفی به یکی از شرکت‌های خودروساز اعلام کرده است که تا پایان سال جاری ۳ محصول جدید وارد بازار کند اما با این حجم تعهدات معوق و خودروهای ناقص این هدف قابل اجرا است؟
«ایران خودرو مکلف به تولید و عرضه سه محصول جدید تا پایان سال جاری است» این صحبت رضا رحمانی وزیر صنعت در بازدید خود از شرکت ایران خودرو در اوایل شهریورماه است. دستور وزیر صنعت مبنی بر تکلیف این شرکت به تولید و عرضه ۳ محصول جدید آن هم تا پایان سال جاری با ابهامات بی‌شماری همراه است. اگر بخواهیم یک بررسی دقیق از وضعیت فعلی این شرکت خودروسازی داشته باشیم باید بگوییم که در حال حاضر این شرکت حدود ۷۰ هزار خودروی ناقص کف کارخانه دارد و طبق وعده‌ها باید ابتدا این مقدار از خودروهای ناقص را تکمیل و به مشتریان تحویل دهد. از سوی دیگر میزان بدهی این شرکت خودروساز به قطعه‌سازان نیز مسئله مهمی است که باید به آن پرداخته شود. بنابراین در چنین شرایطی ورود ۳ خودرو جدید در مدت زمان اعلام شده دشوار به نظر می‌آید. این درحالی است که برخی از صاحب‌نظران بر این باورند که خودروسازان باید در ابتدا مشکلات و بدهی‌های خود را حل کنند و پس از آن به سمت تولید جدید رو بیاورند. اما در مقابل برخی از فعالان صنعت خودرو معتقدند چنین طرح‌هایی با وجود مشکلاتی که در این صنعت وجود دارد قابل اجرا خواهد بود و خودروسازان می‌توانند با این روش کمی از رضایت مشتریان خود را جلب کنند. در این میان باید منتظر ماند و دید که این وعده‌ها به مرحله اجرا خواهند رسید و یا اینکه چنین اقداماتی در این مدت زمان کوتاه عملی است یا خیر؟
امیرحسن کاکایی، کارشناس صنعت خودرو با اشاره به خبر مبنی بر ورود ۳ خودرو جدید به بازار تا پایان سال به «ابتکار» گفت: اخیرا خبری درخصوص ورود ۳ خودرو جدید اعلام شده است. اما مسئله‌ای وجود دارد این است که ایران خودرو از قبل برنامه‌ای مشخص برای ورود خودرو دنا پلاس اتوماتیک، پژو ۳۰۱ و پژو ۲۰۷ با سقف شیشه‌ای داشته است. در این میان چند نکته وجود دارد که باید آنها را بررسی کرد. ابتدا باید اشاره کرد تعدادی از خودروسازان با سیاست‌هایی که اجرا می‌شود یا تعطیل شده‌اند و یا به سمت تعطیلی پیش می‌روند. این در حالی است که دو خودروساز ما که صنعتی هستند از سال‌های گذشته به دستور دولت و قوانینی که وجود داشت به سمت داخلی‌سازی برخی از قطعات خود رفتند. نتیجه این شد که در شرایط تحریم ما دارای توانایی‌های داخلی شویم، البته باید اشاره کرد این توانایی تمام قطعات را پوشش نمی‌دهد. به خصوص اگر در فضای رقابتی قرار گیریم و بخواهیم که با دنیا ارتباط داشته باشیم.
یک شبه نمی‌توان ره صدساله رفت
وی در ادامه افزود: اخیرا تحریم‌ها سنگین شده، قطعاتی که وارد می‌کردیم را دیگر نمی‌توانیم تهیه کنیم و در این شرایط تولید با مشکل مواجه شده است از سوی دیگر خودروسازان و قطعه‌ سازان به فعالیت خود ادامه داده و نیازهای را رفع می‌کنند. ادامه این فعالیت از دو طریق بوده اول اینکه تعمیق ساخت داخل می‌دهند و بعد مسیرهای جدیدی را از خارج از کشور طی می‌کنند و کشورهایی که تحریم‌ها را قبول ندارند به همکاری با ما ادامه می‌دهند. تمام این عوامل برنامه‌ریزی شده است و یک شبه نمی‌توان ره صدساله را رفت و با برنامه به تدریج مشکلات را جبران می‌کنند. به عبارتی دیگر میزان توان تولید این روزها افزایش پیدا کرده است و در ماه‌های آتی مشکلات بدهی‌ها تامین خواهد شد.
