روابط عمومی‌هایی که نقش «بادیگارد» فیلم‌ها را بازی می‌کنند

یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار امروز سینمای ایران که در عین قدرت در سایه تصمیم گیری‌ها قرار دارند و برخی معادلات پشت پرده را رقم می‌زند، روابط عمومی‌ها هستند.

کد خبر: ۳۰۲۹۲۴

تاریخ: ۳۰ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۸

ایران اکونومیست- یکی از نقش های مهم و تاثیرگذار در دنیای رسانه و ارتباطاتِ امروزی بدون تردید روابط عمومی ها هستند که تقریبا جزو لاینفک مجموعه های دارای ساختار و نظم به حساب می آید. این موضوع در سینما و پروژه های سینمایی هم به عنوان یک الزام جا افتاده است و دیگر به نحوی شده که هنوز قلم نویسنده بر روی کاغذ نیامده قرارداد روابط عمومی ها بسته می شود و خیلی زودتر از سایر عوامل وارد پروژه می شوند. روابط عمومی یا به اصطلاح امروزی «مدیر ارتباطات رسانه ای» تعریف مشخصی دارد که در گام اول انتشار صحیح و دقیق خبرها از کانال آن هاست. اما این معانی دیگر در سینمای ایران تعریف خود را از دست داده و دچار دگرگونی عجیبی شده است.

نقش روابط عمومی ها به عنوان بادیگارد فیلم ها

اولین هدفی که از تعیین روابط عمومی ها در یک پروژه تعریف می شود اطلاع رسانی به موقع و حرفه ای است، اما این تعریف در سینمای ایران صدق نمی کند و در برخی از مواقع دقیقا نقطه مقابل آن قرار دارد. به این ترتیب که در پروژه های سینمایی یک نفر را که از نفوذ بالایی در میان رسانه ها برخوردار است انتخاب می کنند که تمام تلاش خود را بکند تا خبری از پروژه به بیرون درز پیدا نکند و اگر یک خبری هم اتفاقی سر از رسانه ها درآورد پیگیری کند تا منتشر کننده آن را پیدا و از پروژه بیرون بیاندازند.  در سینمای امروز ما روابط عمومی ها نقش هایی فراتر از اطلاع رسانی را برعهده می گیرند و در خط مقدم مواجهه فیلم و عوامل آن با جامعه رسانه ای و مردم قرار می گیرند تا نقش بادیگارد معنوی آن ها را بازی کنند. مدیران رسانه ای یا همان مشاوران رسانه ای سینما نقشی بسیار پررنگ تر از اطلاع رسانی دارند و تنها کاری که شاید اهتمامی به آن ندارند همین اطلاع رسانی حرفه ای و انتشار خبرها است. این موضوع دیگر به یک روال تبدیل شده است و هر اظهارنظری قبل از اینکه با واکنش عوامل فیلم مواجه شود در نخست با سپر دفاعی روابط عمومی ها روبور می شود.

مافیا به دنبال روابط عمومی های پرنفوذ

بخش تازه ورود سینما که سرمایه های عجیب و غریبی را بی منطق و بدون توجیح  اقتصادی وارد سینما می کند معمولا به دنبال آدم های پر نفوذی می رود که به ظاهر نقش روابط عمومی اما در واقعیت مدیربرنامه های این افراد هستند. پول سرشار این آدم ها بسیاری از سابقه داران سینما را هم وسوسه می کند تا در کنار آن ها قرار بگیرند از اعتبار خود برای آن ها هزینه کنند. در وضع کنونی سینمای ایران می توان اسم های زیادی را پشت سر هم قطار کرد که بدون توجه به لکه دار شدن اعتبار خود حاضر به همکاری با اشخاصب شده اند که صاحب پول های ناپاک هستند و اصلا قصدی برای کمک به سینمای ایران ندارند. این افراد به دلیل ظاهرهای موجهی که دارند به برخی از پروژه های مشکل دار سینما یک جلوه ی ظاهری می دهند اما در باطن و پس پرده همان اهداف نادرست در جریان است.

حضور در سایه از چرخه ساخت، تولید تا اکران

این بخش از بدنه سینمایی که اسم های مشخصی هم دارند نه تنها از زمان درگیر شدن پروژه با خبرهای مختلف و حاشیه ها همراه فیلم می شوند بلکه از همان طرح اولیه و ایده در کنار سرمایه گذار و کارگردان قرار می گیرند. این روابط عمومی ها و مشاورهای سینمایی با قدرتی که در اختیار دارند در زمان های صدور پروانه ساخت و نمایش با خبرسازی های مختلف حتی سازمان سینمایی را تحت تاثیر خود قرار می دهند و به خوبی از پس مسئولین برمی آیند. در زمان تولید با حفظ و حراست از منتشر نشدن خبرها و چراغ خاموش بودن پروژه تمام تلاش خود را به کار می گیرند تا از فضای رسانه ای به دور باشند. اما شاید مهمترین تاثیر خود را زمانی می گذارند که فیلم ها متقاضی اکران ایام خاصی می شود، سیل خبرهای تبلیغاتی چه رسمی و چه غیر رسمی را به راه می اندازند و بیشترین تاثیر را بر روی تصمیم گیران سینمایی می گذارند. به گفته اهالی سینمایی برخی از کانال هایی که در فضای مجازی به فعالیت می پردازند هم زیر دست همین دست از روابط عمومی ها کار می کنند و بازی دهنده ی اصلی آن ها همین مشاورین رسانه ای هستند. این فضایی که از آن به عنوان سایه سینما یاد می شود مرجع اصلی بسیاری از زد و بندهای پشت پرده است و نقش غیر قابل انکاری در معادلات سینمایی دارند.