کردوانی:

انتقال آب به سمنان رویکرد مثبتی برای رفع چالش کم آبی است

ایران اکونومیست-استاد دانشگاه و کارشناس منابع طبیعی با بیان اینکه انتقال آب دریای خزر به سمنان رویکرد مثبتی برای رفع چالش کم آبی است، گفت: ناآگاهانه نباید درباره مسایل زیست محیطی این طرح بزرگ حرف زد.

کد خبر: ۳۰۶۶۴۸

تاریخ: ۲۵ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۳:۰۸

به گزارش خبرنگار مهر، پرویز کردوانی پیش از ظهر شنبه در همایش انتقال آب دریای خزر به سمنان به میزبانی دانشگاه سمنان با بیان اینکه انتقال آب به سمنان رویکرد مثبتی برای رفع چالش کم آبی است، ابراز کرد: نباید ناآگاهنه درباره این طرح حرف زد چرا که انتقال آب می تواند در راستای رفع چالش های خشکسالی در سمنان موثر باشد.

وی در دیگر بخش سخنان خود با بیان اینکه در قدیم منبع استفاده آب قنوات بود اما پس از اینکه موضوع صنعتی شدن و توسعه شهری و روستایی مطرح شد و ایران به دنبال وسعت اقتصادی خود افتاد، اولین اقدام برای تامین آب، حفر چاه بود، افزود: در نتیجه این سیاست به یکباره تمام ایران مملو از چاه های آب شد و در سر هر چهار راه یک شرکت حفاری تاسیس شد. اما در آن زمان کسی نگفت که فقط حفاری چاه ها مهم نیست بلکه استفاده از آب نیز اهمیت دارد.

یزد آب ندارد

این کارشناس گفت: این سیاست ها سبب شد تا چاه های ما به نیمه عمیق و عمیق و در نهایت به خشکی بدل شد. برای مثال امروز در شهر جهرم که در سال ۴۳ در عمق ۴۰ متری به آب زلال می رسید در ۵۷۰ متری نیز به آب نمی رسند.

کردوانی بیان کرد: در سال ۴۲ که اصلاحات ارزی صورت گرفت چاه های فراوانی در کشور حفر شد اما در سال ۴۶ حفر چاه ها ممنوع شد در سال ۴۷ اعلام شد که هر کس چاه بزند تمام شرکت های حفاری و … توقیف می شوند لذا سیاست سد سازی روی کار آمد و سپس انتقال آب که در زمان بعد از انقلاب نیز پس از نهضت چاه کنی دوباره به این امر رسیدیم. در نتیجه سد، چاه و انتقال آب به سمبل های پیشرفت بدل شدند اما آن زمان هم باز پرسیده نشد که این آب از کجا می آید و به کجا می رود!

وی گفت: با احداث سد ها نیز جلوی رسیدن آب به برخی استان ها گرفته شد. امروز مجموع این سیاست های غلط کار را به جایی رسانده که مثلاً یزد اصلاً آب آشامیدنی ندارد و آب این استان از چهار منبع خارج از منطقه تامین می شود.

ولگا میلیارد ها متر مکعب آب به خزر وارد می کند

استاد دانشگاه در ادامه توضیح داد: سومین موضوع پس از حفر چاه و سد که عامل فقدان آب در ایران شد، مصرف بود یعنی فرهنگ استفاده از شلنگ و باغچه که توانست آب کشور را به هدر دهد اما بازهم درباره این امر کسی نگفت که باید از آب درست مصرف کرد تا امروز که آب تمام شده است.

کردوانی بیان کرد: چهارمین عامل خشکسالی اما عدم جانمایی صنایع در استان های کشور است در خارج صنایع فولاد را نه کنار رود بلکه در کنار دریا می سازند! اما سیرجان و اصفهان که خشک ترین مکان های ایران محسوب می شوند، میزبان پر آب ترین صنایع ما هستند.

وی درباره انتقال آب دریای خزر هم گفت: دریای خزر دارای مزیت هایی است که اول نزدیکی به سمنان است تا جایی که حتی زباله های تولیدی در مازندران به استان سمنان ریخته می شود دوم مزیت انتقال آب از خزر این است که آب این دریا مناسب تر از آب خلیج فارس محسوب می شود یعنی یک چهارم آب خلیج فارس نمک و شوری در آب خزر وجود دارد لذا فراوری آن نیز بهتر است از سوی دیگر از سال ۱۹۷۵ داغستان شوروی سابق از همین آب خزر برای کشاورزی استفاده می کند و نتیجه نیز گرفته است.

پدر علم کویر شناسی با بیان اینکه یکی از ایراداتی که به انتقال آب خزر گرفته می شود، خطر حیات وحش و ماهیان دریا است، تاکید کرد: ۲۰۰ میلیون مترمکعب سالانه برداشت اصلاً میزانی نیست که بخواهد غلظت نمک را افزایش دهد و در عمق ماهی ما بمیرند! فقط یک رود ولگا هر ثانیه میلیارد ها متر مکعب فقط ورودی به خزر دارد.