«هیس...» شمعی در توفان

این روزها فیلم «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» در سینماهای کشور اکران شده است، فیلمی که درباره آن یادآوری چند نکته الزامی است.

کد خبر: ۳۱۵۲۰

تاریخ: ۲۲ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۱:۵۵

1 ـ با وجود برخی انتقادها و کاستی ها، قطعا باید این فیلم را پخته ترین اثر سینمایی پوران درخشنده دانست و او حالا پس از ساختن آثاری همچون «شمعی در باد»، «رویای خیس» و «خواب های دنباله دار» با «هیس...» به عنوان یک فیلمساز مولف و صاحب سبک در سینمای ایران جایگاه ویژه ای دارد.

2 ـ تولید فیلمی اجتماعی با درونمایه حساسیت برانگیز آزار و اذیت جنسی دختران کودک و نوجوان و همین طور نوعی چالش با قانون قضایی کشور و حکم قصاص، قطعا جسارت، ظرافت و از همه مهم تر تدبیر خاصی می طلبد زیرا با راه رفتن بر لبه تیغ و تیز این موضوع هر لحظه ممکن است کارگردان متهم به مخالفت و معاندت با دین و قانون و نظام مبتنی بر آن شود یا خواسته و ناخواسته فیلمش تریبونی برای سوءاستفاده کنندگان غربی شود، اما پوران درخشنده که خود چهره ای موجه و دلسوخته است در تولید این اثر هنری هوشیارانه لنز دوربین اش را در جهتی تنظیم کرده است که درعین واقعگرایی نه با آن پُز روشنفکری و جشنواره پسند دهد و نه از دغدغه های انتقادی و اصولی اش گامی عقب بگذارد و آنها را قربانی مصالح و خط قرمزها کند.

3 ـ پدران و مادران نباید به هیچ عنوان تماشای این فیلم را از دست بدهند بخصوص آنها که دخترانی کم سن و سال در خانه دارند و البته با همین تاکید باید گفت حضور افرادی دست کم زیر 15 سال در سالن های سینما و نشستن پای این فیلم بسیار خطرناک است و ای کاش مسئولان، سینماداران و تهیه کنندگان «هیس...» در تبلیغات و پوسترهای آن هشدار می دادند که از نمایش فیلم برای کودکان و نوجوانان معذورند زیرا هنوز چهره مات، رنگ پریده و بُهت زده دختربچه ای که همراه پدر و مادرش به سینما آمده بود و این فیلم را تا پایان دید، فراموش نکرده ام.