بهاروند و طالقانی کِی می‎روند؟

ردپای بازنشستگان در سیاه روزی فوتبال

ایران اکونومیست- اگرچه سعید فتاحی به عنوان مقصر اصلی ماجراهای عجیب فینال جام حذفی معلق شد اما این تصمیم ردپای مدیران بالادستی و البته بازنشسته‎های همیشه حاضر در فجایع مدیریتی فوتبال ایران را پاک نمی‎کند.

کد خبر: ۳۰۴۹۸۸

تاریخ: ۱۳ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۲:۱۳

به گزارش خبرنگار مهر، روزی که نمایندگان مجلس بر ضرورت اجرای قانون منع به کار گیری بازنشستگان در فوتبال تاکید داشتند و در مقابل شاهد مقاومت همه جانبه برخی از مسئولین چسبیده به صندلی های مدیریتی بودیم روزگار سیاه فوتبال در عرصه ملی و باشگاهی قابل پیش بینی بود.

در ماجرای اخیر هم نمی توان از کنار نام هایی مثل بهاروند رئیس بازنشسته سازمان لیگ و طالقانی رئیس بازنشسته و چند شغله هیات فوتبال خوزستان به سادگی گذشت. دو عضو هیات رئیسه فدراسیون فوتبال که با تکیه بر ارتباطات گسترده خود با روسای هیات ها شاه کلید رئیس فدراسیون در کسب آراء مجمع محسوب می شدند و با استفاده از همین برگ برنده کسی توان مقابله با آنها را در این سال ها نداشته است.

بد نیست اگر فجایع سال های اخیر مسابقات برگزار شده در خوزستان با مدیریت طالقانی خصوصاً در سال های اخیر را مرور کنیم و بعد از آن یادآور شویم که رئیس بازنشسته اما چند شغله این هیات هم عضو هیات رئیسه فدراسیون فوتبال است و هم رئیس کمیته امور استان ها در این فدراسیون؛ وی به طور کلی معتقد است نه ریاست هیات، نه عضویت هیات رئیسه نه حتی ریاست کمیته استان ها شغل محسوب نمی شود!

طالقانی البته در روزهای گذشته کارهای مهمتری از مدیریت نحوه برگزاری بازی فینال جام حذفی در اهواز داشت، از جمله حضور در جلسه معارفه ویلموتس در هیات رئیسه فدراسیون و همچنین استقبال از دستیار ویلموتس در فرودگاه اهواز!

حیدر بهاروند رئیس سابق هیات فوتبال لرستان هم رئیس سازمان لیگ برتر فوتبال و عضو هیات رئیسه است. وی عقیده دارد سازمان لیگ خصوصی است و اساساً عضویت در هیات رئیسه شغل نیست. لذا همچنان به فعالیت خودش در این سازمان ادامه می دهد و نه تنها در برابر قانون تمکین نمی کند بلکه حتی حاضر به قبول مسئولیت خودش در فجایع ورزشگاه های تبریز و تهران و اصفهان و اهواز نیست!

نکته جالب توجه اینکه این دو مدیر «بازنشسته» از تمام ظرفیت های موجود جهت حضور در سفرهای خارجی ازجمله مسابقات جام های جهانی و جام ملت های آسیا استفاده می کنند حتی در صورت امکان بعضاً همراه با اعضای خانواده به این سفرها می روند اما حاصل این الگو برداری فجایعی است که هر سال در وسعت گسترده تری با حضور همین مدیران تکرار می شود.

از جایگاه و نقش دبیرکل فدراسیون هم نمی توان به سادگی گذشت زمانی که برای حفظ اختیارات یک مدیر بازنشسته، سرپرست جوانی به صورت نمایشی انتخاب می شود تا همچنان فرامین پشت پرده سرنوشت فوتبال و مدیران بی تجربه آم را رقم بزند و بازنشستگان کلیه اختیارات مورد نظر خودشان را به هر قیمتی حفظ کنند.

حالا که عاقبت قانون گریزی ناکامی های مستمر تیم های ملی در رده های مختلف و فجایع بی سابقه در برگزاری بازی های باشگاهی است آیا شاهد کناره گیری برخی از بازنشستگان همیشه ماندگار در عرصه فوتبال کشور خواهیم بود؟