داود حشمتی در سایت الف نوشت:

هشداري براي تكرار نشدن دولت معجزه

سرانجام احمدي نژاد از پاستور رفت. گويا مخالفانش بيش از خود جريان احمدي‌نژاد به ماندنش در قدرت ايمان داشتند. خيلي از مخالفان محمود احمدي نژاد روز شنبه انگار باور نمي كردند كه هر آمدني را رفتني است. شايد خودش هم زياد در اين باره مقصر نبود. اين مخالفان بودند كه تصور مي كردند كه «زيست در قدرت براي او ابدي است».

کد خبر: ۳۰۶۹۰

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۳:۳۵

هر حرف او را نشانه‌اي براي اثبات فرضيه خود انتخاب مي‌كردند. مثلا آنجا كه به مجري گفت: «از كجا مي دانيد سال آخر دولت است؟!» يا جايي كه مشايي را در سفرها به همراه خود مي برد. اين بازي از همان روزهاي پس از انتخاب ٨٨ شروع شد. تئوري‌هاي «پوتين-مدودف» بيش از آنكه ساخته دست دولتي‌ها باشد، پروده ذهن مخالفان بود. از همين رو انگار باور نمي كردند كه صندلي «خدمت» (نه قدرت) در جمهوري اسلامي چرخشي است.

احمدي‌نژاد امروز يك فرد عادي است. همچنان كه روزهاي گذشته هم مي‌بايد در برابر قانون يك فرد عادي محسوب مي‌شد، اما با تجربيات گرانبها. تجربياتي كه در اثر مديريت ٨ ساله به دست آورد. با تصميم‌هاي خلق‌الساعه. دور زدن يا عمل نكردن به قانون با توجيه «حفاظت از قانون اساسي».

احمدي‌نژاد رفت و غايب مراسم تحليف بود (گرچه این غیبت چندان هم به چشم نیامد با بهتر بگوییم کسی چندان به آن اهمیت نداد). اين كه چرا به اين مراسم نرفت، شايد براي خيلي‌‌ها روشن باشد. شايد اگر توانش را داشت به مراسم تنفيذ هم نمي‌رفت. اما در نبود او خيلي‌ها بودند. از هيأت‌هاي خارجي گرفته تا كساني كه سال ها بود پا به مجلس نگذاشته بودند. هاشمي، سيدحسن خميني، ناطق‌نوري و ...

يك عده از هوادارانش همان شب تحويل دادن كليد پاستور، به محله نارمك رفتند. بعضي‌ها او را از پاستور تا نارمك همراهي كردند. آيا مي‌بايد منتظر او در خرداد ٩٦ براي انتخابات دوازدهم بود؟ خودش گفته: «منتظر امام زمان (عج) باشید تا انشالله زودتر بیاید.» و ادامه داده: «من کدها و اطلاعات گسترده ای دارم از برنامه هایی که آمریکاییها و صهیونیستها علیه امام تنظیم و عمل می کنند.» راستي خودش هم فراموش كرده بود كه قول آمدن بهار را داده بود.

ديشب عده زيادي خوشحال بودند و عده اي ناراحت. نه آن خوشحالي ماندني است و نه اين غم. اگر قرار باشد همه چيز را در با عينك احساسات نگاه كنيم «پديده‌ها» و «معجزه‌ها» زودگذر مي‌شوند. تعدادي هنوز نامه‌ به دست درخانه‌اش رفته بودند.

خودش در خطابه‌اي كه به مناسبت حضور تعدادي از مردم ايراد كرد حرفهايي زد كه شايد اگر هنوز در صندلي «خدمت» بود، جنجال‌ساز مي‌شد. او گفت: همه انسان ها می توانند به مرزهای جایگاه پیامبران و صالحان برسند. همه انسان ها.» احمدي‌نژاد رفت. شايد همين چند روز اول مواضع و يا حرف هايش براي ديگران جذاب باشد. اندك اندك از يادها مي‌رود. اما نبايد تجربه‌اي كه مردم با او داشتند را فراموش كرد.

اين را گفتيم كه آقای روحاني و حاميانش از امروز خود را تنها براي چهار سال رئيس جمهور ببينند، نه ٨ سال. در صورتي كه ملت آنها را لايق بداند حتما براي ٤ سال بعد هم به ايشان و در صورت رضايت سال‌هاي بعد به گفتمان اعتدال ايشان، راي خواهد داد.