این کارشناس صنعت خودرو، اجرایی شدن چنین وعده‌های را شدنی دید و در این‌باره گفت: همانطور که اشاره کردم حرکت ورود خودروهای جدید از قبل برنامه‌ریزی شده بود، در این شرایط خودروسازان و دولتی‌ ها باید تصمیم می‌گرفتند که آیا این حرکت ناتمام را رها کنند و یا این مسئله را پایان دهند. اجرایی شدن این وعده‌ها شدنی است، اما مسئله‌ای که وجود دارد این است که چالش‌هایی پیش‌روی تولید وجود دارد و از سوی دیگر ما باید توجه داشته باشیم حتی چین ۱۰۰ درصد قطعاتش را تولید نمی‌کند، بنابراین برای ادامه فعالیت ما نیازمند واردات برخی از قطعات هستیم. به عبارتی دیگر برای اینکه ما در یک جامعه جهانی قرار داریم باید برای تولید برخی از قطعات را وارد کنیم. اما اکنون ما تحریم هستیم و برخی از کمبودها را با تولید داخل جبران می‌کنیم.
مشکل نقدینگی بر سرراه خودروسازان
کاکایی به مشکل کمبود نقدینگی برای اجرا کردن برخی از طرح‌ها اشاره کرد و گفت: مسئله دیگری که در این میان وجود دارد و باید آن را بررسی کرد این است که متاسفانه براساس سیاست‌گذاری‌هایی که در سال ۹۷ انجام شد و از سوی دیگر قیمت‌گذاری‌های دستوری چالش‌های بی‌شماری را برای خودروسازان به وجود آورد. در چنین شرایطی ما باید بدانیم که خودروسازان با کمبود نقدینگی و سرمایه مواجه هستند و در این میان این سوال به وجود می‌آید که آیا در این شرایط خودروسازان سرمایه‌ کافی برای اجرای چنین برنامه‌ای را در اختیار دارند یا خیر؟ پاسخ این پرسش کمی نگران‌کننده است.
ور افزود: به هر حال توانایی‌ها به کار گرفته می‌شود اما افزایش ظرفیت‌ها و توسعه محصولات جدید نیاز به سرمایه‌گذاری دارد، با اطلاعاتی که در دست است و با قیمت‌گذاری‌هایی که همچنان وجود دارد، برخی‌ها می‌خواهند به این شرایط دامن بزنند و قیمت‌گذاری را دستوری کنند. بنابراین خودروسازان در حال زیان دادن هستند و در این شرایط سرمایه‌گذاری‌ برای اجرای چنین وعده‌هایی مشکل خواهد بود.
این کارشناس صنعت خودرو، زیان‌دهی خودروسازان را در حال تکرار دید و ادامه داد: متاسفانه زیان‌دهی خودروسازان در حال تکرار شدن است. ما باید بدانیم که تولید برای ادامه حیات باید به سود برسد. پس از ماه شهریور، خودروسازان حساب‌های‌شان را ۶ ماهه اعلام می‌کنند و در آن زمان خواهیم دید که زیان افزایش پیدا کرده و این نشان می‌دهد که یک جا از روند کار دارای مشکل است که باید هرچه سریع‌تر رفع شود.
یک شبه نمی‌توان ره صدساله رفت
وی در ادامه افزود: اخیرا تحریم‌ها سنگین شده، قطعاتی که وارد می‌کردیم را دیگر نمی‌توانیم تهیه کنیم و در این شرایط تولید با مشکل مواجه شده است از سوی دیگر خودروسازان و قطعه ‌سازان به فعالیت خود ادامه داده و نیازهای را رفع می‌کنند. ادامه این فعالیت از دو طریق بوده اول اینکه تعمیق ساخت داخل می‌دهند و بعد مسیرهای جدیدی را از خارج از کشور طی می‌کنند و کشورهایی که تحریم‌ها را قبول ندارند به همکاری با ما ادامه می‌دهند. تمام این عوامل برنامه‌ریزی شده است و یک شبه نمی‌توان ره صدساله را رفت و با برنامه به تدریج مشکلات را جبران می‌کنند. به عبارتی دیگر میزان توان تولید این روزها افزایش پیدا کرده است و در ماه‌های آتی مشکلات بدهی‌ها تامین خواهد شد.
این کارشناس صنعت خودرو، اجرایی شدن چنین وعده‌های را شدنی دید و در این‌باره گفت: همانطور که اشاره کردم حرکت ورود خودروهای جدید از قبل برنامه‌ریزی شده بود، در این شرایط خودروسازان و دولتی‌ها باید تصمیم می‌گرفتند که آیا این حرکت ناتمام را رها کنند و یا این مسئله را پایان دهند. اجرایی شدن این وعده‌ها شدنی است، اما مسئله‌ای که وجود دارد این است که چالش‌هایی پیش‌روی تولید وجود دارد و از سوی دیگر ما باید توجه داشته باشیم حتی چین ۱۰۰ درصد قطعاتش را تولید نمی‌کند، بنابراین برای ادامه فعالیت ما نیازمند واردات برخی از قطعات هستیم. به عبارتی دیگر برای اینکه ما در یک جامعه جهانی قرار داریم باید برای تولید برخی از قطعات را وارد کنیم. اما اکنون ما تحریم هستیم و برخی از کمبودها را با تولید داخل جبران می‌کنیم.
مشکل نقدینگی بر سرراه خودروسازان